بازار نرخ‌های بهره آمریکا روز پنج‌شنبه شیب‌دارتر شد؛ پس از آنکه شاخص قیمت PCE در سرفصل ضعیف‌تر از انتظار منتشر شد و در ابتدا به یک رالی انجامید، هرچند قدرتِ بیشترِ درآمد و مخارج شخصی به پیچیدگی‌های مربوط به دلار آمریکا افزود. رأی مربوط به «لیسا کوک» از سوی دیوان عالی آمریکا (SCOTUS) صادر نشد و آرای بعدی برای روز دوشنبه برنامه‌ریزی شده‌اند. با محدود بودن محرک‌های تازه، توجه‌ها به انتشار شاخص اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان در روز جمعه و اظهارنظرهای سخنرانان فدرال‌رزرو معطوف می‌شود، در حالی که تحولات ژئوپلیتیکی خاورمیانه همچنان یک نقطه رصد کوتاه‌مدت است.

PCE هسته در ماه مه ۰.۳۲٪ نسبت به ماه قبل افزایش یافت و در ۳.۴٪ سالانه قرار گرفت؛ در حالی که PCE سرفصل ۰.۴۵٪ ماهانه و ۴.۱٪ سالانه ثبت شد و انرژی در تقویت سرفصل نقش داشت. پیش‌بینی TD برای PCE هسته ۰.۳۶٪ بود در برابر اجماع ۰.۳٪. PCE هسته مبتنی بر بازار ۰.۲۴٪ ماهانه بود و بخشی از قوت آن به خدمات مالی نسبت داده شد. در بخش اظهارنظرهای فدرال‌رزرو، گولسبی با «راهنمایی آینده‌نگر» (Forward Guidance) مخالفت کرد و ویلیامز گفت تمایل آشکاری برای افزایش نرخ‌ها دیده نمی‌شود، در عین حال تلویحاً اشاره کرد که کاهش‌ها ممکن است به ۲۰۲۷-۲۰۲۸ موکول شوند؛ کاشکاری قرار است در پنل Aspen Ideas سخنرانی کند.

شرایط پرنوسان بازار و چشم‌انداز سیاست‌گذاری

بازار نرخ‌های بهره آمریکا را بدون جهت‌گیری روشن می‌بینیم، زیرا سرمایه‌گذاران در حال هضم تازه‌ترین گزارش‌های اقتصادی هستند. داده‌های اخیر مخارج مصرف شخصی (PCE) نشان‌دهنده تورم سرفصل ضعیف‌تر بود، اما این اثر با آمار به‌طور غیرمنتظره قویِ درآمد و مخارج شخصی خنثی شد. این تصویر دوگانه شرایط پرنوسان/رفت‌وبرگشتی ایجاد می‌کند و مانع از شکل‌گیری یک شرط‌بندی جهت‌دار قوی روی دلار آمریکا می‌شود.

به باور ما، آخرین قرائت تورم PCE هسته که برای ماه مه ۲.۵٪ سالانه ثبت شد، تأیید می‌کند فشارهای قیمتی از کنترل خارج نشده‌اند. با این حال، چون این عدد همچنان به‌طور محسوسی بالاتر از هدف ۲٪ فدرال‌رزرو است، مسیر سیاست نرخ بهره را پیچیده می‌کند. بازار اکنون یک وقفه طولانی‌مدت از سوی فد را قیمت‌گذاری می‌کند و نرخ وجوه فدرال را در حوالی ۳.۷۵٪ ثابت می‌بیند.

اظهارات اخیر مقام‌های فدرال‌رزرو نشان می‌دهد برای کاهش نرخ‌ها عجله‌ای ندارند و در برابر انتظارات بازار برای تسهیل سیاستی مقاومت می‌کنند. این چشم‌انداز، همراه با تداوم تورم در بخش خدمات، باعث می‌شود نسبت به پذیرش ریسک زیاد در نرخ‌های بهره بلندمدت محتاط باشیم. تاریخ نشان می‌دهد در دوره‌های مشابهِ عدم قطعیت—مانند بازارهای خنثی ۲۰۱۵-۲۰۱۶—نوسان می‌تواند به‌طور غیرمنتظره جهش کند.

راهبردهای بازار در فضای عدم قطعیت

آخرین نظرسنجی اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان نیز به چشم‌انداز مبهم می‌افزاید و با افت به کف هفت‌ماهه ۶۵.۶ رسیده است. این ضعف در احساسات با داده‌های قوی مخارج در تضاد است و نشان می‌دهد باید به راهبردهایی فکر کنیم که از یک حرکت تند در هر یک از دو جهت منتفع می‌شوند؛ مانند «استرادل بلند» (Long Straddle) روی جفت‌ارزهای کلیدی نظیر EUR/USD. در نبود یک کاتالیزور روشن، بازار احتمالاً در یک دامنه نوسانی گرفتار می‌ماند.

با توجه به این پس‌زمینه، توصیه ما اتخاذ رویکردی محتاطانه و تمرکز بر فرصت‌های کوتاه‌مدت است. نبود محرک‌های فوری و تداوم تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه نشان می‌دهد نوسان ضمنی (Implied Volatility) ممکن است کمتر از واقع قیمت‌گذاری شده باشد. فروش اختیارهای کوتاه‌سررسید برای دریافت پرمیوم می‌تواند راهبردی قابل اتکا باشد، تا زمانی که سیگنال روشن‌تری ظاهر شود.