ING انتظار دارد بانک مرکزی لهستان (NBP) نرخ سیاستی را در ۳.۷۵٪ بدون تغییر نگه دارد و تا پایان سال نیز در همین سطح حفظ کند و هرگونه کاهش نرخ را تا زمانی به تعویق بیندازد که سیاست‌گذاران نسبت به مسیر تورم اطمینان بیشتری پیدا کنند. چرخه کاهش نرخ با تنش‌ها در خلیج فارس متوقف شد، در حالی که کاهش اخیر تورم به عادی‌شدن قیمت نفت و افت‌های تندتر از انتظار در قیمت مواد غذایی نسبت داده شده است. تورم هسته همچنان نزدیک ۳٪ باقی مانده و با پایان یافتنِ اقدامات مالی در پایان ژوئن که هزینه بنزین و گازوئیل را—از طریق کاهش عوارض غیرمستقیم و نرخ‌های VAT—کم می‌کرد، قیمت سوخت در ابتدای ژوئیه افزایش یافته است.

تمرکز بازار بر پیش‌بینی جدید NBP، بیانیه امروز و نشست خبری فرداست؛ انتظار می‌رود برآوردهای ژوئیه، نمایی مطلوب از تورم در افق میان‌مدت نشان دهد. بازارها حدود ۱۰ واحد پایه کاهش نرخ را قیمت‌گذاری می‌کنند؛ پس از آنکه در هفته‌های اخیر چندین افزایش نرخ را دوباره به منحنی بازگردانده بودند، با کاهش تفاضل نرخ‌ها و عملکرد بهتر نرخ‌های سررسید کوتاه نسبت به همتایان اروپای مرکزی و شرقی (CEE). در کنار تقویت دلار آمریکا، این عوامل بر زلوتی فشار آورده و پس از حرکت‌های EUR/PLN به سمت ۴.۲۹–۴.۳۰، اثرگذار بوده است؛ پس از رسیدن به ۴.۲۹۰–۳۰۰، گام بعدی ممکن است به این بستگی داشته باشد که آیا NBP به کاهش نرخ در ۲۰۲۴ اشاره می‌کند یا نه، زیرا انتظار می‌رود بحث‌ها پس از تابستان شتاب بگیرد.

چشم‌انداز نرخ بهره و ریسک‌های تورمی

ما معتقدیم بانک مرکزی لهستان نرخ‌های بهره را تا پایان سال در ۳.۷۵٪ نگه می‌دارد و هرگونه کاهش نرخ را تا زمانی که از بابت تورم مطمئن شود، به تعویق می‌اندازد. این رویکرد متمایل به انبساط (dovish) به زلوتی فشار وارد کرده، به‌ویژه در شرایطی که جفت‌ارز EUR/PLN سطح مقاومتی ۴.۲۹–۴.۳۰ را می‌آزماید. پرسش کلیدی برای ما اکنون این است که آیا بانک مرکزی برای کاهش نرخ در همین سال سیگنال خواهد داد یا خیر.

اگرچه تورم سرفصلِ ژوئن به ۲.۵٪ نسبت به سال قبل کاهش یافت، نگرانی اصلی ما تورم هسته است که همچنان سرسختانه بالا و در ۲.۹٪ باقی مانده است. افزون بر این، با پایان یافتن حمایت مالی از سوخت در پایان ژوئن و معامله‌شدن نفت برنت بالای ۸۵ دلار به ازای هر بشکه، انتظار داریم هزینه‌های حمل‌ونقل فشار تورمی اضافه کند. این موضوع کاهش فوری نرخ را بعید می‌کند، اما بحث را برای اواخر امسال زنده نگه می‌دارد.

استراتژی ارزی و نوسان‌پذیری بازار

با توجه به احتمال حرکت صعودی EUR/PLN، به‌خصوص اگر رئیس NBP لحنی متمایل به انبساط داشته باشد، ما به سراغ استراتژی‌های اختیار معامله می‌رویم. خرید اختیار خرید (Call) بر EUR/PLN با سررسید پس از تابستان، مثلاً سپتامبر یا اکتبر، اقدامی محتاطانه به نظر می‌رسد. این کار به ما امکان می‌دهد از تضعیف زلوتی منتفع شویم، در حالی که اگر بانک مرکزی برخلاف انتظار رویکردی متمایل به انقباض (hawkish) داشته باشد، زیان بالقوه ما را محدود می‌کند.

همچنین در افزایش نوسان ضمنی (implied volatility) زلوتی فرصت می‌بینیم. بازار فعلاً تنها حدود ۱۰ واحد پایه کاهش نرخ را قیمت‌گذاری کرده است؛ بنابراین هر سیگنال قویِ متمایل به انبساط می‌تواند باعث حرکت تند قیمت و جهش نوسان‌پذیری شود. از نظر تاریخی، پیش از چرخه‌های کاهش نرخ NBP—مانند دوره ۲۰۱۲-۲۰۱۳—افزایش قابل توجهی در نوسانات ارزی مشاهده شد؛ موضوعی که می‌تواند موقعیت‌های «خرید نوسان» مانند استرادل‌ها (straddles) را بالقوه سودآور کند.