بیانپی پاریبا استدلال کرد که با وجود بهرهوری ضعیفتر اتحادیه اروپا پس از همهگیری نسبت به ایالات متحده، جایگاه اتحادیه اروپا وقتی از منظر مالیه عمومی و نقش بینالمللیِ رو به گسترش یورو سنجیده شود، مستحکمتر به نظر میرسد. از سطوح بدهی عمومیِ کمابیش قابلمقایسه در سال ۲۰۱۵، حدود ۶۵٪ تولید ناخالص داخلی، مسیرها از هم جدا شدهاند؛ بهطوریکه اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۵ به ۸۳٪ تولید ناخالص داخلی رسیده، در حالی که این نسبت در آمریکا ۱۲۴٪ است؛ شکافی معادل ۴۰ واحد درصد؛ واگراییای که میتواند به تفاوت در نتایج اقتصادی نسبی منتقل شود.
آمریکا مدتها از انتشار بدهی به دلار بهعنوان ارز ذخیره غالب منتفع بوده است، اما فشار در هزینه خدمت بدهی نمایان است. در سال ۲۰۲۵، پرداختهای بهرهِ دولت عمومی آمریکا به ۴.۷٪ تولید ناخالص داخلی رسید؛ بالاترین نسبت در ۲۸ سال گذشته، در حالی که این رقم در اتحادیه اروپا زیر ۲٪ باقی ماند. این مطلب گفت اتحادیه اروپا همچنان ظرفیت مالی دارد و در مواجهه با نیاز سرمایهگذاریای که طبق گزارش دراگی، سالانه حدود ۷۵۰ تا ۸۰۰ میلیارد یورو هزینه اضافی برای دیجیتالسازی، رقابتپذیری و گذار سبز برآورد میشود، میتواند به انتشار مشترک بدهی بازگردد. همچنین به گزارشی از بانک مرکزی اروپا (ECB) اشاره شد که از رشد قوی در انتشار بدهی بینالمللیِ یورویی، از جمله اوراق سبز و پایدار، حکایت دارد و تصریح کرد این مطلب با استفاده از ابزار هوش مصنوعی تولید و توسط یک سردبیر بازبینی شده است.
واگرایی مسیرهای مالی و بارِ هزینه خدمت بدهی
ما شاهد واگرایی قابلتوجه و رو به افزایش در مالیه عمومی بین اروپا و ایالات متحده هستیم. تا نیمه نخست ۲۰۲۶، نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی آمریکا تا نزدیک ۱۲۵٪ افزایش یافته، در حالی که این نسبت در اتحادیه اروپا در حوالی ۸۲.۵٪ با ثبات بیشتری باقی مانده است. این شکافِ رو به گسترش نشاندهنده تغییری بنیادین در انضباط مالی است که بازارها بهتدریج آن را در قیمتها لحاظ میکنند.
هزینه خدمت این بدهی به عامل تعیینکنندهای تبدیل میشود؛ بهطوریکه پرداختهای بهره در آمریکا سهم بزرگتری از تولید ناخالص داخلی را نسبت به هر مقطع دیگری از اواخر دهه ۱۹۹۰ به خود اختصاص میدهد. این موضوع در تضاد آشکار با اتحادیه اروپا است؛ جایی که بار بهره کمتر از نصف این سطح است. ما نشانههایی از این فشار را در تقاضای اندکی ضعیفتر در حراج اوراق خزانهداری آمریکا در اوایل ماه جاری مشاهده کردیم.
افزایش جذابیت یورو و پیامدهای معاملاتی
یورو بهتدریج بهعنوان یک گزینه جایگزین جذابتر میشود؛ روندی که با تازهترین دادههای IMF COFER تأیید میشود و نشان میدهد سهم یورو از ذخایر جهانی در سهماهه دوم ۲۰۲۶ به ۲۰.۸٪ افزایش یافته است. علاوه بر این، بیش از ۶۰٪ از کل اوراق سبز منتشرشده در جهان در سال جاری به یورو قیمتگذاری شدهاند. این جریان ساختاری به سمت ارز، نیروی پشتیبانِ زیربنایی قدرتمندی ایجاد میکند.
با توجه به این پویاییها، ما معتقدیم معاملهگران بازار مشتقه باید ایجاد موقعیتهای خرید (لانگ) در یورو در برابر دلار آمریکا را مدنظر قرار دهند. خرید اختیار خرید EUR/USD (کال) با سررسید سه تا شش ماه آینده، روشی با ریسک تعریفشده برای بهرهبرداری از تقویت مورد انتظار یورو فراهم میکند. این راهبرد امکان مشارکت در حرکت صعودی را میدهد، در حالی که اگر تحقق روند زمان بیشتری ببرد، زیانهای بالقوه را محدود میکند.
همچنین رصد اختلاف نرخهای بهره را—چنانکه در فاصله بازدهی میان بوندهای آلمان و اوراق خزانهداری آمریکا منعکس میشود—ارزشمند میدانیم. بازدهی اوراق ۱۰ساله آمریکا اخیراً به ۴.۹٪ رسید و ما انتظار داریم این پریمیوم نسبت به بدهی اروپا ممکن است شروع به کاهش کند. اتخاذ موقعیت از طریق سوآپهای نرخ بهره یا اختیارها میتواند راه دیگری برای بیان این دیدگاه درباره همگرایی مالی باشد.
