ریسک‌های عرضه نفت پس از اختلال جدید در زیرساخت‌های صادراتی عربستان سعودی و تجدید نگرانی‌ها درباره گلوگاه‌های کلیدی دریایی افزایش یافته است. عربستان سعودی به‌طور موقت خط لوله شرق-غرب خود را پس از یک حمله پهپادی متوقف کرد؛ رخدادی که یک مسیر مهم جایگزین برای صادرات را تحت تأثیر قرار داد. در همین حال، تردد از طریق تنگه هرمز همچنان به‌شدت مختل است. به‌طور جداگانه، تحولات مربوط به باب‌المندب نیز بر نگرانی‌ها درباره جریان‌های کشتیرانی افزوده و گزارش‌هایی از هدف قرار گرفتن یک شناور در تنگه هرمز، فضای ریسک را بیش از پیش فشرده کرده است.
کاهش برنت از نزدیکی ۱۱۰ دلار به‌ازای هر بشکه ممکن است محدود باشد؛ به‌ویژه اگر ازسرگیری عملیات خط لوله با تأخیر انجام شود یا حملات به کشتیرانی و زیرساخت انرژی گسترده‌تر شود. افزایش دوباره قیمت نفت، فشار بیشتری به چشم‌انداز تورم وارد می‌کند، بازدهی‌ها را در سطوح بالاتر نگه می‌دارد و تمایل به ریسک را تضعیف می‌کند. در مقابل، بازگشت سریع‌تر جریان‌ها یا نشانه‌های روشن‌تر از کاهش تنش می‌تواند پرمیوم ژئوپلیتیکی را کاهش دهد.
موضع‌گیری برای نوسان در میانه اختلالات گلوگاه‌ها
در حالی که نفت برنت نزدیک سطح ۱۱۰ دلار نوسان می‌کند و تهدیدهای ژئوپلیتیکی در گلوگاه‌های کلیدی تشدید شده، توصیه می‌کنیم معامله‌گران مشتقه برای افزایش نوسان‌پذیری موضع‌گیری کنند. با توجه به اختلالات در تنگه هرمز—که حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز، یا نزدیک به ۲۰٪ مصرف جهانی فرآورده‌های نفتی را جابه‌جا می‌کند—خرید اختیار خرید (Call) خارج از پول (Out-of-the-Money) برنت، روشی با ریسک تعریف‌شده برای بهره‌گیری از جهش‌های ناگهانی قیمت است. معامله‌گران همچنین باید به سراغ استرادل‌های خرید (Long Straddles) بروند تا از نوسانات تند سود ببرند؛ زیرا بازار در هفته‌های پیش رو به تیترهای متغیر واکنش نشان خواهد داد.
داده‌های تاریخی نشان می‌دهد شوک‌های فیزیکی عرضه می‌تواند پرمیوم‌های بزرگ و فوری ایجاد کند؛ مشابه حملات ۲۰۱۹ به آرامکوی سعودی که باعث جهش ۱۵٪ برنت در یک شب شد. در شرایط فعلی، با تعطیلی‌های موقت خط لوله شرق-غرب عربستان و افزایش تهدیدها در تنگه باب‌المندب، هرگونه عقب‌نشینی قیمت نفت احتمالاً کوتاه‌مدت خواهد بود. ما معتقدیم فروش استقراضی نفت در مقطع کنونی ریسک نامتقارن دارد؛ بنابراین معامله‌گران به‌جای آن باید بر خرید در افت‌ها از طریق اسپردهای صعودی اختیار خرید (Bull Call Spreads) تمرکز کنند.
پیامدهای گسترده‌تر بازار از افزایش هزینه‌های انرژی
از آنجا که افزایش هزینه‌های انرژی مستقیماً چشم‌انداز تورم جهانی را تهدید می‌کند، باید برای اثرات موجی گسترده‌تر در بازار نیز آماده بود. قیمت‌های بالاتر نفت احتمالاً بازدهی اوراق دولتی را افزایش می‌دهد و موقعیت‌های فروش (Short) روی قراردادهای آتی خزانه‌داری را به یک معامله ارزش نسبی (Relative-Value) جذاب تبدیل می‌کند. همچنین معامله‌گران مشتقه باید خرید اختیار فروش پوششی (Protective Puts) روی شاخص‌های سهامی را مدنظر قرار دهند؛ زیرا تداوم نفت سه‌رقمی از منظر تاریخی حاشیه سود شرکت‌ها را تحت فشار قرار داده و ریسک‌پذیری کلی را تضعیف می‌کند.
