دلار/ین هفته را با ضعف آغاز کرد؛ پس از آن‌که نتوانست بر بازگشت محدود روز جمعه از کف‌های ابتدای اوت سوار شود، کمی پایین‌تر از 156.00 معامله شد و در حالی که محرک‌ها متناقض بودند، افت‌ها تا حدی مهار شد. ین از بازقیمت‌گذاری متمایل به انقباض (هاوکیش) در سیاست‌های بانک مرکزی ژاپن و نگرانی دوباره درباره احتمال مداخله رسمی حمایت گرفت. بازارها افزایش 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره BoJ در نشست 17–18 سپتامبر را به‌طور کامل قیمت‌گذاری کرده‌اند و همچنین برای یک حرکت دنبال‌کننده در دسامبر نیز جا می‌بینند؛ در همین حال، کم‌رمقی دلار آمریکا فشار مضاعفی بر این جفت وارد کرد.

در آمریکا، گزارش اشتغال غیرکشاورزی (NFP) روز جمعه که قوی‌تر از انتظار بود، احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در نشست 15–16 سپتامبر را بالا برد؛ در عین حال، رشد قیمت نفت به نگرانی‌های تورمی دامن زد. با این وجود، موضع‌گیری روی دلار پیش از انتشار شاخص بهای تولیدکننده (PPI) در پنج‌شنبه و شاخص بهای مصرف‌کننده (CPI) در جمعه محتاطانه باقی ماند. ریسک ژئوپلیتیک ناشی از افزایش تنش‌های آمریکا و ایران و اصطکاک در تنگه هرمز تا حدی از دلار حمایت کرد و کاهش نقدشوندگی به‌دلیل تعطیلات «روز کارگر» آمریکا می‌تواند نوسانات را محدود کند؛ تمرکز بازار همچنان روی شکست به زیر 155.30–155.20 است. از منظر تکنیکال، این جفت زیر میانگین متحرک ساده 200روزه در 158.46 گرایش نزولی خود را حفظ کرده و 155.30–155.25 نخستین محدوده حمایتی محسوب می‌شود.

چشم‌انداز سیاستی BoJ و نوسان‌پذیری ین

ما معتقدیم معامله‌گران بازار مشتقه باید خود را برای افزایش نوسان‌پذیری دلار/ین در هفته‌های پیش‌رو آماده کنند؛ جایی که این جفت درست زیر سطح 156.00 دست‌وپنجه نرم می‌کند. نشست پیش‌روی بانک مرکزی ژاپن در 17–18 سپتامبر یک رویداد کلیدی است و بازارها افزایش 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره را به‌طور کامل در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند. این شتاب هاوکیش به‌شدت از سوی تورم هسته ژاپن پشتیبانی می‌شود؛ تورمی که بیش از دو سال است به‌طور پیوسته بالاتر از هدف 2.0 درصدی بانک مرکزی قرار دارد.

داده‌های تورمی آمریکا، تنش‌های ژئوپلیتیک و راهبرد معاملاتی

در سمت آمریکا، باید انتشارهای پیش‌روی شاخص بهای مصرف‌کننده و شاخص بهای تولیدکننده را با دقت رصد کنیم تا حرکت بعدی فدرال رزرو در 15–16 سپتامبر بهتر ارزیابی شود. هرچند تاب‌آوری داده‌های بازار کار احتمال افزایش نرخ بهره در آمریکا را زنده نگه می‌دارد، معامله‌گران پیش از چاپ این داده‌های تورمی از اتخاذ موقعیت‌های بزرگ خودداری می‌کنند. ما استفاده از اختیار معامله‌های کوتاه‌مدت، مانند استرادل‌ها، را توصیه می‌کنیم تا از نوسان‌های تند بازار که احتمالاً پس از انتشار این داده‌ها رخ می‌دهد بهره‌برداری شود.

تنش‌های ژئوپلیتیک در تنگه هرمز ــ که مسیر عبور حدود 20 میلیون بشکه نفت در روز است ــ همچنان یک حاشیه امن برای دلار آمریکا ایجاد می‌کند. از منظر تکنیکال، تا زمانی که جفت‌ارز بالای میانگین متحرک ساده 200روزه در 158.46 شکسته و تثبیت نشود، باید از ورود به موقعیت‌های خرید تهاجمی اجتناب کنیم. در عوض، اگر نرخ برابری به‌طور شفاف زیر ناحیه حمایتی افقی کلیدی 155.20–155.30 شکسته شود، می‌توان به‌دنبال ایجاد موقعیت‌های فروش بود.