شاخص اعتماد مصرف‌کننده آمریکا (CB) در ماه مه از ۹۳.۸ در آوریل به ۹۳.۱ کاهش یافت؛ ضمن اینکه رقم آوریل پس از بازبینی از ۹۲.۸ به ۹۳.۸ افزایش داده شد. این داده‌ها نشان می‌دهد شتاب احساسات خانوارها ضعیف‌تر شده است؛ ارزیابی مردم از وضعیت فعلی کسب‌وکار و بازار کار فعلی (وضعیت اشتغال) نسبت به یک ماه قبل کمتر مثبت است. در مقابل، انتظارات درباره وضعیت کسب‌وکار و بازار کار در شش ماه آینده کمی بهتر شد، اما انتظارات درآمدی تضعیف شد.

در بازارها، «شاخص دلار آمریکا» (US Dollar Index؛ سنجه قدرت دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) دوباره جان گرفت و کمی بالاتر از ۹۹.۰۰ رفت. این حرکت بعد از آن رخ داد که دلار آمریکا از فضای منفی جلسه قبل خارج شد، در حالی که معاملات همچنان تحت تأثیر ابهام ناشی از بحران خاورمیانه بود.

نوسان بازار، ضعف مصرف‌کننده و پوشش ریسک سبد سرمایه‌گذاری

افت اعتماد مصرف‌کننده به ۹۳.۱ را نشانه‌ای می‌دانیم که باید برای «رفت‌وبرگشت‌های تند قیمت» در بازار طی هفته‌های آینده آماده شد. هرچند مصرف‌کنندگان کمی به آینده امیدوارند، نگاهشان به شرایط فعلی و درآمد ضعیف‌تر شده است. این دوگانگی معمولاً قبل از افزایش «نوسان» (Volatility؛ میزان بالا و پایین شدن قیمت‌ها در مدت کوتاه) دیده می‌شود، چون بازار نمی‌داند کدام روایت را جدی‌تر بگیرد.

این ابهام در «شاخص VIX» هم دیده می‌شود؛ VIX (شاخص ترس بازار؛ اندازه‌گیری انتظار نوسان در بازار سهام آمریکا) در یک ماه گذشته بیش از ۱۵٪ رشد کرده و نزدیک ۱۹ معامله می‌شود. بنابراین می‌توان به خرید «ابزارهای مشتقه» (Derivatives؛ قراردادهایی که ارزششان از دارایی دیگر مثل سهام یا شاخص می‌آید) فکر کرد که از نوسان سود می‌برند؛ مثل «استرادل» (Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) یا «اختیار خرید VIX» (VIX Call Option؛ قراردادی برای سود از بالا رفتن VIX). این روش کمک می‌کند از حرکت‌های بزرگ بازار در هر دو جهت بهره ببریم؛ چیزی که با داده‌های متناقض محتمل است.

کاهش انتظارات درآمدی تهدید مستقیمی برای شرکت‌های وابسته به مصرف خانوار است. با توجه به اینکه رشد فروش خرده‌فروشی (Retail Sales؛ فروش فروشگاه‌ها به مصرف‌کننده نهایی) از قبل هم کند شده و فقط ۰.۵٪ نسبت به سال قبل بوده، به دنبال خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که با افت قیمت دارایی سود می‌دهد) روی «صندوق‌های قابل معامله» بخش مصرف اختیاری هستیم (Consumer Discretionary ETFs؛ صندوق‌های بورسیِ سهام شرکت‌هایی که فروششان به هزینه‌های غیرضروری خانوار وابسته است). این کار برای محافظت در برابر افت قیمت شرکت‌هایی است که به خرج‌کرد بالای خانوار متکی‌اند.

قدرت دلار، ریسک انرژی و ابهام نرخ بهره

بالا رفتن شاخص دلار از ۹۹.۰۰ همزمان با ابهام خاورمیانه، فرصت مشخصی برای معامله «پناهگاه امن» (Flight-to-safety؛ رفتن سرمایه به دارایی‌های کم‌ریسک‌تر مثل دلار) ایجاد می‌کند. دلار قوی معمولاً به سودآوری شرکت‌های چندملیتی آمریکا فشار می‌آورد و می‌تواند روی قیمت کالاها اثر منفی بگذارد. «اختیار خرید روی دلار» را پوشش ریسک مناسبی در برابر ریسک‌های بین‌المللی می‌دانیم.

تنش‌های ژئوپلیتیک محرک اصلی قیمت انرژی است و نفت برنت (Brent؛ معیار قیمت نفت در بازار جهانی) در همین ماه ۷٪ رشد کرده و بالای ۹۱ دلار برای هر بشکه است. می‌توان «اختیار خرید» روی نفت و سهام شرکت‌های انرژی را بررسی کرد تا از نگرانی درباره اختلال عرضه سود برد. اگر بحران طولانی شود، قیمت‌ها می‌تواند آسان‌تر بالاتر برود و این موضوع به‌عنوان پوشش ریسک سبد اهمیت دارد.