خبرگزاری فارس ایران گزارش داد آزادسازی منابع بلوکهشده ایران آخرین موضوع حلنشده در مذاکرات با آمریکا است و این پرونده با میانجیگری قطر در حال جمعبندی است. این ادعا تأیید رسمی ندارد، با این حال تیترها از نزدیک شدن توافق میان واشنگتن و تهران حکایت دارد.
در اظهاراتی جداگانه، داگ برگام، وزیر کشور آمریکا گفت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، درباره ایران به توافق خواهد رسید. بازارها واکنش چشمگیری نداشتند: دلار آمریکا (USD)، داراییهای پرریسک (مثل سهام و ارزهای پرنوسان) و قیمت نفت در مجموع باثبات بودند و شاخص دلار آمریکا (DXY) که قدرت دلار را در برابر سبدی از ارزها نشان میدهد، هنگام تنظیم گزارش تقریباً بدون تغییر و نزدیک 99.00 بود.
واکنش بازار و فرصتهای نوسان
ما این گزارشها درباره احتمال توافق آمریکا و ایران را یک محرک مهم بازار میدانیم که هنوز در قیمتها منعکس نشده است. واکنش تقریباً صفر بازار نشان میدهد معاملهگران بیش از حد خیالشان راحت است و این میتواند برای کسانی که روی افزایش نوسان قیمتها موقعیت میگیرند فرصت بسازد. با توجه به نبود تأیید رسمی، نوسان ضمنی در بخش انرژی را پایین و برای ورود به موقعیتهای جدید جذاب میبینیم. «نوسان ضمنی» یعنی نوسانی که بازار از روی قیمت اختیارها (آپشنها) برای آینده حدس میزند.
اثر مستقیم توافق میتواند روی قیمت نفت خام باشد، چون عرضه ایران به بازار برمیگردد. گزارشهای صنعتی اخیر در مه 2026 برآورد کردهاند ایران میتواند ظرف چند ماه پس از برداشته شدن تحریمها، صادرات را دستکم 1 میلیون بشکه در روز افزایش دهد. به همین دلیل، خرید اختیار فروش «خارج از پول» (Out-of-the-money) روی قراردادهای آتی برنت و WTI برای سررسیدهای سهماهه سوم و چهارم امسال را بررسی میکنیم. «قرارداد آتی» یعنی قراردادی برای خرید/فروش در آینده با قیمت از قبل مشخص؛ «اختیار فروش» ابزاری است برای سود بردن از افت قیمت؛ و «خارج از پول» یعنی قیمت اعمال اختیار در شرایط فعلی طوری است که هنوز استفاده از آن بهصرفه نیست و بیشتر نقش بیمه/شرطبندی روی حرکت بزرگ قیمت را دارد.
از نظر تاریخی، در دوره منتهی به توافق هستهای 2015، قیمت نفت در انتظار افزایش عرضه افت قابل توجهی داشت. در ماههای پیرامون نهایی شدن آن توافق، نفت برنت از بالای 65 دلار به زیر 50 دلار سقوط کرد. این سابقه از دید ما نشان میدهد حتی شایعه جدی و قابل اتکا درباره توافق هم میتواند خیلی قبل از هر اعلام رسمی، موج فروش ایجاد کند.
اثر بر بخشها و چیدمان راهبردی
کاهش تنش در خاورمیانه میتواند «حق ریسک ژئوپلیتیک» را در بازارهای مختلف پایین بیاورد؛ یعنی همان مبلغ اضافهای که سرمایهگذاران به دلیل ترس از درگیری و ریسک سیاسی در قیمتها لحاظ میکنند. شاخص VIX که به آن «شاخص ترس» هم میگویند و نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان میدهد، دور و بر 18 مانده است. ما فکر میکنیم پیشرفت دیپلماتیک میتواند آن را به محدوده 14 تا 15 برساند. یکی از روشهایی که برای استفاده از این سناریو در نظر داریم، فروش «اختیار خرید» (Call) با سررسید نزدیک روی VIX به شکل «اسپرد» است؛ یعنی ترکیب همزمان خرید و فروش چند اختیار برای محدود کردن ریسک و هدفگذاری سود در یک بازه مشخص.
علاوه بر نوسان کلی بازار، به بخشهایی نگاه میکنیم که از کاهش هزینه انرژی نفع میبرند. سهام شرکتهای هواپیمایی آمریکا که حاشیه سودشان به دلیل رشد 12 درصدی قیمت سوخت جت از ژانویه تحت فشار بوده، میتواند سریعتر منتفع شود. در حال بررسی خرید اختیار خرید (Call) روی شرکتهای بزرگ هواپیمایی هستیم تا به شکل اهرمی از افت قیمت نفت بهره ببریم. «اهرم» یعنی با سرمایه کمتر، در برابر حرکت قیمت اثر بزرگتری میگیرید، اما ریسک هم بیشتر میشود.
