نکات کلیدی:
- استراتژی معاملهگری موقعیتی یک روش بلندمدت است که میکوشد روندهای اصلی بازار را طی چند هفته، چند ماه یا گاهی چند سال شکار کند.
- در این روش تعداد معاملات خیلی کمتر از معاملهگری روزانه یا نوسانگیری است و تحلیل بنیادی (بررسی عوامل اقتصادی و مالی برای تعیین جهت) را برای انتخاب مسیر، با تحلیل تکنیکال (بررسی نمودار و رفتار قیمت برای تعیین زمان) برای زمان ورود و خروج ترکیب میکند.
- مهمترین هزینه، نگهداری طولانیمدت است؛ نگهداری یک موقعیت CFD اهرمی (قرارداد مابهالتفاوت با امکان معامله با پول قرضی) معمولاً هزینه تأمین مالی شبانه دارد و شما را در معرض گپ قیمتی (پرش قیمت بین دو بازه معاملاتی) و شوکهای کلان اقتصادی قرار میدهد.
- با پلتفرمهایی مثل MetaTrader 4 و MetaTrader 5 در VT Markets میتوانید استراتژی موقعیتی را روی فارکس، شاخصها، طلا و کالاها اجرا کنید.
بعضی معاملهگران با نمودار یکدقیقهای زندگی میکنند. برخی دیگر تصویر را بزرگتر میبینند، جهت را انتخاب میکنند و به زمان اجازه میدهند کار را انجام دهد. گروه دوم، معاملهگران موقعیتی هستند.
استراتژی معاملهگری موقعیتی بر یک ایده ساده بنا شده است: حرکتهای بزرگ بازار زمان میخواهند، پس معامله را آنقدر نگه میدارید تا آن حرکت را بگیرید. دنبال هر نوسان کوچک نمیروید؛ روند اصلی را دنبال میکنید و معمولاً هفتهها یا ماهها با آن میمانید.
اما حرکتهای بلندمدت، هزینههای کوتاهمدت دارند. نگهداشتن یک موقعیت CFD اهرمی در گذر زمان یعنی پرداخت هزینه تأمین مالی شبانه (سوآپ)، نیاز به حدضررهای دورتر و ریسک گپ. اگر تعادل را درست تنظیم کنید، پاداش میتواند ارزش صبر را داشته باشد؛ اگر نه، هزینهها کمکم بازده شما را میخورند.
در این راهنما میبینید استراتژی موقعیتی چگونه کار میکند، چطور ساخته میشود و ریسکها چگونه مدیریت میشوند. در طول متن از اعداد بهروز و مثالهای ساده استفاده میکنیم.
استراتژی معاملهگری موقعیتی چیست؟
اگر ساده بگوییم، استراتژی معاملهگری موقعیتی یک سبک معاملهگری بلندمدت است. شما بر اساس یک نگاه کلی به بازار وارد معامله میشوید و تا زمانی که آن نگاه محقق شود، موقعیت را نگه میدارید.
فارکس (بازار تبادل ارز) محیط رایج این روش است، چون بزرگترین و نقدشوندهترین بازار جهان است.
طبق گزارش سهسالانه ۲۰۲۵ بانک تسویه حسابهای بینالمللی (BIS)، میانگین گردش روزانه فارکس در آوریل ۲۰۲۵ به حدود ۹.۶ تریلیون دلار رسید.
این رقم نسبت به ۷.۵ تریلیون دلار سه سال قبل، حدود ۲۸٪ رشد داشت. چنین نقدشوندگی عمیقی کمک میکند روندهای بلندمدت شکل بگیرند و دوام بیاورند.
معاملهگر موقعیتی به سروصدای یک روز اهمیت کمی میدهد؛ جهت چند ماه آینده برایش مهم است.
استراتژی معاملهگری موقعیتی چگونه کار میکند
این استراتژی معمولاً چند گام روشن دارد:
- ساختن دیدگاه: با تحلیل بنیادی (مثل نرخ بهره، رشد اقتصادی و سودآوری) جهت بلندمدت را تعیین میکنید.
- زمانبندی ورود: با تحلیل تکنیکال مثل میانگینهای متحرک (میانگین قیمت در یک بازه زمانی) و خطوط روند، نقطه ورود مناسب را پیدا میکنید.
- ماندن در معامله با وجود نوسانهای کوچک: تا وقتی دلیل اصلی شما برقرار است، از اصلاحهای کوتاهمدت نمیترسید.
- خروج با برنامه: وقتی روند میشکند، به هدف میرسید یا عوامل بنیادی تغییر میکند، خارج میشوید.
نتیجه، سبکی کمتعداد از نظر معامله است. ممکن است در سال فقط چند معامله انجام دهید و هر معامله بهجای سودهای کوچک، دنبال یک حرکت بزرگ باشد.
این استراتژی برای چه کسانی مناسب است
این سبک برای همه مناسب نیست. معمولاً به درد کسانی میخورد که:
- نمیتوانند تمام روز نمودار را نگاه کنند و سرعت آهستهتر را ترجیح میدهند.
- توان نگهداشتن معامله در نوسانهای کوتاهمدت را دارند.
- میتوانند افت موقت (کاهش ارزش شناور حساب قبل از برگشت یا خروج) را بدون تصمیم عجولانه تحمل کنند.
- به جای موجهای دقیقهای، با تمهای کلان اقتصادی فکر میکنند.
اگر هیجان و معاملهگری مداوم میخواهید، این روش خستهکننده میشود. اگر آرامش و چارچوب را دوست دارید، میتواند انتخاب خوبی باشد.
معاملهگری موقعیتی در برابر «خرید و نگهداری»
معاملهگری موقعیتی را گاهی با سرمایهگذاری خرید و نگهداری اشتباه میگیرند. هر دو صبورانهاند، اما تفاوتهای مهم دارند.
| ویژگی | معاملهگری موقعیتی | خرید و نگهداری |
| جهت | خرید یا فروش (لانگ یا شورت) | فقط خرید |
| ابزار | اغلب CFD با اهرم | معمولاً خودِ دارایی |
| برنامه خروج | قواعد مشخص و حدضرر | معمولاً خروج ثابت ندارد |
| زمانبندی | از تحلیل تکنیکال استفاده میکند | زمانبندی کم یا هیچ |
| مدت نگهداری | هفتهها تا ماهها، گاهی سالها | سالها تا دههها |
| هزینه شبانه | بله، هزینه تأمین مالی دارد | برای داراییِ خریداریشده ندارد |
نکته اصلی «کنترل» است. سرمایهگذار خرید و نگهداری معمولاً بیشتر نوسانها را تحمل میکند. معاملهگر موقعیتی قانون میگذارد، میتواند از رشد و افت سود بگیرد و ریسک را فعالانه مدیریت میکند.
چطور یک استراتژی معاملهگری موقعیتی بسازیم
ساختن یک استراتژی موقعیتی خوب، روندی مرحلهای است. چهار پایه دارد: بازار انتخابی، نوع تحلیل، قوانین، و مدیریت ریسک.
انتخاب بازار
از بازارهای نقدشونده و رونددار شروع کنید. این بازارها روندهای تمیزتر و هزینه معامله کمتر دارند. گزینههای رایج:
- فارکس، جفتارزهای اصلی مثل EUR/USD و USD/JPY.
- شاخصهای سهام مثل US 500 یا US Tech 100.
- طلا و کالاهایی که چرخههای کلان بلندمدت دارند.
دسترسی هم مهم است. پلتفرمی مثل VT Markets روی MetaTrader 4 و MetaTrader 5 امکان معامله همه این بازارها را در یک حساب میدهد، همراه با ابزارهای نموداری مورد نیاز معاملهگر بلندمدت.
ترکیب تحلیل بنیادی و تکنیکال
معاملهگران قوی بلندمدت، دو نگاه را با هم میآورند:
- تحلیل بنیادی جهت را مشخص میکند: چرخه نرخ بهره، تورم، رشد، و سود شرکتها.
- تحلیل تکنیکال زمان را مشخص میکند: خطوط روند، حمایت و مقاومت (سطوحی که قیمت معمولاً در آن واکنش نشان میدهد) و میانگین متحرک بلندمدت.
تصویر ساده:
بنیادی میگوید رودخانه به کدام سمت میرود؛ تکنیکال کمک میکند در زمان مناسب وارد شوید.
تعریف قوانین ورود و خروج
برنامه مبهم، احساسات را وارد تصمیم میکند. قوانین روشن جلوی آن را میگیرد. یک مجموعه قانون ساده میتواند این باشد:
- ورود: قیمت بالای میانگین متحرک ۲۰۰روزه معامله شود و سقف اخیر را بشکند.
- افزودن به موقعیت: ورود دوم (اختیاری) هنگام اصلاح تا میانگین متحرک ۵۰روزه.
- خروج: قیمت زیر میانگین متحرک ۲۰۰روزه بسته شود یا نگاه بنیادی تغییر کند.
- هدف: نسبت سود به زیان مشخص، معمولاً ۳ به ۱ یا بهتر.
قوانین را مکتوب کنید. داشتن یک «نمونه استراتژی معاملهگری موقعیتی» روی کاغذ، از نگهداشتن آن در ذهن راحتتر است.
اندازه موقعیت و پارامترهای ریسک
در افق بلندمدت، حدضرر باید دورتر باشد. حدضرر دورتر یعنی حجم معامله کوچکتر. یک فرمول ساده:
| حجم موقعیت = مبلغ ریسک ÷ (فاصله حدضرر × ارزش هر واحد حرکت) |
مثال:
- حساب: ۱۰,۰۰۰ دلار
- ریسک هر معامله: ۱٪، یعنی ۱۰۰ دلار
- فاصله حدضرر: ۵۰۰ پیپ (پیپ یعنی کوچکترین واحد تغییر قیمت در بسیاری از جفتارزها)
- برای اینکه روی ۵۰۰ پیپ فقط ۱۰۰ دلار ریسک کنید، ارزش هر پیپ باید ۰.۲۰ دلار باشد.
- در جفتارزی که «لات استاندارد» ۱۰ دلار بهازای هر پیپ است، حجم حدود ۰.۰۲ لات میشود.
نتیجه: هرچه حدضرر دورتر، حجم باید کوچکتر باشد تا ریسک ثابت بماند.
انواع استراتژی معاملهگری موقعیتی
یک «بهترین» استراتژی واحد وجود ندارد. گزینه مناسب به بازار و روحیه شما بستگی دارد. چهار نوع رایج:
۱) دنبالکردن روند
روش کلاسیک: یک روند شکلگرفته را پیدا میکنید و همراهش میمانید.
- در جهت روند تایمفریمهای بالاتر وارد شوید.
- در اصلاحهای کمعمق که روند را حفظ میکنند، به موقعیت اضافه کنید.
- حدضرر را بهصورت دنبالهدار (Trailing Stop: حدضرری که با حرکت قیمت به سمت سود جلو میآید) جابهجا کنید.
۲) شکست سطح (Breakout)
منتظر میمانید قیمت از یک محدوده بلندمدت یا سطح مهم خارج شود.
- یک سقف یا کف واضح چندماهه را مشخص کنید.
- وقتی قیمت شکست و بالاتر/پایینتر از سطح تثبیت شد وارد شوید.
- در صورت امکان با افزایش حجم معاملات یا شتاب حرکت قیمت تأیید بگیرید.
۳) بنیادی و کلان (Macro)
اینجا معامله بر یک تم بزرگ بنا میشود، مثل:
- چرخه کاهش نرخ بهره که ارز را تضعیف میکند.
- افزایش تقاضای دارایی امن که در دوران نااطمینانی طلا را بالا میبرد.
- تغییر ساختاری در عرضه و تقاضای یک کالا.
طلا یک نمونه واقعی است:
قیمت طلا در مارس ۲۰۲۵ از ۳,۰۰۰ دلار بهازای هر اونس عبور کرد و سپس در اواخر ژانویه ۲۰۲۶ به رکوردی نزدیک به ۵,۵۹۷ دلار رسید؛ با محرکهایی مثل خرید بانکهای مرکزی، تقاضای قوی ETF و سرمایهگذاران بزرگ، و تنشهای ژئوپلیتیک.
معاملهگر موقعیتی که این تم را زودتر تشخیص میداد، چندین ماه فرصت داشت تا از آن استفاده کند.
۴) بر پایه میانگین متحرک
برخی معاملهگران اجازه میدهند میانگینهای متحرک تصمیم را شکل دهند.
- تقاطع طلایی (Golden Cross: عبور میانگین ۵۰روزه از بالای ۲۰۰روزه) میتواند نشانه شروع روند صعودی بلندمدت باشد.
- ماندن قیمت بالای میانگین ۲۰۰روزه میتواند دلیل ماندن در معامله باشد.
- بستهشدن قاطع زیر آن میتواند سیگنال خروج باشد.
بهترین تایمفریمها و شاخصها برای معاملهگری موقعیتی
استراتژی موقعیتی روی تایمفریمهای بالاتر ساخته میشود. ابزارها برای فیلتر کردن نویز انتخاب میشوند، نه دنبالکردن آن.
تایمفریمهای رایج
معاملهگران موقعیتی بیشتر از نمودار روزانه و هفتگی استفاده میکنند و گاهی نمودار ماهانه را برای تصویر بزرگتر چک میکنند.
- نمودار هفتگی: روند اصلی را مشخص میکند.
- نمودار روزانه: ورود و خروج را دقیقتر میکند.
- نمودار ماهانه: جهت کلی بلندمدت را تأیید میکند.
تایمفریمهای پایین فقط برای ورود تمیزتر هستند، نه تصمیم اصلی.
اندیکاتورهای مهم (MAهای بلندمدت، MACD، RSI)
چند ابزار ساده کافی است:
- میانگینهای متحرک بلندمدت (۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰روزه) برای تعیین جهت روند.
- MACD برای سنجش قدرت روند و تغییر شتاب حرکت قیمت (مومنتوم: سرعت حرکت قیمت).
- RSI روی نمودار هفتگی برای تشخیص وضعیتهای بیشخرید یا بیشفروش (وقتی قیمت بیش از حد بالا/پایین رفته و احتمال اصلاح بیشتر میشود).
- ATR (میانگین دامنه واقعی) برای تنظیم حدضرر بر اساس نوسان معمول بازار.
اندیکاتورهای کمتر اما قابلفهم، بهتر از نمودار شلوغاند.
مدت نگهداری معامله
مدت نگهداری متفاوت است، اما الگو روشن است:
- معاملههای کوتاهتر: چند هفته.
- معاملههای معمول: ۱ تا ۶ ماه.
- معاملههای تممحور: یک سال یا بیشتر.
خروج را روند و دلیل معامله تعیین میکند، نه تقویم.
مدیریت ریسک در معاملهگری موقعیتی
برد و باخت این سبک به مدیریت ریسک گره خورده است. نگهداری طولانی، هم سود و هم هزینه را بزرگ میکند.
تنظیم حدضرر در افقهای بلند
حدضررهای نزدیک با نویز معمول بازار فعال میشوند. معاملهگر بلندمدت به فضای تنفس نیاز دارد.
- حدضرر را پشت سطوح واضح حمایت یا مقاومت بگذارید.
- با ATR اندازهاش را طوری تنظیم کنید که با نوسان واقعی بازار هماهنگ باشد.
- اگر امکانش هست از حدضرر دنبالهدار برای قفلکردن سود استفاده کنید.
حدضرر دورتر لزوماً ریسک بزرگتر نیست، اگر حجم را درست تنظیم کنید. ریسک با «فاصله حدضرر + حجم» تعیین میشود.
اهرم، مارجین و هزینه تأمین مالی شبانه
CFDها با اهرم (امکان معامله با چند برابر سرمایه) و مارجین (وجه تضمین) کار میکنند و بیشتر موقعیتهایی که شب باز میمانند، هزینه تأمین مالی شبانه دارند که به آن سوآپ هم میگویند. این هزینهها در چند ماه جمع میشوند.
مثال هزینه تأمین مالی شبانه:
- یک CFD خریدِ طلا به اندازه ۱۰ اونس نگه داشتهاید. با قیمت حدود ۴,۰۷۵ دلار، ارزش اسمی (Notional: ارزش کل معامله بدون توجه به مارجین) حدود ۴۰,۷۵۰ دلار است.
- فرض کنید هزینه روزانه ۰.۰۲٪ از ارزش اسمی باشد؛ حدود ۸.۱۵ دلار در روز.
- در ۳۰ روز حدود ۲۴۵ دلار و در ۹۰ روز حدود ۷۳۴ دلار میشود.
این هزینه، بهای نگهداری بلندمدت است. یعنی حرکت هدف باید آنقدر بزرگ باشد که این هزینه را بهراحتی پوشش دهد؛ به همین دلیل معاملهگر موقعیتی دنبال روندهای بزرگ است.
نکته:
در VT Markets میتوانید نرخ سوآپ هر ابزار را قبل از باز کردن معامله در پلتفرم ببینید تا هزینه شبانه شفاف باشد. نرخها مرتب بهروزرسانی میشوند.
ریسک گپ و شوکهای کلان
بازار همیشه نرم حرکت نمیکند؛ گاهی گپ میزند.
- گپ آخر هفته میتواند از حدضرر عبور کند.
- تصمیم بانک مرکزی میتواند در چند ثانیه قیمتها را جابهجا کند.
- شوک ژئوپلیتیک میتواند برگشت تند ایجاد کند.
طلا هر دو سمت ماجرا را نشان میدهد:
طلا در اواخر ژانویه ۲۰۲۶ به رکوردی نزدیک ۵,۵۹۷ دلار رسید و سپس با فروکشکردن بحران ژانویه و تغییر انتظارها از نرخ بهره، تا حدود ۴,۱۲۰ دلار در میانه ژوئیه ۲۰۲۶ عقب نشست؛ هرچند تنش دوباره آمریکا و ایران نوسان را بالا نگه داشت.
کسی که دقیقاً در سقف خریده بود، افت سرمایه (Drawdown) سنگینی را تجربه میکرد، حتی اگر روند سالبهسال هنوز حدود ۲۳٪ مثبت بود. نتیجه: حجم را طوری بگیرید که شوکهای غیرمنتظره را هم تحمل کند و اگر «حدضرر تضمینی» (حدضرری که کارگزار تضمین میکند دقیقاً همان قیمت اجرا شود) در دسترس است، از آن استفاده کنید.
مقایسه معاملهگری موقعیتی با نوسانگیری و روزانه
تفاوت اصلی سبکها، زمان نگهداری معامله است.
| عامل | معاملهگری روزانه | نوسانگیری (Swing) | معاملهگری موقعیتی |
| مدت نگهداری | دقیقه تا ساعت | روز تا هفته | هفته تا چند ماه+ |
| تمرکز نمودار | ۱ دقیقه تا ۱ ساعت | ۴ ساعته تا روزانه | روزانه تا هفتگی |
| تعداد معاملات در سال | صدها یا بیشتر | دهها | چند معامله |
| هزینه شبانه | ندارد | کمی دارد | بیشترین |
| زمان روزانه موردنیاز | زیاد | متوسط | کم |
| مهارت اصلی | سرعت | زمانبندی | صبر |
موقعیتی در برابر Swing
نوسانگیری (Swing trading) حرکتهایی را میگیرد که چند روز تا چند هفته طول میکشد. معاملهگری موقعیتی مدت بیشتری نگه میدارد و بهجای موجهای داخل روند، خودِ روند اصلی را هدف میگیرد. نوسانگیر بیشتر معامله میکند؛ معاملهگر موقعیتی کمتر، اما روی تمهای بزرگتر.
موقعیتی در برابر روزانه
معاملهگری روزانه همه موقعیتها را قبل از بستهشدن بازار میبندد، پس هزینه شبانه و ریسک گپ ندارد. معاملهگری موقعیتی برعکس است: هزینه شبانه و ریسک گپ را میپذیرد تا حرکتهای بزرگتر را با زمان کمتر پای نمودار شکار کند.
کدام سبک با هدف و زمان شما سازگار است
سه سؤال ساده از خودتان بپرسید:
- روزانه چقدر زمان برای بازار دارید؟
- با نوسان سود و زیان شناور چقدر کنار میآیید؟
- ترجیح میدهید بردهای کوچک زیاد داشته باشید یا چند برد بزرگ؟
اگر زمان کمی دارید و صبور هستید، استراتژی موقعیتی برای شما مناسبتر است.
کدام بازارها برای معاملهگری موقعیتی مناسباند؟
همه بازارها به یک اندازه صبر را پاداش نمیدهند. بهترین گزینهها روند روشن و نقدشوندگی بالا دارند.
فارکس
ارزها با چرخه نرخ بهره و روندهای اقتصادی حرکت میکنند که میتواند ماهها ادامه داشته باشد. با گردش روزانه نزدیک ۹.۵۱ تریلیون دلار، فارکس نقدشوندگی لازم برای روندهای بلندمدت را دارد. معاملهگران خرد تنها حدود ۲.۵٪ از این حجم را تشکیل میدهند؛ یعنی در کنار جریان بزرگ موسسات مالی معامله میکنید.
سهام و شاخصها
سهام منفرد با چرخه سودآوری و جابهجایی سرمایه بین صنایع حرکت میکند. شاخصهای سهام معمولاً در بلندمدت رونددارتر هستند و برای معاملهگری موقعیتی مناسباند. شاخصها ریسک را بین شرکتهای متعدد پخش میکنند و اثر شوک یک سهم را کمتر میکنند.
طلا و کالاها
طلا و کالاها تحت چرخههای کلان، عرضه و تقاضا و تقاضای دارایی امن حرکت میکنند. جهش طلا از ۳,۰۰۰ دلار در ۲۰۲۵ تا رکورد نزدیک ۵,۵۹۷ دلار در ابتدای ۲۰۲۶ نشان میدهد این تمها چقدر قدرتمندند. کالاها میتوانند پرنوسان باشند؛ پس تنظیم حجم در این بازارها مهمتر است.
مزایا و معایب معاملهگری موقعیتی
هر استراتژی یک بدهبستان دارد. معاملهگری موقعیتی هم همینطور.
مزایا
- زمان کمتر پای نمودار: لازم نیست تمام روز بازار را رصد کنید.
- استرس کمتر: بهجای هر نوسان، روند را دنبال میکنید.
- معاملات کمتر: یعنی اسپرد و کمیسیون کمتر. (اسپرد: اختلاف قیمت خرید و فروش)
- پتانسیل حرکتهای بزرگ: بخش اصلی یک روند را هدف میگیرید.
- چارچوب روشن: قوانین جای تصمیمهای لحظهای را میگیرد.
ریسکها و ضعفها
- هزینه تأمین مالی شبانه در نگهداری طولانی جمع میشود.
- سرمایه برای هفتهها یا ماهها درگیر میشود.
- گپ و شوکهای کلان میتواند قبل از اجرای حدضرر آسیب بزند.
- افت سرمایه (Drawdown) میتواند فشار روانی ایجاد کند.
- صبر یک مهارت است و زمان میخواهد.
برای تازهکارها:
آیا معاملهگری موقعیتی برای مبتدیها خوب است؟ میتواند مناسب باشد چون سرعت پایینتر، فشار روانی و تصمیمهای عجولانه را کم میکند. با این حال، حدضررهای دورتر و هزینههای شبانه مهماند. بهتر است با حجم کم شروع کنید، ترجیحاً در حساب دمو، و اول مدیریت ریسک را یاد بگیرید.
سؤالات متداول (FAQ)
س۱: استراتژی معاملهگری موقعیتی چیست؟
استراتژی معاملهگری موقعیتی روشی بلندمدت است که میکوشد روندهای اصلی را در چند هفته، چند ماه یا گاهی چند سال بگیرد. برای تعیین جهت از تحلیل بنیادی و برای زمان ورود و خروج از تحلیل تکنیکال استفاده میکند و تعداد معاملات آن بسیار کمتر از روزانه یا نوسانگیری است.
س۲: معاملهگری موقعیتی چگونه کار میکند؟
ابتدا یک دیدگاه بلندمدت نسبت به بازار میسازید، در جهت روند اصلی وارد میشوید و تا زمانی که دلیل اصلی پابرجاست، اصلاحهای کوچک را تحمل میکنید. وقتی روند شکست، به هدف رسیدید یا عوامل بنیادی تغییر کرد، خارج میشوید.
س۳: معاملهگران موقعیتی از چه تایمفریمهایی استفاده میکنند؟
عمدتاً نمودار روزانه و هفتگی، و اغلب نمودار ماهانه برای تصویر بزرگتر. تایمفریمهای پایین فقط برای دقیقتر کردن ورود است.
س۴: آیا این سبک برای مبتدیها مناسب است؟
گاهی بله، چون سرعت پایینتر باعث میشود تصمیمهای احساسی کمتر شود. اما مبتدیها باید حدضررهای دورتر و هزینههای شبانه را جدی بگیرند. شروع با حساب دمو و یادگیری مدیریت ریسک مسیر امنتری است.
س۵: معاملهگر موقعیتی یک معامله را چقدر نگه میدارد؟
بیشتر معاملات از چند هفته تا چند ماه طول میکشد. معاملات تممحور میتواند یک سال یا بیشتر ادامه پیدا کند. خروج را روند و دلیل معامله تعیین میکند، نه تاریخ ثابت.
