آمریکا و ایران توافق کردهاند آتشبسی را که اوایل آوریل برقرار شده بود، به مدت ۶۰ روز تمدید کنند؛ نیکی گزارش داد و به نقل از یک منبع نوشت. طبق مفاد اعلامشده، ایران ظرف ۳۰ روز پس از توافق، مینهای دریایی را از تنگه هرمز پاکسازی میکند تا کشتیهای همه کشورها مانند قبل از بستهشدن مسیر عبور کنند و همزمان دریافت «هزینه عبور» متوقف شود. این چارچوب همچنین ازسرگیری گفتوگوهای هستهای ایران را در طول این وقفه دوماهه در درگیریها در نظر میگیرد.
انتظار میرود بخشی از تحریمهای آمریکا درباره داراییهای ایران کاهش یابد، هرچند اجرای آن مرحلهای خواهد بود. پیشبینی میشود این توافق به تأیید رهبر جمهوری اسلامی، آیتالله مجتبی خامنهای برسد. در بازارها، نفت به افت خود ادامه داد: نفت وستتگزاس اینترمدیت به پایینترین سطح سه هفته اخیر و زیر ۹۰ دلار برای هر بشکه رسید و در همان روز نزدیک به ۷٪ کاهش داشت.
بازار نفت و قیمتگذاری دوباره ریسک ژئوپلیتیک
با افت نفت وستتگزاس اینترمدیت (WTI) به زیر ۹۰ دلار، این حرکت را صرفاً نوسان کوتاهمدت نمیدانیم، بلکه آن را «قیمتگذاری دوباره» ریسکهای سیاسی و جنگی میبینیم؛ یعنی بازار احتمال اختلال عرضه را کمتر از قبل حساب میکند. بازگشایی تنگه هرمز—مسیر عبور حدود ۲۰٪ نفت جهان—یک گلوگاه مهم عرضه را برطرف میکند. در نتیجه، انتظار میرود قیمت نفت در آینده نزدیک تحت فشار بماند.
بازگشت احتمالی نفت ایران به بازار، مهمترین عامل سمت عرضه است. از نظر تاریخی، ایران پس از کاهش تحریمها توانسته طی چند ماه تولید را بیش از ۱ میلیون بشکه در روز بالا ببرد؛ نمونه آن پس از توافق هستهای ۲۰۱۵ بود. این عرضه تازه میتواند سقفی برای رشدهای بزرگ قیمت نفت خام در فصل پیشرو ایجاد کند.
راهبرد ابزارهای مشتقه و چشمانداز بازار سهام
برای راهبرد «ابزارهای مشتقه» (قراردادهای مالی که ارزششان از دارایی پایه مثل نفت یا سهام میآید؛ مانند «اختیار معامله»)، این وضعیت به کاهش تند «نوسان ضمنی» اشاره دارد؛ نوسان ضمنی یعنی برآوردی که از قیمت اختیار معامله درباره شدت نوسان آینده بهدست میآید. شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX)—که در دوره درگیری بالا رفته بود—احتمالاً به زیر ۳۰ سقوط کرده و انتظار میرود باز هم پایینتر برود. در این چارچوب، «اختیار خرید» (Call؛ قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص میدهد) روی قراردادهای آتی نفت و صندوقهای قابل معامله مرتبط با نفت (ETF؛ صندوقی که مانند سهم در بورس معامله میشود) فروخته میشود تا هم از افت قیمت و هم از کاهش نوسان سود گرفته شود.
این تحول برای بازار گستردهتر سهام یک عامل حمایتی مهم است و مانند کاهش هزینه برای مصرفکنندگان و شرکتها عمل میکند. تمرکز مثبت ویژه بر بخش حملونقل است؛ دادههای اخیر نشان میدهد هزینه سوخت هواپیما میتواند تا ۳۰٪ هزینههای عملیاتی شرکتهای هواپیمایی را تشکیل دهد. در این فضا، «اختیار خرید» سهام شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی خریداری میشود، زیرا انتظار میرود «حاشیه سود» آنها (فاصله درآمد و هزینه) بهطور محسوسی بهتر شود.
