طلا (XAU/USD) با عبور از ۴,۶۵۰ دلار به بالاترین سطح خود از اواسط ماه مه رسید و حرکت هفته گذشته را فراتر از میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه (SMA) ادامه داد. تقاضا در شرایطی حمایت شد که پس از انتشار داده‌های نرم‌تر تورم آمریکا در ماه ژوئیه، انتظارات از تداوم سیاست انقباضی کوتاه‌مدت فدرال رزرو کاهش یافت؛ در عین حال بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا پایین ماند و دلار نیز نزدیک کف سه‌ماهه نوسان کرد. اکنون بازارها بیشتر به سمت «عدم تغییر نرخ» در نشست ۱۵–۱۶ سپتامبر کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) متمایل شده‌اند. همچنین وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد از سپتامبر، عملیات بازخرید (Buyback) بدهی دولتی با سررسیدهای بلندمدت را دست‌کم دو برابر می‌کند و ممکن است میزان بازخرید برای هر نماد/سری اوراق از ۴ میلیارد دلار هم فراتر رود.

با این حال، قیمت‌گذاری بازار همچنان بیش از ۷۰٪ احتمال می‌دهد که تا پایان سال دست‌کم یک نوبت افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو رخ دهد. توجه‌ها به شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE) آمریکا در روز چهارشنبه و سخنرانی کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در همایش جکسون هول برای دریافت سرنخ‌های سیاستی معطوف می‌شود. ریسک‌های ژئوپلیتیک نیز در کانون توجه مانده است: اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، قرار است تحریم‌های جدید علیه ایران را رونمایی کند، در حالی که ایران هشدار داده ممکن است صادرات نفت از طریق تنگه هرمز و خلیج فارس را متوقف کند. از منظر تکنیکال، RSI روی ۷۱.۷۷ قرار دارد و MACD همچنان مثبت است؛ مقاومت‌ها در نزدیکی ۴,۶۸۴.۴۳ و ۴,۸۹۱.۳۸ دلار دیده می‌شوند و حمایت‌ها در ۴,۵۲۱.۹۷، ۴,۵۱۶.۸۸، ۴,۴۰۷.۸۶ و ۴,۲۹۳.۷۵ دلار قرار دارند.

مومنتوم تکنیکال و استراتژی‌های معاملاتی

توصیه می‌کنیم معامله‌گران مشتقه، با توجه به تثبیت طلا پس از شکست صعودی بالای محدوده کلیدی ۴,۶۱۵ تا ۴,۶۲۰ دلار، رویکردی «با خوش‌بینی محتاطانه» اتخاذ کنند. هرچند مومنتوم تکنیکال به‌طور محسوسی صعودی است، قرار گرفتن شاخص قدرت نسبی (RSI) در سطح ۷۱.۷۷ نشان می‌دهد بازار وارد ناحیه اشباع خرید شده و ممکن است با اصلاح کوتاه‌مدت مواجه شویم. برای مدیریت این وضعیت، می‌توان از استراتژی «اسپرد صعودی کال» (Bull Call Spread) استفاده کرد تا سطح مقاومت مهم بعدی در ۴,۶۸۴.۴۳ دلار هدف‌گذاری شود و در عین حال هزینه پرمیوم اولیه محدود بماند.

رویدادهای کلان، ژئوپلیتیک و مدیریت ریسک

افزایش تنش ژئوپلیتیک میان آمریکا و ایران بر سر تنگه هرمز—که از منظر تاریخی حدود ۲۰٪ مصرف جهانی مایعات نفتی از آن عبور می‌کند—نوسان‌پذیری بسیار بزرگی ایجاد می‌کند. در صورت اختلال در صادرات، قیمت نفت می‌تواند جهش کند، نگرانی‌های تورمی جهانی را دوباره زنده کند و به‌طور ناگهانی دلار آمریکا را به‌عنوان دارایی امن تقویت کند. برای پوشش ریسک این چرخش ناگهانی، می‌توان «استرادل خارج از پول» (Out-of-the-Money Straddle) روی اختیار معامله طلا و همچنین اختیار معامله نفت خام خریداری کرد تا از نوسانات شدید و غیرمنتظره قیمت منتفع شد.

همچنین باید برای داده‌های تورمی PCE آمریکا در روز چهارشنبه و سخنرانی بسیار موردانتظار کوین وارش در جکسون هول آماده بود. از نظر تاریخی، قیمت طلا در خلال تغییرات مهم سیاستی فدرال رزرو به‌طور متوسط شاهد جهش نوسان هفتگی ۲٪ تا ۳٪ بوده است؛ بنابراین باید از نگهداری اختیارهای فروش (Short Options) بدون پوشش پرهیز کرد. به جای آن، می‌توان روی موقعیت‌های خرید موجود سود را تثبیت کرد یا برای محافظت از دستاوردها در برابر یک غافلگیری hawkish (سیاستی انقباضی‌تر از انتظار)، «پوت محافظتی» (Protective Put) خرید.

اگر اصلاح نزولی ناشی از شناسایی سود یا تقویت دلار رخ دهد، محدوده ۴,۵۱۶ تا ۴,۵۲۱ دلار می‌تواند به‌عنوان منطقه ورود مناسب برای ایجاد موقعیت‌های خرید جدید تلقی شود. این ناحیه به‌شدت توسط میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه حمایت می‌شود؛ سطحی که در بازارهای گاوی بزرگ، از منظر تاریخی نقش کف قابل اتکایی را ایفا کرده است. اخذ قراردادهای آتی خرید در این سطوح با حد ضررهای فشرده زیر ۴,۴۰۷ دلار، نسبت ریسک به بازده را در هفته‌های پیش رو بهینه می‌کند.