روپیه روز جمعه با قدرت بیشتری بازگشایی شد؛ در حالی‌که دلار/روپیه (USD/INR) پس از ثبت سقف بیش از هفت‌هفته‌ای 96.10 در روز قبل، با عقب‌نشینی تا حوالی 95.75 معامله شد. این حرکت با توقف نسبی نوسانات هم در نفت و هم در بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا حمایت شد. نفت خام MCX برای سررسید 21 سپتامبر نزدیک 9,688 روپیه بود که نسبت به 10,238 روپیه در اوایل هفته کاهش داشت و فشار را بر اقتصادی که بخش بزرگی از نیاز انرژی خود را وارد می‌کند، کمتر کرد. دویچه‌بانک به بهبود انتظارات درباره جریان‌های صادراتی خاورمیانه اشاره کرد؛ از جمله افزایش بارگیری نفتکش‌های سعودی و رشد فروش از مسیرهای خارج از تنگه هرمز، پس از توقف خط لوله شرق-غرب.
بازار اوراق نیز آرام‌تر شد. بازدهی اوراق 10ساله خزانه‌داری آمریکا نزدیک کف هفتگی و در حوالی 4.94% معامله شد؛ پس از آن‌که سه‌شنبه به 5.04% رسیده بود (بالاترین سطح 19 سال اخیر). TD Securities قیمت‌گذاری سیاست انقباضی فدرال رزرو و نگرانی‌های رشد را از عواملی دانست که می‌تواند مانع از جهش بیشتر بازدهی‌ها شود. از منظر نموداری، USD/INR روی 95.7755 قرار داشت و همچنان بالاتر از میانگین متحرک نمایی 20دوره‌ای (EMA) در 95.4582 باقی ماند؛ حمایت حوالی 95.46 و مقاومت در 96.10 دیده می‌شود و شکست رو به بالا دوباره توجه را به محدوده رکوردی نزدیک 97.00 معطوف می‌کند. فدرال رزرو سالانه در هشت نشست برنامه‌ریزی‌شده درباره نرخ بهره تصمیم می‌گیرد و همزمان هدف تورمی 2% و اشتغال کامل را دنبال می‌کند.
فرصت‌های معاملاتی در USD/INR با کاهش نفت و بازدهی‌ها
ما برای معامله‌گران مشتقه USD/INR، همزمان با سرد شدن این جفت‌ارز از اوج اخیر 96.10 تا 95.75، یک فرصت خرید مناسب می‌بینیم. هرچند افت قیمت نفت و کاهش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا به روپیه هند کمی فضای تنفس داده است، اما مومنتوم صعودی زیربنایی دلار همچنان قوی باقی مانده است. توصیه می‌کنیم معامله‌گران در افت‌های قیمتی نزدیک سطح کلیدی حمایت 95.46، به‌دنبال ساخت موقعیت‌های خرید در قراردادهای آتی USD/INR باشند.
پویایی‌های بازار و توصیه‌های راهبردی برای معامله‌گران مشتقه
از منظر تاریخی، اتکای بالای هند به واردات انرژی—خرید بیش از 80% نیاز نفت خام از خارج—به این معناست که بهبود موقت ارز داخلی از محل کاهش نفت، معمولاً پایدار نیست. زمانی که بازدهی 10ساله آمریکا در اکتبر 2023 از 5.0% عبور کرد، ارزهای بازارهای نوظهور نیز بهبودهای کوتاهی را تجربه کردند، اما سپس دلار دوباره مسیر صعودی خود را از سر گرفت. با توجه به اینکه بازدهی‌های فعلی آمریکا همچنان در سطوح بالای نزدیک 4.94% قرار دارد، هرگونه تقویت روپیه را باید بیشتر به‌عنوان یک پول‌بک کوتاه‌مدت تلقی کرد تا یک تغییر روند پایدار.
برای معامله‌گران آپشن، اجرای اسپرد صعودی کال (Bull Call Spread) را ترجیح می‌دهیم؛ به این صورت که اختیار خرید 95.75 خریداری و اختیار خرید 96.50 فروخته شود تا از حرکت مورد انتظار به سمت 97.00 بهره‌برداری شود. این راهبرد ریسک را محدود می‌کند و در برابر نوسانات ناگهانی بازار—در صورت بازگشت نگرانی‌های عرضه خاورمیانه—از سرمایه محافظت می‌کند. همچنین، معامله‌گرانی که در قراردادهای آتی موقعیت خرید دارند، بهتر است حدضررهای فشرده‌ای کمی پایین‌تر از سطح 95.40 قرار دهند تا در برابر اصلاح عمیق‌تر پوشش داشته باشند.
