جفری اشمید، رئیس بانک فدرال رزرو کانزاسسیتی، روز پنجشنبه گفت تداوم تورم، فوریترین ریسک برای اقتصاد است. او گفت تورم همچنان بیش از حد بالاست.
اشمید در یک کنفرانس صنعت بانکداری گفت اقتصاد آمریکا نسبت به گذشته در برابر اختلالات جهانی عرضه نفت آسیبپذیری کمتری دارد. او گفت قیمتهای بالای نفت قدرت خرید خانوارها را کاهش میدهد و هزینههای کسبوکارها را بالا میبرد.
اقتصاد آمریکا انعطافپذیری نشان میدهد
او گفت اقتصاد آمریکا انعطافپذیری (توان مقاومت در برابر شوکها) نشان داده و پایههای اصلی اقتصاد (شاخصهای مهم مثل رشد، اشتغال و مصرف) همچنان سالم است. او همچنین گفت بازار کار خوب کار میکند.
اشمید گفت مصرف خانوار همچنان مهمترین محرک فعالیت اقتصادی است. او گفت رشد داراییها (مثل افزایش ارزش سهام و مسکن) باعث شده بسیاری از خانوارها هزینهکرد خود را بیشتر کنند.
او گفت سرمایهگذاری شرکتها همچنان قوی است، بهویژه در فناوری و توسعه هوش مصنوعی (AI: سامانههای نرمافزاری/محاسباتی که کارهای شناختی را انجام میدهند). او همچنین گفت وضعیت بخش بانکی از نظر پایهای مناسب است.
پیام فدرال رزرو این است که تورم همچنان دشمن شماره یک است و این نبرد هنوز تمام نشده است. گزارش تازه شاخص قیمت مصرفکننده (CPI: معیار سنجش تغییر قیمت کالاها و خدمات مصرفی) برای آوریل ۲۰۲۶ هم این موضوع را تأیید کرد و تورم را ۳.۴٪ نسبت به سال قبل نشان داد؛ یعنی نباید انتظار کاهش نرخ بهره در آینده نزدیک را داشت. این یعنی ادامه شرایط نرخهای بالای بهره که در چند سال گذشته بر بازارها حاکم بوده است.
نرخهای بالا برای مدت طولانیتر
این موضع «انقباضی» (Hawkish: طرفدار سیاستهای سختگیرانه برای مهار تورم، معمولاً با نرخ بهره بالاتر) نشان میدهد معاملههای «مشتقه» (Derivative: ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی دیگری میآید) که روی ماندگاری نرخهای بالا شرطبندی میکنند همچنان فعال میمانند. دادههای CME FedWatch (ابزار احتمالاتی بازار برای پیشبینی تصمیمهای نرخ بهره فدرال رزرو) تغییر زیادی کرده و حالا احتمال کاهش نرخ تا سپتامبر ۲۰۲۶ را کمتر از ۱۵٪ نشان میدهد. بنابراین در هفتههای پیشرو، چیدن موقعیت برای «منحنی بازده» تقریباً ثابت یا کمی صعودی (Yield curve: رابطه بازده/نرخ سود اوراق با سررسیدهای مختلف) از طریق اختیار معاملههای SOFR (SOFR: نرخ مرجع تامین مالی کوتاهمدت دلاری در بازارهای آمریکا) میتواند منطقی باشد.
همچنین باید اثر قیمت بالای نفت را در نظر گرفت که فشار تورمی بیشتری ایجاد میکند. با تثبیت نفت خام WTI (شاخص قیمت نفت آمریکا) بالای ۹۰ دلار به ازای هر بشکه بهدلیل محدودیت عرضه اوپکپلاس (ائتلاف اوپک و برخی تولیدکنندگان دیگر)، این موضوع مستقیماً به مصرف خانوار ضربه میزند. معاملهگران میتوانند از اختیار معامله روی ETFهای بخش انرژی (صندوق قابل معامله که سبدی از سهام انرژی را دنبال میکند) برای پوشش ریسک افزایش بیشتر قیمتها استفاده کنند یا اگر نشانههای ضعف تقاضا دیده شد، روی افت قیمت حساب کنند.
قدرت اعلامشده بازار کار و سرمایهگذاری شرکتها، بهخصوص در هوش مصنوعی، برای معاملهگران سهام سیگنال ترکیبی میسازد. این یعنی ممکن است بخش فناوری و سایر بخشهای رشدمحور بهتر عمل کنند، اما بخشهای حساس به نرخ بهره مثل خدمات شهری و املاک عقب بمانند. استفاده از اختیار معامله روی شاخصها برای بازی روی این واگرایی—مثلاً خرید اختیار خرید (Call: حق خرید در قیمت مشخص) روی نزدک ۱۰۰ و همزمان خرید اختیار فروش (Put: حق فروش در قیمت مشخص) روی راسل ۲۰۰۰—میتواند رویکرد مؤثری باشد.
با نگاه به گذشته، باید درسهای سخت پایین آوردن تورم از اوجهای ۲۰۲۳ را به یاد داشت. از دید ۲۰۲۵، چند بار بهاشتباه تصور شد تورم شکست خورده، اما بعد مشخص شد «چسبنده» است (Sticky: بهسختی پایین میآید و ماندگار میشود). بیمیلی فعلی فدرال رزرو برای دادن سیگنال تغییر مسیر سیاستی، نشاندهنده ترس جدی از تکرار همان اشتباههاست.
