نفت خام برنت نزدیک کفهای اخیر تقریباً بدون تغییر ماند و پس از افتهای قبلی، در حوالی ۹۶ دلار برای هر بشکه در حال تثبیت بود. داراییهای پرریسکِ دیگر هم مکث کردند؛ سهام و اوراق بدهی رشد خود را متوقف کردند و افت دلار نیز کند و تقریباً متوقف شد.
توجه بازار روی دیپلماسی آمریکا و ایران و این موضوع متمرکز بود که آیا مذاکرات میتواند عبور امن کشتیها از تنگه هرمز را تضمین کند یا نه. گزارش شد که آمریکا و ایران در روزهای آینده بهدنبال دور دوم گفتوگوهای صلح هستند.
گزارش «چشمانداز اقتصاد جهانی» صندوق بینالمللی پول (IMF) با عنوان *اقتصاد جهانی در سایه جنگ*، پیشبینی رشد تولید ناخالص داخلی جهان (GDP؛ ارزش کل کالاها و خدمات تولیدشده) برای سال ۲۰۲۶ را ۰.۲ واحد درصد کاهش داد و به ۳.۱٪ رساند. صندوق گفت ریسکها بیشتر به سمت بدترشدن شرایط است.
IMF دو سناریوی بدبینانه را بر پایه افزایش قیمت نفت در ۲۰۲۶ ارائه کرد. در سناریوی نامطلوب، با میانگین قیمت ۱۰۰ دلار برای هر بشکه، رشد جهانی ۰.۸ واحد درصد کاهش مییابد و به ۲.۵٪ میرسد.
در سناریوی شدیدتر، با میانگین قیمت ۱۱۰ دلار برای هر بشکه، رشد جهانی ۱.۳ واحد درصد افت میکند و به ۱.۸٪ میرسد. IMF گفت رشد کمتر از ۲٪ نشاندهنده رکود جهانی است.
با تثبیت برنت در حوالی ۹۶ دلار، بازار به نتیجه دیپلماسی آمریکا و ایران حساس و شکننده است. تمرکز فوری نه خودِ جنگ، بلکه این است که آیا مذاکرات میتواند عبور امن از تنگه هرمز را تضمین کند یا نه. این دوره آرامش را فرصتی برای آمادهشدن جهت حرکت تند بعدی میبینیم؛ حرکتی که احتمالاً پس از روشنشدن نتیجه مذاکرات (پیشرفت قطعی یا شکست) رخ میدهد.
اثر بازار فیزیکی (خریدوفروش واقعی نفت و حملونقل آن، نه معاملات کاغذی) همچنان مهم است و بین تیترهای امیدوارکننده و واقعیت فاصله ایجاد میکند. دادههای اخیر دریایی نشان میدهد عبور نفتکشها از تنگه هرمز در سهماهه نخست ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳۵٪ کاهش داشته است. این اختلال ادامهدار یعنی اگر مذاکرات پیشِرو به نتیجه نرسد، قیمت میتواند سریع جهش کند چون بازار دوباره ریسک کمبود عرضه را در قیمتها لحاظ میکند.
