بازارهای داخلی ارز و اوراق بدهی اندونزی پس از عقبنشینی قیمت جهانی نفت تا حدی آرام گرفتند و رفتار قیمتی «سنجیده» توصیف شد نه «تهاجمی». نرخ USD/IDR دوباره به زیر ۱۸,۰۰۰ بازگشت، اما زیر ۱۷,۸۵۰ بار دیگر تقاضا ظاهر شد و در نتیجه روپیه نسبت به همتایان منطقهای عقب ماند.
مشارکت خارجیها در اوراق بدهی روپیهای افزایش یافته است؛ سهم آنها از مانده اوراق در سطح ۱۲.۷٪ قرار دارد و جریانها از ابتدای سال و همچنین در ماه ژوئن دوباره به خرید خالص تغییر کردهاند، در حالیکه ورود پول به سهام همچنان کمرمق است. بازار سهام اندونزی نیز پس از آنکه MSCI این کشور را در وضعیت بازارهای نوظهور حفظ کرد، حمایت کوتاهمدت دریافت کرد، هرچند توجهها به بازبینی ماه نوامبر معطوف میشود. جداگانه، در این یادداشت تأکید شد که تقویت IDR و افت بازدهی ۱۰ساله به زیر ۷٪ مستلزم پیامرسانی حمایتیتر از سوی مقامات و نهادهای ناظر داخلی، در کنار تعدیل انتظارات از تداوم انقباض پولی آمریکا است.
ثبات و فرصتها در بازار ارز و اوراق بدهی
با کاهش قیمتهای جهانی نفت، نشانههایی از بازگشت ثبات به بازارهای داخلی اندونزی مشاهده میشود. افت اخیر نفت برنت به میزان بیش از ۸٪ و رسیدن آن به محدوده نزدیک ۸۱ دلار در هر بشکه این فضا را فراهم کرده، اما رشد روپیه و اوراق بدهی محلی محدود بوده است. نرخ USD/IDR به زیر ۱۸,۰۰۰ افت کرده، با این حال IDR همچنان از همتایان منطقهای خود عقبتر حرکت میکند.
برای معاملهگران ارز، بهنظر ما فروش نوسان (selling volatility) روی USD/IDR گزینه محتاطانهتری برای هفتههای پیشرو است. این جفتارز نشانههایی از حرکت در یک دامنه (range-bound) نشان میدهد و زیر ۱۷,۸۵۰ با ورود خریداران مواجه میشود؛ موضوعی که از نبود شتاب برای یک رالی پرقدرت در روپیه حکایت دارد. این شرایط برای استراتژیهای آپشنی مانند «شورت استرَنگِل» (short strangle) که از کمنوسانی قیمت منتفع میشوند، مناسب است.
سرمایهگذاران خارجی دوباره به اوراق بدهی دولتی علاقه نشان دادهاند؛ دادهها از ورود خالص نزدیک به ۱.۲ میلیارد دلار در ماه گذشته حکایت دارد که سهم مالکیت آنها را به سمت ۱۳٪ سوق داده است. با وجود این، بازدهی معیار ۱۰ساله برای شکستن قاطع سطح کلیدی ۷٪ به سمت پایین با دشواری مواجه است. این امر نشان میدهد اگرچه فشار فروش کاهش یافته، اما هنوز «اعتقاد قوی» برای یک رالی پرقدرت شکل نگرفته است.
بنابراین، در حال حاضر نسبت به گرفتن موقعیت برای کاهش بیشتر بازدهیها محتاط هستیم؛ بهویژه در نبود سیگنالهای شفافتر از سوی فدرالرزرو درباره مسیر سیاستی. از منظر تاریخی، اوراق اندونزی نسبت به تغییرات سیاستی آمریکا حساسیت بالایی دارند؛ همانطور که در «تِیپِر تَنتـروم» سال ۲۰۱۳ دیده شد. یک استراتژی سوآپ نرخ بهره، که در آن نرخ ثابت را پرداخت میکنیم، میتواند بهعنوان پوشش ریسک در برابر افزایش بازدهیها پیش از یک روند نزولی پایدار عمل کند.
نوسان و موقعیتگیری در سهام
در سهام، آسودگی موقت ناشی از حفظ وضعیت بازار نوظهور اندونزی توسط MSCI باید با احتیاط دیده شود. انتظار داریم با نزدیک شدن به بازبینی بعدی در ماه نوامبر، نوسان بازار بهطور معناداری افزایش یابد. این انتظار از تلاطمهای پیشرو، یک فرصت روشن برای معاملهگران مشتقه ایجاد میکند.
با توجه به این چشمانداز، ما در حال موقعیتگیری برای خرید نوسان روی شاخص کامپوزیت جاکارتا (JCI) هستیم. خرید اختیار خرید و اختیار فروش با سررسیدهای بلندتر روی قراردادهای آتی JCI به ما امکان میدهد برای یک نوسان قیمتی قابلتوجه—فارغ از جهت حرکت—آماده شویم. این یک معامله مستقیم بر مبنای انتظار افزایش عدمقطعیت بازار طی چند ماه آینده است.
