بازدهی بالاتر اوراق خزانه‌داری ۲ساله آمریکا و قیمت‌های همچنان بالای نفت برنت، به روپیه اندونزی (IDR)، پزو فیلیپین (PHP) و روپیه هند (INR) فشار وارد کرده است. هر کاهش پایدار فشار به افت «ریسک ژئوپولیتیک» (ریسک ناشی از تنش‌های سیاسی-امنیتی که می‌تواند بازارها را شوکه کند) وابسته است. یکی از محرک‌های احتمالی، توافق آمریکا و ایران برای تضمین عبور و مرور از تنگه هرمز است؛ اقدامی که می‌تواند ریسک بازار انرژی را کنترل کند و شدت هجوم به دلار را کمتر کند.

در اندونزی، روند کلی USD/IDR همچنان متمایل به افزایش است، چون فشارهای مالی دولت و ضعف حساب جاری (اختلاف درآمد ارزی و هزینه ارزی کشور) آسیب‌پذیری ارز را بیشتر کرده؛ با این حال، چون بسیاری از معامله‌گران از قبل روی تضعیف روپیه موقعیت گرفته‌اند، امکان اصلاح و عقب‌نشینی نرخ هم وجود دارد. روپیه از منظر «نرخ واقعی مؤثر ارز» یا REER (شاخصی که ارزش پول را با در نظر گرفتن تورم و ارزش ارزهای شرکای تجاری می‌سنجد) ارزان به نظر می‌رسد. همچنین ابزارهای SRBI با سود بالاتر (اوراق/ابزار بانک مرکزی اندونزی با بازده بالا) تا حدی این «صرف ریسک» (پاداشی که سرمایه‌گذار برای پذیرش ریسک می‌خواهد) را جبران می‌کنند. در فیلیپین، پزو تحت فشار است چون تورم بالا می‌رود و نرخ سیاستی بانک مرکزی (BSP) روی ۴.۵۰٪ قرار دارد؛ بنابراین حاشیه کمی برای مقابله با افزایش صرف ریسک باقی می‌ماند. در هند، اگر درگیری با ایران ادامه یابد و نفت بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه بماند، USD/INR می‌تواند به سمت ۱۰۰.۰۰ حرکت کند، هرچند مداخله بانک مرکزی هند (RBI) در بازار ارز و احتمال افزایش نرخ بهره ممکن است گهگاهی حمایت ایجاد کند.

—

محرک‌های فعلی فشار بر ارزهای آسیایی

در هفته‌های آینده انتظار داریم فشار بر ارزهای آسیایی مانند IDR، PHP و INR ادامه داشته باشد. بازدهی اوراق ۲ساله خزانه‌داری آمریکا که در ۵.۱٪ ثابت مانده و نفت برنت که حدود ۱۰۵ دلار در هر بشکه معامله می‌شود، برای این کشورها که واردکننده نفت هستند فضای سختی ایجاد کرده است. ادامه قدرت دلار، با شاخص DXY (شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) در محدوده ۱۰۷.۵۰، روند اصلی است که بر اساس آن چینش معاملات انجام می‌شود.

پزوی فیلیپین آسیب‌پذیرتر به نظر می‌رسد؛ طبق داده‌های تورم آوریل ۲۰۲۶، تورم به ۵.۲٪ رسیده، اما نرخ سیاستی بانک مرکزی فقط ۴.۵۰٪ است. این یعنی «نرخ بهره واقعی» منفی است (نرخ بهره پس از کسر تورم) و نگهداری پزو را برای سرمایه‌گذار جذاب نمی‌کند. پیشنهاد می‌شود برای موقعیت‌گیری روی افزایش USD/PHP از «قراردادهای سلف غیرقابل‌تحویل» یا NDF استفاده شود (نوعی قرارداد ارزی که تحویل واقعی ارز ندارد و فقط مابه‌التفاوت نقدی تسویه می‌شود)؛ فراتر از سطح فعلی ۵۹.۲۰.

برای روپیه هند، روند صعودی USD/INR دست‌نخورده است و نرخ نزدیک ۸۵.۵۰ معامله می‌شود. با توجه به اینکه هند بیش از ۸۵٪ نفت خود را وارد می‌کند، تثبیت قیمت‌ها بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه می‌تواند این جفت‌ارز را به سمت ۸۷.۰۰ ببرد. معامله‌گران می‌توانند «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید دلار در نرخ مشخص) USD/INR را به‌صورت «خارج از پول» (Out-of-the-money؛ یعنی نرخ اعمال از قیمت فعلی دورتر و تنها در صورت حرکت بزرگ بازار سودده می‌شود) با سررسید سه‌ماهه بخرند تا از این حرکت احتمالی بهره بگیرند.

در مورد روپیه اندونزی، با احتیاط بیشتری نگاه می‌شود چون USD/IDR در نمودارهای تکنیکال نزدیک ۱۶,۵۵۰ «بیش‌خرید» به نظر می‌رسد (یعنی قیمت سریع بالا رفته و احتمال اصلاح وجود دارد). با وجود تداوم فضای منفی، از منظر REER ارز ارزان است و ابزارهای SRBI با بازده بالا تا حدی حمایت ایجاد می‌کنند. پیشنهاد می‌شود از «استرادل اختیار معامله» (Option Straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال و سررسید یکسان برای سود گرفتن از حرکت بزرگ در هر جهت) استفاده شود تا در برابر برگشت تند بازار در صورت انتشار خبر مثبت، پوشش ریسک ایجاد شود.

—