ارزها و نرخ‌های بهره در آمریکای لاتین از بهبود «نسبت مبادله» برای صادرکنندگان انرژی و کالاهای نرم، در کنار لنگرهای قدرتمند نرخ‌های واقعی که می‌تواند به ارزها یا بخش «مدت‌زمانی» (Duration) منتقل شود، حمایت می‌شوند. انتظار می‌رود تقویت صادرکنندگان انرژی که در سه‌ماهه دوم و در فاز ابتدایی درگیری مشاهده شد، تکرار شود؛ در همین حال برخی دولت‌ها ممکن است در مسیر افزایش فضای مالی، «دوریشن» را ترجیح دهند. با این حال جذابیت معاملات کری (Carry) تحت‌تأثیر افزایش بازدهی آمریکا و کاهش شفافیت پیرامون سیاست فدرال رزرو تعدیل شده که همین موضوع نسبت‌های پوشش ریسک (Hedge Ratio) را بالا نگه می‌دارد.

واگرایی سیاستی درون بازارهای نوظهور نیز در کانون توجه است. انتظار می‌رود بانک مرکزی کلمبیا (BanRep) نرخ‌ها را ۵۰ واحد پایه افزایش دهد و به ۱۲.۵۰٪ برساند؛ با نرخ‌های واقعی بالای ۶٪، در حالی که شاخص‌های فعالیت همچنان قوی مانده‌اند: فروش خرده‌فروشی هنوز به‌صورت سالانه‌شده با نرخ‌های دو رقمی در حال رشد است و اعتماد مصرف‌کننده در ژوئن بازگشت. در مقابل، هفته گذشته در سایر کشورها شاهد غافلگیری سیاستی بودیم؛ به‌طوری‌که بانک اندونزی و بانک مرکزی آفریقای جنوبی به‌جای افزایش نرخ، نرخ‌ها را ثابت نگه داشتند؛ آن هم با وجود ریسک‌های تورمی رو به بالا.

پس‌زمینه حمایتی برای صادرکنندگان و نرخ‌های بهره در آمریکای لاتین

ما با رشد قیمت‌های جهانی انرژی و کالاهای کشاورزی، که صادرکنندگان منطقه را منتفع می‌کند، فرصت تازه‌ای برای دارایی‌های آمریکای لاتین می‌بینیم. نرخ‌های واقعی بالای بهره در این کشورها همچنان نقش لنگر برای ارزهای محلی را ایفا کرده و از بازده اوراق حمایت می‌کند. با این حال باید برای نوسان آماده بود؛ زیرا افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا ــ با بازدهی ۱۰ساله در حوالی ۴.۲٪ ــ تهدید می‌کند که سرمایه را به پناهگاه‌های امن تدافعی بازگرداند.

با اتخاذ رویکردی کم‌قابل‌پیش‌بینی‌تر از سوی فدرال رزرو و احتمال فاصله گرفتن از راهنمایی آینده‌نگر (Forward Guidance) شفاف، شتاب معاملات کری (Carry Trade) به مانع برخورده است. برای مدیریت این عدم‌قطعیت، به معامله‌گران مشتقه توصیه می‌کنیم در هفته‌های پیش‌رو نسبت‌های پوشش ریسک ساختاریِ بالا را در موقعیت‌های ارزی حفظ کنند. به باور ما ابزارهای با درآمد ثابت در شرایط فعلی، پروفایل ریسک-بازده به‌مراتب قوی‌تری نسبت به قرار گرفتن در معرض ارزِ بدون پوشش ریسک ارائه می‌دهند.

واگرایی سیاستی و فرصت‌های گزینشی در بازارهای نوظهور

بانک مرکزی کلمبیا به‌عنوان نهادی به‌طور استثنایی «هاوکیش» برجسته است؛ با انتظار افزایش ۵۰ واحد پایه‌ای نرخ بهره به ۱۲.۵۰٪ برای مقابله با تداوم فشار تقاضا. در حالی که نرخ‌های واقعی کلمبیا بالاتر از ۶٪ قدرتمند قرار دارد، سایر بازارهای نوظهور مانند اندونزی و آفریقای جنوبی اخیراً با وجود ریسک‌های تورمی، چرخه افزایش نرخ را متوقف کرده‌اند. این واگرایی به این معناست که باید به‌صورت گزینشی سراغ ارزهایی رفت که پشتوانه مصرفی قوی دارند؛ مانند کلمبیا که فروش خرده‌فروشی آن رشد سالانه‌شده دو رقمی را نشان داده است.