دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز یکشنبه به گزارش فاکس‌نیوز گفت احتمال انجام حملات بیشتر علیه ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای را رد نمی‌کند. او گفت انتظار دارد جنگ «خیلی زود» به پایان برسد و این نتیجه را به کاهش قیمت نفت مرتبط دانست و استدلال کرد نفت خام «خیلی پایین» و تا سطوح پیش از آغاز درگیری سقوط خواهد کرد. ترامپ همچنین بار دیگر تأکید کرد ایران اجازه نخواهد داشت به سلاح هسته‌ای دست یابد و بازدارندگی هسته‌ای را محور اهداف آمریکا معرفی کرد.
به‌طور جداگانه، «سازمان تنگه خلیج فارس ایران» (PGSA) به مالکان کشتی هشدار داد از مسیرهای «غیرمجاز» در خلیج فارس و تنگه هرمز استفاده نکنند و اعلام کرد برای شرکت‌های کشتیرانی که از این دستورالعمل تبعیت نکنند، تبعاتی در پی خواهد داشت. در بازارها، نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) در زمان نگارش این گزارش با رشد روزانه ۰.۷۲٪ در سطح ۹۲.۰۰ دلار معامله می‌شد.
بازارهای انرژی در آستانه نوسان‌گیری شدیدتر
با قرار گرفتن نفت WTI در حوالی ۹۲.۰۰ دلار و تشدید لحن‌ها، باید خود را برای افزایش نوسان بازار در هفته‌های پیش‌رو آماده کنیم. با توجه به تهدیدها علیه مسیرهای کشتیرانی در تنگه هرمز—مسیر عبور حدود ۲۰٪ از نفت مایع جهان—اختلال فوری در عرضه یک ریسک بسیار محتمل و معتبر است. توصیه می‌کنیم برای بهره‌برداری از جهش‌های احتمالی قیمت در صورت آغاز اقدام نظامی، اختیار خرید (Call) کوتاه‌مدت روی WTI خریداری شود.
در تشدید تنش‌های پیشین خاورمیانه، مانند شوک‌های ژئوپلیتیکی سال ۲۰۲۲، شاخص‌های جهانی نفت به‌سرعت تا نزدیک ۱۳۹ دلار به ازای هر بشکه جهش کردند. اگر ایالات متحده حملات بیشتری انجام دهد، انتظار داریم WTI بتواند به سرعت سطح مقاومتی ۱۰۰ دلار را آزمایش کند. معامله‌گران می‌توانند برای کاهش هزینه پرمیوم و در عین حال، گرفتن موقعیت برای این شتاب صعودی سریع، به سراغ استراتژی «Bull Call Spread» بروند.
معاملات راهبردی در میانه عدم‌قطعیت
در مقابل، باید برای احتمال یک جمع‌بندی سریع نیز آماده باشیم؛ سناریویی که می‌تواند قیمت نفت را به سطوح پایه بازگرداند و موجب سقوط آن شود. برای پوشش ریسک کاهش تنش ناگهانی، پیشنهاد می‌کنیم از استراتژی «Long Strangle» استفاده شود؛ استراتژی‌ای که از نوسان‌های شدید قیمت در هر دو جهت سود می‌برد. نوسان ضمنی (Implied Volatility) در مشتقات انرژی هنوز در حال تعدیل است؛ بنابراین این اختیارهای دوطرفه فعلاً همچنان نسبتاً مقرون‌به‌صرفه‌اند.
همچنین باید بخش کشتیرانی دریایی را زیر نظر داشت؛ زیرا هشدارهای تهدیدآمیز در خلیج فارس احتمالاً حق بیمه‌ها و نرخ کرایه نفتکش‌ها را افزایش می‌دهد. معامله مشتقات مرتبط با «آتی کرایه حمل دریایی» یا خرید اختیار خرید (Call) روی شاخص‌های سنگین از منظر انرژی، مسیر جایگزینی برای بهره‌برداری از گلوگاه‌های حمل‌ونقل است. ما نیز به رصد روزانه حجم تردد نفتکش‌ها ادامه خواهیم داد تا اثر واقعی این هشدارهای کشتیرانی را ارزیابی کنیم.
