تیم اقتصاد بین‌الملل «ولز فارگو» گزارش می‌دهد آتش‌بس خاورمیانه شکننده است؛ موضوعی که ریسک‌های بازار نفت را بالا نگه می‌دارد و اطمینان نسبت به چشم‌انداز را کاهش می‌دهد. این تیم فرض می‌کند درگیری فعال تا اواسط ۲۰۲۶ پایان یابد و انتظار دارد روند قیمت نفت تا نیمه دوم ۲۰۲۶ کاهشی شود.

این گزارش هشدار می‌دهد ریسک‌های عرضه همچنان پابرجاست و اختلال‌های احتمالی به‌عنوان یک «شوک بزرگ و رو‌به‌تشدیدِ عرضه» توصیف شده است. «آژانس بین‌المللی انرژی» (IEA؛ نهاد بین‌المللی پایش بازار انرژی) برآورد می‌کند احتمال «خارج شدن اجباری بخشی از عرضه از بازار» (Shut-in؛ یعنی توقف تولید/صادرات به‌دلیل جنگ، ناامنی یا محدودیت‌ها) نزدیک به ۱۰ میلیون بشکه در روز است؛ حدود ۱۰٪ عرضه جهانی. همچنین اعلام شده شرایط تا ماه آوریل بدتر می‌شود.

ریسک آتش‌بس و نااطمینانی بازار نفت

در گزارش آمده است آتش‌بس به معنی بازگشت سریع به شرایط عادی نیست. «حمل‌ونقل دریایی از تنگه هرمز» و «تولید انرژی» ممکن است بسیار کند بهبود یابد یا حتی بدون صلح پایدار (Durable peace؛ یعنی آرامش بلندمدت و قابل اتکا) اصلاً به حالت عادی برنگردد.

همچنین ذکر شده این مطلب با ابزار «هوش مصنوعی» ساخته شده و توسط یک دبیر بازبینی شده است.

آتش‌بس اعلام‌شده شکننده به نظر می‌رسد و همین، ریسک اختلال بزرگ در خاورمیانه را برای بازار نفت بسیار بالا نگه می‌دارد. با تداوم تنش‌های ژئوپلیتیک (Geopolitical؛ یعنی تنش‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها)، اطمینان ما نسبت به مسیر قیمت در ماه‌های آینده پایین است. همین نااطمینانی چیزی است که معامله‌گران باید در تصمیم‌گیری‌هایشان لحاظ کنند.

با یک شوک بالقوه بزرگ و رو‌به‌تشدیدِ عرضه روبه‌رو هستیم. با توجه به برآورد IEA مبنی بر اینکه توقف‌های احتمالی عرضه نزدیک ۱۰ میلیون بشکه در روز است، بازار در برابر جهش تند قیمت آسیب‌پذیر است. گزارش‌های اخیر «اداره اطلاعات انرژی آمریکا» (EIA؛ نهاد آماری و تحلیلی دولت آمریکا) که از کاهش ۲.۵ میلیون بشکه‌ای «موجودی نفت خام آمریکا» (Crude inventories؛ ذخایر انبارشده) در هفته گذشته خبر می‌دهد، نشان می‌دهد حاشیه امن بازار (Buffer؛ یعنی ذخیره و ظرفیت مازاد برای جذب شوک) در حال حاضر کم است.

راهبردهای معاملاتی برای نوسان کوتاه‌مدت

این فضا نشان می‌دهد «نوسان قیمت» (Volatility؛ میزان بالا و پایین شدن قیمت) کمتر از واقعیت ارزش‌گذاری شده است. در هفته‌های آینده، معامله‌گران می‌توانند خرید «اختیار خرید» (Call option؛ قراردادی که حق خرید دارایی در قیمت مشخص تا تاریخ معین را می‌دهد) روی شاخص‌های مرجع مانند «برنت» و «WTI» (نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت؛ معیار قیمت‌گذاری نفت آمریکا) را در نظر بگیرند تا در صورت شکست آتش‌بس از جهش قیمت سود ببرند. «نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت اختیارها نتیجه می‌گیرد و انتظارش از ریسک آینده را نشان می‌دهد) در قراردادهای اختیار معامله به نظر می‌رسد ریسک اختلال ۱۰٪ از عرضه جهانی را کامل منعکس نمی‌کند.

باید به یاد داشت آتش‌بس مساوی عادی‌سازی نیست. با رجوع به آشفتگی بازار در سال ۲۰۲۲، دیده شد «زنجیره‌های تأمین» (Supply chains؛ مسیر تولید تا حمل و توزیع) برای سازگار شدن زمان زیادی نیاز داشتند و قیمت‌ها ماه‌ها پس از شوک اولیه بالا ماندند. هرگونه بهبود در عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز یا در تولید انرژی منطقه‌ای کند خواهد بود و قیمت‌ها را در سطح بالا نگه می‌دارد.

در حالی که فرض پایه ما پایان یافتن درگیری تا اواسط سال و در نتیجه کاهش قیمت نفت در نیمه دوم ۲۰۲۶ است، ریسک فوری به‌وضوح به سمت افزایش قیمت متمایل است. این موضوع به راهبردهایی اشاره دارد که «نوسان کوتاه‌مدت» را پوشش می‌دهند؛ مانند استفاده از «اختیارهای کوتاه‌سررسید» (Shorter-dated options؛ قراردادهایی با تاریخ انقضای نزدیک) که پیش از آن‌که بازار «صلح پایدارتر» را در قیمت‌ها لحاظ کند منقضی شوند. آرامش فعلی قیمت‌ها ممکن است موقتی باشد، پیش از آن‌که بازار ابعاد کامل ریسک را ببیند.