USD/CAD به بالاترین سطح ۱۴ ماهه رسید و پیش از آن‌که تا حوالی 1.4150 عقب‌نشینی کند، حدود 1.4200 را لمس کرد؛ در نتیجه دلار کانادا ضعیف‌ترین ارز در میان ارزهای اصلی باقی ماند. داده‌های داخلی نتوانستند از «لونی» حمایت کنند، حتی با وجود آن‌که تورم ماه مه برخلاف انتظار بالاتر آمد: CPI سرفصل به 3.2% سالانه رسید (در برابر اجماع 3.0% و رقم قبلی 2.8%) و رشد ماهانه نیز 1.0% ثبت شد. واکنش اولیه خیلی سریع فروکش کرد؛ نشانه‌ای از آن‌که اصطکاک‌های تجاری و دلار قدرتمند آمریکا، اثر محرک‌های معمولِ ناشی از فشار قیمت‌ها و نفتِ قوی‌تر را خنثی کرده‌اند.

کانون توجه عمدتاً از سمت آمریکا تعیین می‌شود. واگرایی سیاستی همچنان از حرکت حمایت می‌کند؛ نرخ‌های آمریکا در 3.75% نگه داشته شده و فدرال‌رزرو از تداوم انقباض پولی سیگنال می‌دهد، در حالی که کانادا پس از انقباض جزئی تولید در فصل اول، با موانع ناشی از تعرفه‌ها روبه‌روست. سطوح تکنیکال ریسک‌های کوتاه‌مدت را چارچوب‌بندی می‌کنند: مقاومت در 1.4200 قرار دارد، سپس 1.4250 و محدوده جهش آوریل 2025 حوالی 1.4400، در حالی که Stoch RSI نزدیک سقف دامنه خود کشیده شده است. حمایت‌ها در نزدیکی 1.4150، سپس 1.4100 و 1.4000 دیده می‌شود و EMA پنجاه‌روزه حوالی 1.3850 قرار دارد؛ نقاط کلیدی تقویم شامل سخنرانی تیف مکلم روز سه‌شنبه ساعت 13:00 به وقت گرینویچ و انتشار Core PCE آمریکا روز پنج‌شنبه ساعت 12:30 به وقت گرینویچ است.

ضعف ساختاری دلار کانادا

ما ضعف دلار کانادا را یک روند پایدار می‌دانیم که توسط نیروهایی خارج از کانادا هدایت می‌شود. نرخ برابری USD/CAD در حال آزمون سقف‌های ۱۴ ماهه نزدیک 1.4200 است و از نظر ما این حرکت هنوز ظرفیت ادامه دارد. حتی با ثبت تورم سرفصل 3.2% سالانه در آخرین داده‌های کانادا، بازار آنچه معمولاً می‌توانست محرکی برای تقویت لونی باشد را کاملاً نادیده گرفته است.

برای معامله‌گران، این یعنی چشم پوشیدن از داده‌های کانادا و تمرکز بر تصویر بزرگ‌ترِ سیاست پولی آمریکا و اصطکاک تجاری. ما از اختیار معامله برای موقعیت‌گیری در جهت تقویت بیشتر USD/CAD استفاده می‌کنیم، زیرا این جفت‌ارز برای ورود ساده در بازار نقدی (اسپات) کشیده به نظر می‌رسد. خرید اختیار خرید (Call) با قیمت‌های اعمال حوالی 1.4250 یا 1.4300 به ما اجازه می‌دهد از ادامه رالی منتفع شویم، در حالی که حداکثر ریسک را نیز مشخص و محدود می‌کنیم.

واگرایی سیاستی و استراتژی معاملاتی

دست بانک مرکزی کانادا بسته است و این موضوع دیدگاه ما را تقویت می‌کند. داده‌های اخیر اداره آمار کانادا نشان داد اقتصاد در فصل گذشته تنها 0.4% رشد کرده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد افزایش نرخ بهره برای مهار تورم، گزینه‌ای عملی نیست. این فلج سیاستی دلار کانادا را آسیب‌پذیر می‌گذارد، به‌ویژه در مقایسه با ایالات متحده.

در سمت آمریکا، فدرال‌رزرو همچنان نیروی مسلط است و دلار را قوی نگه می‌دارد. آخرین عدد Core PCE—شاخص تورمی ترجیحی فد—در 2.7% ثابت مانده که به‌مراتب بالاتر از هدف آن‌هاست و دلیلی برای ارسال سیگنال کاهش نرخ بهره باقی نمی‌گذارد. این تفاوت سیاستی میان بانک مرکزی کانادای درجا زده و فدرال‌رزروِ متمایل به انقباض، موتور اصلی رشد USD/CAD است.

حتی حمایت تاریخیِ ناشی از قیمت نفت هم از بین رفته است. نفت خام WTI با قدرت بالای 90 دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود، با این حال هیچ منفعتی به لونی نمی‌رساند. بازار اکنون هزینه‌های بالای انرژی را بیشتر به‌عنوان «مالیات منفی» بر یک اقتصاد ضعیف کانادا می‌بیند، نه یک بهبود مثبت در رابطه مبادله (terms of trade).

استراتژی ما خرید در اصلاح‌ها (buy dips) در USD/CAD است، با هدف محدوده 1.4400؛ سطحی که از زمان جهش تند آوریل 2025 دیده نشده است. برای کاهش هزینه ورود در عین هدف‌گذاری آن محدوده، استفاده از کال‌اسپردهای یک تا سه‌ماهه را ترجیح می‌دهیم. بسته شدن روزانه قیمت به زیر سطح 1.4000، سیگنال ما خواهد بود که این روند صعودی شکسته شده است.