قیمتهای طلا امسال پرنوسان بوده و بین حدود ۴٬۴۰۵ تا ۵٬۴۵۰ دلار بهازای هر اونس رفتوآمد کرده و سپس نزدیک ۴٬۸۰۰ دلار آرام گرفته است. اوج قیمت حدود ۵٬۴۵۰ دلار در ۳۰ ژانویه و کف قیمت حدود ۴٬۴۰۵ دلار در ۲۳ مارس ثبت شد.
این افت با فروش سنگین همراه بود و همزمان با تقویت دلار آمریکا، افزایش بازده اوراق آمریکا (یعنی سود اوراق قرضه دولتی)، رشد قیمت نفت، ضعف بازار سهام و ادامه درگیریهای خاورمیانه رخ داد. از زمان تشدید تنشها، بازارها دستکم ۲۵ واحد پایه از انتظار کاهش نرخ بهره فدرالرزرو تا پایان ۲۰۲۶ را کنار گذاشتهاند (هر «واحد پایه» برابر ۰٫۰۱٪ است) و این موضوع میتواند به زیان طلا تمام شود.
محرکهای قیمت در کوتاهمدت
در کوتاهمدت، طلا بیشتر با خبرها حرکت کرده و بازار ارز به تغییرات ریسک ژئوپلیتیک (ریسک ناشی از سیاست و جنگ) حساس بوده است. معمولاً افزایش تنشها از دلار آمریکا حمایت کرده و کاهش تنشها باعث تضعیف آن شده است.
در افق بلندمدت، انتظار میرود تضعیف دلار آمریکا و ریسکهای ساختاری از طلا حمایت کند. از عوامل مطرحشده میتوان به ریسک ژئوپلیتیک، ابهام در سیاستگذاری اقتصادی، احتمال تضعیف دلار، تغییرات نظم جهانی و تداوم خرید بانکهای مرکزی اشاره کرد.
پیشبینی میشود عرضه معادن در ۲۰۲۶–۲۰۲۷ کمی افزایش یابد و عرضه از محل بازیافت (بازگشت طلا از زیورآلات و ضایعات به بازار) پس از واکنش کمرنگ تا اینجا، بیشتر رشد کند. قیمتهای بالا خرید زیورآلات و سکه را کاهش داده است؛ بهویژه در بازارهای نوظهور که مصرفکنندگان به قیمت حساسترند و همچنین بهتدریج در بازارهای توسعهیافته.
امسال نوسان تندی دیده شد؛ طلا از رکورد نزدیک ۵٬۴۵۰ دلار در ژانویه تا کف حدود ۴٬۴۰۵ دلار در اواخر مارس افت کرد. بازگشت اخیر به محدوده ۴٬۸۰۰ دلار میتواند نشاندهنده دورهای از «تثبیت قیمت» پس از «خروج سنگین سرمایه» باشد (منظور از خروج/تصفیه موقعیتها، فروش گسترده برای بستن معاملات است). این رفتار قیمتی نشان میدهد معاملهگران در کوتاهمدت باید مراقب حرکتهای ناگهانی ناشی از تیتر خبرها باشند.
رویکردهای احتمالی معاملهگری
در هفتههای پیشرو، احتمالاً قیمتها به دادههای اقتصادی آمریکا و تغییرات ریسک ژئوپلیتیک حساس میمانند. شاخص دلار آمریکا بالای ۱۰۵ نسبتاً قوی معامله شده است. دادههای شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ معیاری برای سنجش تورم مصرفکننده) در ماه مارس نشان داد تورم همچنان پایدار و در ۳٫۱٪ است؛ موضوعی که انتظار کاهش سریع نرخ بهره توسط فدرالرزرو را کمتر میکند. در چنین شرایطی، احتمال رشد قابلتوجه طلا در کوتاهمدت میتواند محدود باشد.
با توجه به این ابهام کوتاهمدت، معاملهگران میتوانند به راهبردهایی فکر کنند که از بازار «رِنج» (یعنی نوسان در یک بازه مشخص بدون روند قوی) سود میبرند؛ مثلاً فروش اختیار خرید خارج از پول (Out-of-the-money Call؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است و فعلاً سودده نیست) در مقابل یک موقعیت خرید. این کار امکان کسب درآمد از «پرمیوم» (حقبیمه/هزینهای که خریدار اختیار به فروشنده میپردازد) را فراهم میکند تا زمانی که جهت بازار روشنتر شود. همچنین میتواند از نوسان بالا بهره بگیرد، بدون اینکه ریسک جهتدار تازهای بهطور جدی اضافه شود.
با این حال، چشمانداز بلندمدت همچنان حمایتی ارزیابی میشود؛ بر پایه تضعیف احتمالی دلار آمریکا و تداوم تقاضای قوی بانکهای مرکزی. دادههای فصل اول ۲۰۲۶ نشان میدهد بانکهای مرکزی بیش از ۲۵۰ تُن به ذخایر خود افزودهاند. این حمایت ساختاری میتواند نقش یک کف قیمتی مهم برای بازار داشته باشد.
برای بهرهبردن از این موج صعودی احتمالی، معاملهگران ممکن است به خرید اختیار خرید با سررسید بلندتر فکر کنند؛ برای نمونه قراردادهایی با سررسید اوایل ۲۰۲۷. این کار امکان بهرهمندی از رشد احتمالی قیمت در ادامه سال را میدهد؛ رشدی که میتواند ناشی از تغییر سیاست فدرالرزرو یا بازگشت تنشهای ژئوپلیتیک باشد. استفاده از «اسپرد اختیار خرید صعودی» (Bull Call Spread؛ خرید یک اختیار خرید و همزمان فروش اختیار خریدی دیگر با قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه اولیه) نیز میتواند راهی برای کمکردن هزینه شروع این موقعیت صعودی بلندمدت باشد.
