یورو روز دوشنبه هم‌زمان با ازسرگیری معاملات پس از تعطیلات طولانی «روز استقلال» آمریکا در برابر دلار تضعیف شد. نرخ برابری EUR/USD حوالی 1.1421 بود که در مقیاس روزانه 0.12% افت نشان می‌داد؛ در حالی که جریان‌های ابتدای هفته «کم‌رمق» توصیف می‌شد و بازارها در حال بازتنظیم انتظارات خود از فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا بودند. افت قیمت نفت پس از توافق موقت صلح آمریکا-ایران در ماه گذشته، نگرانی‌های تورمی را کاهش داد؛ در عین حال، گزارش ضعیف‌تر از انتظار «اشتغال غیرکشاورزی» آمریکا (NFP) و داده‌های ملایم‌تر تورم منطقه یورو، احتمال اقدام نزدیک‌مدت فدرال رزرو و همچنین احتمال یک افزایش دیگر نرخ بهره توسط بانک مرکزی اروپا در سال جاری را در نگاه بازار کمتر کرد.

بازارها همچنان با توجه به باقی ماندن تورم بالاتر از هدف، سیاست پولی را «انقباضی» ارزیابی می‌کنند و تمرکز بر هدف 2% ثابت مانده است. ابزار CME FedWatch احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر را 56% نشان داد، در حالی که احتمال‌گذاری بازار برای افزایش نرخ در سپتامبر توسط بانک مرکزی اروپا کمتر از 50% بود. شکاف نرخ بهره همچنان به نفع دلار است؛ نرخ سیاستی فدرال رزرو در محدوده 3.50%-3.75% در برابر نرخ سپرده 2.25% بانک مرکزی اروپا قرار دارد و این موضوع از شاخص دلار آمریکا در حوالی 101.04 حمایت کرد؛ پس از آنکه این شاخص پیش‌تر تا کف 100.56 افت کرده بود. در بخش داده‌ها، شاخص مدیران خرید خدمات ISM برای ژوئن 54.0 ثبت شد؛ کمتر از 54.5 ماه مه، و به این ترتیب روند رشد (بالاتر از 50) برای بیست‌وسومین ماه ادامه یافت.

واگرایی سیاستی و فشار بر یورو

ما امروز 6 ژوئیه 2026 یورو را در برابر دلار آمریکا در موضعی تدافعی و حوالی سطح 1.0750 می‌بینیم. این موضوع بازتاب تمرکز بازار بر مسیرهای متفاوت سیاست پولی فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا است. هفته‌های پیش‌رو را این تعیین خواهد کرد که کدام بانک مرکزی پایبندی بیشتری به موضع فعلی خود نشان می‌دهد.

با وجود کاهش تورم سرفصل، تمرکز ما بر چسبندگی قیمت‌های هسته است که در هر دو اقتصاد همچنان بالاتر از هدف 2% قرار دارد. تازه‌ترین رقم تورم «PCE هسته» آمریکا 2.6% است و رقم مشابه در منطقه یورو 2.7% گزارش می‌شود. این پایداری تورم، کار را برای هر دو بانک مرکزی دشوار می‌کند تا با اطمینان از کاهش‌های تهاجمی نرخ بهره سخن بگویند.

گزارش اشتغال آمریکا در هفته گذشته که ضعیف‌تر از انتظار بود و نشان داد تعداد مشاغل تنها 209 هزار افزایش یافته، استدلال‌ها برای آغاز تسهیل سیاست پولی توسط فدرال رزرو را تقویت کرده است. در واقع، ابزار CME FedWatch نشان می‌دهد که ما و سایر معامله‌گران اکنون احتمال بیش از 65% را برای کاهش نرخ بهره تا سپتامبر قیمت‌گذاری می‌کنیم. این انتظار برای پایین‌تر آمدن نرخ‌های آمریکا، یکی از موانع اصلی در مسیر تقویت دلار آمریکا است.

موضع ECB، تفاوت نرخ‌ها و نوسان بازار

در همین حال، بانک مرکزی اروپا ماه گذشته یک نوبت کاهش نرخ بهره انجام داد، اما پس از آن از «وقفه» سیگنال داده است. سیاست‌گذاران در آنجا ظاهراً نگران‌اند که رشد قدرتمند دستمزدها—که در سه‌ماهه اول به طور متوسط 4.7% بوده—اگر خیلی سریع سیاست پولی را تسهیل کنند، بتواند تورم را دوباره شعله‌ور کند. این رویکرد محتاطانه ECB می‌تواند در کوتاه‌مدت تا حدی از یورو حمایت کند.

تفاوت نرخ بهره—با نرخ سیاستی فدرال رزرو در 5.25% و نرخ بانک مرکزی اروپا در 3.75%—همچنان به طور محسوسی به نفع دلار آمریکا است. با این حال، عامل کلیدی برای معامله‌گران اکنون «تغییر مورد انتظار» در این شکاف است، چرا که فدرال رزرو آمادگی بیشتری برای کاهش زودتر نرخ‌ها دارد. این پویایی نشان می‌دهد نوسان EUR/USD افزایش خواهد یافت و راهبردهای آپشنی که از نوسان قیمت منتفع می‌شوند—مانند «استرادل خرید (Long Straddle)»—می‌توانند بالقوه سودآور باشند.

با نگاه به نوسان ضمنی در بازار آپشن، معیار 3ماهه برای EUR/USD حوالی 6.5% است که بر اساس استانداردهای تاریخی رقم بالایی محسوب نمی‌شود. این موضوع نشان می‌دهد خرید آپشن برای موقعیت‌گیری جهت یک شکست (Breakout) معنادار در جفت‌ارز، ممکن است نسبتاً ارزان باشد. ما گزارش «شاخص قیمت مصرف‌کننده» آمریکا (CPI) در هفته آینده را به عنوان محرک اصلی بعدی با دقت زیر نظر خواهیم داشت.