از زمان نشست ژوئن کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC)، ارزهای آسیایی بهطور کلی تضعیف شدهاند؛ حرکتی که به گسترش اختلاف بازدهی در نرخهای سوآپ و فضای «نرخهای بالاتر برای مدت طولانیتر» در آمریکا نسبت داده میشود. بات تایلند (THB)، وون کره (KRW) و پزوی فیلیپین (PHP) تندترین افتها را ثبت کردهاند، در حالی که روپیه هند (INR) و دونگ ویتنام (VND) باثباتتر بودهاند؛ واگراییای که به تفاوتهای نسبی در پروفایل بازدهی و تنظیمات متفاوت سیاستی در سراسر منطقه گره خورده است.
بات تایلند بهعنوان ارزی کمبازده و در معرض آسیب توصیف میشود؛ در کنار رویکرد رشدمحور بانک مرکزی تایلند. پزوی فیلیپین نیز با وجود «کری» بالاتر بهتدریج پایینتر آمده است و برای افت بیشتر، سناریوی اصلی این است که اگر بانک مرکزی فیلیپین (BSP) سیاست را انقباضیتر کند، میتوان انتظار داشت بخشی از فشار نزولی تعدیل شود؛ البته مشروط به شرایط بیرونی مانند رخ ندادن شوک جدید در قیمت انرژی. در اندونزی، افزایش نرخها و اقدامات حمایتی ارزی بانک اندونزی با کاهش نوسان همراه دانسته میشود که میتواند سرعت تضعیف روپیه را کندتر کند؛ همچنین به کاهشهای برنامهریزیشده در طرح «ناهار رایگان مدارس»—حدود ۰.۲٪ تولید ناخالص داخلی، یا ۱۵٪ بودجه ۲۰۲۶—بهعنوان پشتیبان مالی تدریجی اشاره میشود.
حفظ رویکرد دفاعی در شرایط قدرت دلار آمریکا
با توجه به محیط «نرخهای بالاتر برای مدت طولانیتر» در آمریکا، ما رویکردی دفاعی نسبت به برخی ارزهای منتخب آسیایی حفظ میکنیم. با توجه به اینکه تورم هسته آمریکا (CPI) برای ماه مه ۲۰۲۶ در سطح ۳.۱٪ ثابت مانده که بهمراتب بالاتر از هدف فدرال رزرو است، احتمالاً دلار آمریکا در هفتههای پیشرو همچنان قدرتمند باقی میماند. این موضوع شکاف نرخ بهره را افزایش میدهد و بر ارزهای کمبازده منطقه فشار نزولی وارد میکند.
از اینرو، تمرکز ما بر راهبردهای مشتقهای است که تضعیف بیشتر بات تایلند (THB)، وون کره (KRW) و پزوی فیلیپین (PHP) را پیشبینی میکنند. بات بهویژه آسیبپذیر است؛ زیرا رشد تولید ناخالص داخلی تایلند در سهماهه اول ۲۰۲۶ که تنها ۱.۷٪ بوده، اولویت بانک مرکزی را بر رشد اقتصادی بهجای حمایت از ارز تقویت میکند. ما فرصتهایی را در خرید اختیار خرید (Call) جفتارز USD/THB برای کسب سود از تضعیف مورد انتظار بات میبینیم.
پزوی فیلیپین نیز تحت فشار است؛ زیرا کسری تجاری کشور در ماه مه ۲۰۲۶ به ۴.۸ میلیارد دلار افزایش یافته و نشان میدهد نرخ سیاستی نسبتاً بالای ۶.۵۰٪ برای محافظت از ارز کافی نیست. این فشار بنیادین نشان میدهد فروش قراردادهای آتی PHP راهبردی قابل اتکا برای موقعیتگیری در مسیر تداوم ضعف است. بهنظر ما بازدهی بالای پزو، به اندازه کافی ریسک موجود را جبران نمیکند.
معاملات ارزش نسبی و واگرایی سیاستی
در مقابل، حمایت مستقیم بانک اندونزی از روپیه—که با افت ملایم ۲ میلیارد دلاری ذخایر ارزی در ماه گذشته تأیید شد—ما را در شرطبندی علیه آن محتاطتر میکند. این وضعیت ظرفیت معاملات «ارزش نسبی» را ایجاد میکند؛ مانند یک معامله جفتی که در آن روی روپیه هند (INR) که باثباتتر است موقعیت خرید (Long) گرفته میشود و همزمان بات تایلند (THB) فروخته میشود (Short). این راهبرد امکان بهرهبرداری از واگرایی سیاستی در داخل خود منطقه را فراهم میکند.
این الگو یادآور دوره ۲۰۲۲-۲۰۲۳ است؛ زمانی که ارزهای آسیاییِ برخوردار از بانکهای مرکزی حمایتی و بنیادهای قویتر، بهطور معناداری عملکرد بهتری نسبت به ارزهای کمبازده داشتند. انتظار داریم این روند تداوم یابد؛ بنابراین تفکیک میان ارزها—بهجای اتخاذ دیدگاه نزولی یکنواخت نسبت به کل منطقه—ضروری است. راهبردهای ما به نفع ارزهایی خواهد بود که بانکهای مرکزی آنها بهطور فعال از ارزش پول خود دفاع میکنند.
