دلار آمریکا در برابر ارزهای اصلی محکم است، اما در محدوده نوسان هفته گذشته معامله می‌شود. افزایش قیمت نفت و خبرهای متناقض درباره روابط آمریکا و ایران بر «تمایل به ریسک» (گرایش سرمایه‌گذاران به خرید دارایی‌های پرریسک یا رفتن به سمت دارایی‌های امن) اثر گذاشته است.

بازارها انتظار دارند «کمیته بازار باز فدرال» (FOMC؛ نهاد تصمیم‌گیر بانک مرکزی آمریکا برای نرخ بهره) نرخ‌های بهره را بدون تغییر نگه دارد. رشد قیمت انرژی می‌تواند حمایت اخیر برخی سیاست‌گذاران از کاهش «نرخ سیاستی» (نرخ بهره مبنای بانک مرکزی که جهت کلی هزینه وام‌گیری را تعیین می‌کند) را کمتر کند.

سیاست فدرال رزرو و تورم ناشی از انرژی

نشست خبری پاول ممکن است به دلیل ریسک‌های تورمی مرتبط با افزایش هزینه انرژی، محتاطانه باشد. انتظار می‌رود «سیاست پولی» (ابزارهای بانک مرکزی مانند نرخ بهره و خرید/فروش دارایی برای کنترل تورم و رشد) فعلاً بدون تغییر بماند تا زمانی که تغییر در مدیریت فدرال رزرو رخ دهد.

سؤال‌ها ممکن است روی این باشد که آیا این آخرین نشست پاول به‌عنوان رئیس فدرال رزرو است و آیا پس از کنار رفتن از ریاست، در «هیئت‌مدیره فرمانداران» (Board of Governors؛ نهاد مدیریتی فدرال رزرو) می‌ماند یا نه. دوره عضویت او به‌عنوان فرماندار تا ۲۰۲۸ ادامه دارد.

پاول گفته بود تا زمان حل کامل تحقیق «وزارت دادگستری» (Department of Justice؛ نهاد قضایی دولت آمریکا) در فدرال رزرو می‌ماند. وزارت دادگستری اخیراً پرونده را مختومه کرده است، اما مشخص نیست پاول این موضوع را پایان‌یافته می‌داند یا نه.

این مقاله با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تولید و توسط دبیر بازبینی شده است.

دلار در محدوده و رویکرد معاملاتی

دلار آمریکا همچنان محکم است، اما تا پایان آوریل ۲۰۲۶ در همان محدوده آشنا گیر کرده است. فدرال رزرو پیام می‌دهد فعلاً دست به تغییر نمی‌زند و همین باعث شده بازار ارز در وضعیت انتظار بماند. تداوم هزینه‌های انرژی عامل اصلی احتیاط سیاست‌گذاران است.

این احتیاط در تازه‌ترین داده «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI؛ معیار تورم سبد کالا و خدمات خانوار) ماه مارس هم دیده می‌شود که بالاتر از انتظار و در سطح ۲.۹٪ اعلام شد؛ رقمی بالاتر از هدف فدرال رزرو. با توجه به اینکه نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا برای قیمت‌گذاری) اخیراً تا ۹۵ دلار برای هر بشکه رسیده، صحبت از کاهش نرخ بهره فعلاً کنار رفته است. این فضا نشان می‌دهد حرکت‌های بزرگ در دلار بعید است.

برای معامله‌گران «مشتقه» (Derivative؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه گرفته می‌شود)، این شرایط به سمت راهبردهایی می‌رود که از «نوسان پایین» و بازارِ محدوده‌ای سود می‌برند. فروش «استرادل» یا «استرَنگل» (استراتژی‌های اختیار معامله که از ثابت ماندن قیمت سود می‌گیرند و با دریافت «پرمیوم/حق‌بیمه» یعنی پولی که فروشنده اختیار از خریدار می‌گیرد، درآمد ایجاد می‌کنند) روی جفت‌ارزهای اصلیِ دلار می‌تواند مناسب باشد؛ چون «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت می‌شود) پایین مانده است. معامله‌های جهت‌دار تا زمانی که شکست واضحی از وضعیت فعلی فدرال رزرو دیده نشود، ریسک بیشتری دارند.

در مقایسه با تغییرات نرخ بهره در بخش زیادی از ۲۰۲۵، این دوره سکون متفاوت است. گذار به مدیریت جدید فدرال رزرو عملاً توقف سیاستی دوره رئیس قبلی را طولانی کرده و بازار در چند ماه آینده ثبات را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند.