شمار دکل‌های نفتی آمریکا طبق گزارش بیکر هیوز به ۴۵۰ واحد افزایش یافت، در حالی که در قرائت قبلی ۴۴۹ بود. این تغییر نشان‌دهنده افزایش حاشیه‌ای ظرفیت حفاری فعال در سراسر ایالات متحده است.
تغییر هفتگی مجموع را تنها یک دکل بالاتر از رقم قبلی قرار می‌دهد و به‌عنوان به‌روزرسانی تدریجی از فعالیت بالادستی در کوتاه‌مدت تلقی می‌شود. شاخص شمارش دکل‌های بیکر هیوز به‌طور گسترده به‌عنوان سنجه‌ای به‌روز برای اندازه‌گیری شتاب حفاری در بخش نفت آمریکا استفاده می‌شود.
انضباط تولید و پیامدهای بازار
افزایش اخیر شمار دکل‌های نفتی آمریکا به ۴۵۰ نشان می‌دهد حفاران داخلی همچنان یک خط مبنای تولیدی بسیار منضبط اما باثبات را حفظ کرده‌اند. ما معتقدیم معامله‌گران مشتقه باید این افزایش جزئی را نه نشانه‌ای از وقوع قریب‌الوقوع مازاد عرضه، بلکه شاهدی بر تثبیت قیمت نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) تلقی کنند. در هفته‌های پیش‌رو انتظار داریم با ثابت‌ماندن انتظارات عرضه، نوسان‌پذیری بازار آپشن‌های نفت کاهش یابد.
افزایش بهره‌وری و راهبردهای معاملاتی
از منظر تاریخی، آمریکا در اواخر سال ۲۰۲۲ بیش از ۶۰۰ دکل فعال داشت، اما کمتر از سطحی که بازار امروز می‌بیند نفت تولید می‌کرد. به‌واسطه جهش‌های بزرگ بهره‌وری، تولید آمریکا با وجود این تعداد دکل به‌مراتب کمتر، نزدیک به اوج‌های رکوردی ۱۳.۴ میلیون بشکه در روز در نوسان بوده است. این بهره‌وری چشمگیر به این معناست که حتی ثابت‌ماندن شمار دکل‌ها نیز بازار جهانی را به‌خوبی در سمت عرضه پشتیبانی می‌کند و در نتیجه، شرط‌بندی‌های صعودی بلندمدت روی قراردادهای آتی را بسیار پرریسک می‌سازد.
ما پیشنهاد می‌کنیم معامله‌گران مشتقه بر راهبردهای درآمدی کوتاه‌مدت تمرکز کنند؛ مانند فروش اختیار فروش (Put) خارج از پول (Out-of-the-money) روی نفت خام WTI. با تداوم مدیریت کاهش تولید از سوی اوپک‌پلاس برای دفاع از کف قیمتی، ریسک نزولی قیمت نفت تا حد زیادی پوشش داده می‌شود. کسب پرمیوم از طریق راهبردهای آپشنی در بازه‌های قیمتی محدود (Range-bound) به احتمال زیاد در آستانه حرکت به عمق فصل پاییز، عملکرد بهتری از شرط‌بندی‌های تهاجمی جهت‌دار در بازار آتی خواهد داشت.
