شاخص دلار ۰.۵۹٪ افزایش یافت و از سطح ۱۰۰.۰۰ عبور کرد و بالاتر از میانگین‌های متحرک نمایی ۵۰روزه و ۲۰۰روزه قرار گرفت؛ میانگین‌هایی که تنها ۰.۱۱ واحد از هم فاصله دارند و کمی پایین‌تر از ۹۹.۷۰ قرار گرفته‌اند. فدرال‌رزرو در رأی‌گیری ۱۲–۰ دامنه هدف نرخ بهره را به ۳.۷۵ تا ۴.۰۰٪ افزایش داد. پیش‌بینی‌های این نهاد رو به بالا اصلاح شد؛ به‌طوری‌که میانه نرخ در پایان ۲۰۲۷ از ۳.۶٪ در ژوئن به ۴.۱٪ رسید و میانه پایان سال نیز از ۳.۸٪ به ۴.۱٪ افزایش یافت. در میان ۱۸ ارائه، ۱۲ مورد نرخ ۲۰۲۶ را ۴.۱۲۵٪ گذاشته‌اند، چهار مورد تلویحاً دو افزایش دیگر را نشان می‌داد و دو مورد نیز عدم تداوم انقباض را منعکس می‌کرد.

این شاخص همچنان به‌شدت تحت‌تأثیر ترکیب خود است: یورو ۵۷.۶٪ سهم دارد و با اضافه کردن ین و پوند، سه ارز نخست مجموعاً به حدود چهارپنجم وزن شاخص می‌رسند؛ روش وزن‌دهی آخرین بار در سال ۱۹۹۹ به‌روزرسانی شده است. بانک مرکزی اروپا نرخ سپرده را به ۲.۵۰٪ رسانده و تصمیم بانک انگلستان ساعت ۱۱:۰۰ به وقت گرینویچ اعلام می‌شود. سطوح تکنیکال مقاومت را در ۱۰۰.۲۵ و سپس ۱۰۰.۵۰ نشان می‌دهد، در حالی‌که حمایت در خوشه EMA زیر ۹۹.۷۰ و سطح پایین‌تر در ۹۹.۵۰ قرار دارد. استوک RSI نزدیک ۶۷ است؛ بسته‌شدن زیر ۹۹.۵۰ سناریوی صعودی را منتفی می‌کند.

معامله شکست (Breakout) و تعیین اهداف

توصیه می‌کنیم معامله‌گران مشتقه در پی شکست واضح شاخص دلار (DXY) به بالای آستانه ۱۰۰.۰۰، برای تداوم قدرت دلار در هفته‌های پیش‌رو موقعیت‌گیری کنند. این حرکت هر دو میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه و ۲۰۰روزه نزدیک ۹۹.۷۰ را پشت سر گذاشت و از چرخش پرقدرت مومنتوم خبر می‌دهد. از نظر تاریخی، شکست‌های همزمان این دو میانگین—مانند نمونه اواخر ۲۰۲۳—اغلب پیش‌درآمد رالی‌های چند هفته‌ای ۳٪ تا ۵٪ بوده‌اند، زیرا الگوریتم‌های تعقیب روند فعال می‌شوند.

برای معامله‌گران اختیار معامله و آتی، تمرکز باید بر خرید در اصلاح‌ها به سمت ناحیه حمایتی جدید بین ۹۹.۵۰ تا ۹۹.۷۰ باشد، در عین حال رصد دقیق استوک RSI روزانه که همچنان در سطح ۶۷ و غیرِاشباع خرید قرار دارد. اهداف صعودی نزدیک برای اختیار خرید یا موقعیت خرید در آتی باید در ۱۰۰.۵۰ تعیین شود و هدف دوم ۱۰۱.۰۰ باشد. با این حال، باید منضبط بمانیم؛ بسته‌شدن روزانه زیر ۹۹.۵۰ این چشم‌انداز صعودی را باطل می‌کند و مستلزم مدیریت فوری ریسک است.

بهره‌برداری از اختلاف نرخ‌ها و واگرایی بانک‌های مرکزی

همچنین می‌توان از گسترش اختلاف نرخ‌های بهره با معامله روی جفت‌ارزهای اصلی بهره برد، به‌ویژه با گرفتن موقعیت فروش یورو (EUR/USD) با توجه به وزن بسیار بالای ۵۷.۶٪ آن در شاخص. با رساندن نرخ فدرال‌رزرو به ۳.۷۵–۴.۰۰٪ و ارسال این پیام که تا ۲۰۲۸ خبری از کاهش نرخ نیست، مزیت بازدهی نسبت به نرخ ۲.۵۰٪ بانک مرکزی اروپا اکنون به ۱۲۵ تا ۱۵۰ واحد پایه رسیده است. این شکاف ساختاری با داده‌های اخیر ۲۰۲۶ نیز تقویت می‌شود که نشان می‌دهد رشد اقتصادی منطقه یورو تنها ۰.۲٪ و کم‌جان است، در مقایسه با هزینه‌کرد مصرف‌کننده آمریکا که باثبات‌تر بوده است.

باید برای نوسان کوتاه‌مدت در آستانه تصمیم قریب‌الوقوع بانک انگلستان آماده باشیم؛ تصمیمی که می‌تواند موقتاً پوند انگلیس را دچار نوسان کند. هرچند بانک‌های مرکزی دیگر هم در حال انقباض هستند، اما دات‌پلات تازه و تهاجمی فدرال‌رزرو—که کاهش‌های نرخ پیش‌بینی‌شده برای سال آینده را به‌طور کامل حذف کرده—به این معناست که دلار از منظر بنیادین همچنان دست بالاتر را دارد. گرفتن موقعیت با اختیار خرید دلار با سررسید کوتاه‌مدت امکان بهره‌گیری از این مومنتوم هاوکیش را فراهم می‌کند و هم‌زمان ریسک نزولی را پیش از اعلامیه‌های بانک‌های مرکزی فردا محدود نگه می‌دارد.