WTI در معاملات ساعات آسیایی روز سهشنبه پس از جهش شبانه از افت درونروزی تا زیر محدوده میانی ۷۷ دلار، اندکی افزایش یافت. شاخص نفت خام آمریکا حوالی ۷۹٫۴۰ دلار معامله میشد و در روز ۰٫۷۵٪ رشد داشت، اما رفتار قیمت همچنان مردد بود؛ زیرا جنگ در خاورمیانه سطح قیمتگذاری ریسک را بالا نگه داشت. ایران روز دوشنبه اعلام کرد هیچ گفتوگویی با آمریکا در جریان نیست و برنامهای برای برگزاری هیچ دیداری وجود ندارد؛ موضوعی که ادعاهای پیشین درباره ازسرگیری مذاکرات را تضعیف کرد. گزارشهای تأییدنشده از حملات پهپادی به داراییهای آمریکا در کویت نیز بر ابهام افزود و پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک را حفظ کرد.
نگرانیها همچنین بر مسیرهای کشتیرانی متمرکز بود. یک مشاور ارشد نظامی ایران گفت تهران اجازه نخواهد داد هیچ مسیری از تنگه هرمز جز مسیری که جمهوری اسلامی تعیین کرده مورد استفاده قرار گیرد و هشدار داد اگر تقابل ادامه پیدا کند، شناورها و نیروهای آمریکایی ممکن است با ریسک جدی و تلفات مواجه شوند. جداگانه، محاصره دریایی حوثیهای مورد حمایت ایران علیه عربستان سعودی، نگرانی درباره عرضه را تقویت کرد. این عوامل، واکنش بازار را تحتالشعاع قرار داد؛ حتی پس از آنکه اوپکپلاس روز یکشنبه تصمیم گرفت از سپتامبر تولید را افزایش دهد، در حالیکه تداوم خریدها محدود باقی ماند.
راهبردهای معاملاتی مشتقه و پویاییهای بازار
به معاملهگران ابزارهای مشتقه توصیه میکنیم در هفتههای پیشرو رویکردی محتاطانه و مبتنی بر معاملات دامنهای اتخاذ کنند، زیرا WTI نزدیک سطح ۷۹٫۴۰ دلار در حال تثبیت است. هرچند پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک خاورمیانه بهطور موقت نقش کف قیمتی را ایفا میکند، بازار فاقد شتاب صعودی پایدار لازم برای یک شکست تکنیکی تمیز است. برای مدیریت این عدمقطعیت، پیشنهاد میکنیم از اسپردهای گاوی کال (Bull Call Spreads) یا استرنگلهای کوتاهسررسید (Short-dated Strangles) استفاده شود تا بتوان جهشهای ناگهانی نوسان را بدون درگیر کردن بیش از حد سرمایه شکار کرد.
تهدید اختلال در تنگه هرمز همچنان یک محرک کلیدی است؛ زیرا این آبراه باریک امکان عبور بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت در روز را فراهم میکند که معادل حدود ۲۰٪ از مصرف جهانی مایعات نفتی است. با توجه به تأکید ایران بر کنترل این مسیرهای کشتیرانی و هدفگیری شناورها توسط نیروهای حوثی، هرگونه اختلال واقعی در عرضه میتواند بهسرعت قیمتها را به محدوده میانی ۸۰ دلار سوق دهد. توصیه میکنیم نوسان ضمنی (Implied Volatility) در بازار اختیار معامله را از نزدیک رصد کنید تا همزمان با شعلهور شدن این تنشها، نقاط ورود بهینهتر مشخص شود.
اوپکپلاس، ریسکهای عرضه و الگوهای تاریخی
در سمت عرضه، تصمیم اخیر اوپکپلاس برای آغاز خروج تدریجی از کاهشهای داوطلبانه تولید از سپتامبر، یک باد مخالف نزولی میانمدت ایجاد میکند که معاملهگران نمیتوانند نادیده بگیرند. این افزایش برنامهریزیشده عرضه میتواند ظرفیت جذب بازار را به آزمون بگذارد؛ بهویژه با توجه به نگرانی از کندی اقتصاد جهانی که در گذشته سقفی برای رشد نفت ایجاد کرده است. معتقدیم فروش اختیار خرید خارج از پول (Out-of-the-money Call Options) در سطوح بالاتر از ۸۲ دلار میتواند راهبردی قابل اتکا برای جمعآوری پرمیوم باشد، در حالی که بازار میان ترس ژئوپلیتیک و افزایشهای فیزیکی عرضه در آینده نزدیک در حال موازنه است.
از منظر تاریخی، بازار نفت در دورههای تقابلهای ژئوپلیتیک تکرارشونده معمولاً جهشهای قیمتی کوتاهمدت را تجربه میکند و سپس با سازگار شدن جریانهای فیزیکی، با سرعت به میانگین بازمیگردد. دادههای رخدادهای گذشته در خاورمیانه نشان میدهد پرمیومهای اولیه ۵ تا ۱۰ دلار به ازای هر بشکه، غالباً ظرف دو تا سه هفته تخلیه میشود—اگر عرضه واقعی قطع نشود. بنابراین به معاملهگران مشتقه توصیه میکنیم از دنبالکردن رالیهای مرحله پایانی پرهیز کنند و بهجای آن، با ورود به هفتههای پایانی تابستان، بر پوشش ریسکهای نزولی تمرکز داشته باشند.
