ایالات متحده و ایران پس از چند روز حملات تلافی‌جویانه که آتش‌بس موقت را تحت فشار قرار داد، توافق کرده‌اند پیش از ازسرگیری گفت‌وگوها در همین هفته درباره تنگه هرمز و مسائل مرتبط، حملات متقابل را متوقف کنند. گفت‌وگوهای فنی درباره تفاهم‌نامه‌ای که این ماه حاصل شد ادامه خواهد یافت و هر دو طرف فعلاً عقب‌نشینی کرده‌اند؛ اقدامی که امکان حرکت آزادانه‌تر کشتیرانی را فراهم می‌کند. آخرین رویارویی با حمله ایران به یک کشتی کانتینربر آغاز شد و سپس با اقدام تلافی‌جویانه آمریکا و تبادل‌های بعدی شامل حملات به شناورها ادامه یافت.

بازارها با فروکش‌کردن تنش‌ها محتاطانه واکنش نشان دادند؛ برنت با رشد 0.903% به 72.64 و WTI با افزایش 1.228% به 70.08 رسید، در حالی که نفت عمان 3.847% جهش کرد و به 66.69 رسید؛ در مقابل، نفت دوبی 0.575% افت کرد و به 79.214 رسید. این بانک اعلام کرد عادی‌شدن بازارهای انرژی، حساسیت تورم به تحولات خلیج فارس را کاهش می‌دهد، حتی با وجود آنکه فشارهای قیمتی ناشی از نفت فروکش کرده است. هم‌زمان، بانک به محدودیت‌های نوظهور سمت عرضه مرتبط با چرخه سرمایه‌گذاری جهانی در هوش مصنوعی اشاره کرد و برنامه عمومی-خصوصی ₁.350 کوادریلیون وونی کره‌جنوبی (حدود 1 تریلیون دلار) برای بخش نیمه‌رسانا را به‌عنوان نشانه‌ای از مقیاس سرمایه‌گذاری سرمایه‌ای موردنیاز مطرح کرد، و «فروم سینترا» را محلی دانست که در آن رئیس فدرال رزرو، کوین وارش، و دیگر بانکداران مرکزی ممکن است بار دیگر بر موضع سخت‌گیرانه در قبال تورم تأکید کنند.

اثر کاهش تنش بر بازار نفت و نوسان‌پذیری

ما توافق میان آمریکا و ایران را عامل کاهش موقت پرمیوم ریسک ژئوپلیتیکِ لحاظ‌شده در قیمت نفت خام می‌دانیم. با عبور روزانه حدود 21 میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز ـ معادل حدود 20% مصرف جهانی ـ این کاهش تنش، تهدید فوریِ یک شوک بزرگ عرضه را به‌طور معناداری پایین می‌آورد. بر این اساس، در هفته‌های پیش‌رو می‌تواند راهبرد فروش اختیار خریدِ خارج از پول (out-of-the-money) روی برنت و WTI مؤثر باشد؛ زیرا با فروکش‌کردن ترس از جهش ناگهانی قیمت، انگیزه برای پوشش ریسک صعودی کاهش می‌یابد.

این وضعیت در تضاد آشکار با رویدادهای تاریخی است؛ برای نمونه حملات سال 2019 در منطقه که باعث شد معاملات آتی برنت در یک روز نزدیک به 20% جهش کند. آتش‌بس فعلی نشان می‌دهد نوسان‌پذیری بازار نفت باید کاهش یابد و این موضوع، موقعیت‌های «شورت نوسان» (short volatility) را در بازار اختیار معامله جذاب‌تر می‌کند. ما هرگونه شکست در مذاکرات را از نزدیک رصد می‌کنیم؛ زیرا چنین رخدادی می‌تواند سیگنالی برای خروج سریع از این موقعیت‌ها باشد.

ریسک‌های ساختاری تورم و چشم‌انداز نرخ بهره

با این حال، آرامش در جبهه انرژی ظاهراً حواس‌پرتی از یک محرک تورمی ماندگارتر است. تمرکز ما بر محدودیت‌های جدید عرضه ناشی از چرخه سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی است؛ به‌طوری‌که داده‌های اخیر نشان می‌دهد شاخص قیمت تولیدکننده برای نیمه‌رساناهای پیشرفته بیش از 15% نسبت به سال قبل افزایش یافته است. این امر نشان می‌دهد یک منبع جدید و ساختاریِ تورم در حال شکل‌گیری است که بانک‌های مرکزی نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند.

این فشار قیمتیِ زیرین به این معناست که هرگونه تنفس برای بانک‌های مرکزی کوتاه‌مدت خواهد بود و دیدگاه ما را تقویت می‌کند که نرخ‌های بهره «بالاتر برای مدت طولانی‌تر» باقی می‌مانند. قیمت‌گذاری بازار ـ که در حال حاضر تقریباً 50% احتمال کاهش نرخ توسط فدرال رزرو تا دسامبر را القا می‌کند ـ به‌تدریج خوش‌بینانه‌تر از واقع به نظر می‌رسد. ما معتقدیم در معاملات آتی و اختیار معامله نرخ SOFR (Secured Overnight Financing Rate) فرصتی وجود دارد برای شرط‌بندی بر این سناریو که فدرال رزرو تا پایان سال نرخ‌ها را بدون تغییر نگه دارد.