نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) روز جمعه در حوالی ۷۵.۶۰ دلار معامله شد و در روز ۰.۲۱٪ افزایش داشت، اما پس از افت این هفته همچنان تحت فشار باقی ماند. این قرارداد در آستانه ثبت زیان هفتگی حدود ۱۰٪ قرار گرفت؛ زیرا بهبود شرایط عملیاتی در تنگه هرمز، معاملهگران را واداشت ریسک عرضه خاورمیانه را بازارزیابی کنند و پرمیوم ژئوپلیتیک در قیمتهای انرژی کاهش یابد.
یک تفاهمنامه ۶۰روزه میان واشنگتن و تهران همزمان با ازسرگیری تدریجی ترافیک کشتیرانی در این آبراه همراه شد. فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد محدودیتهای دریایی برای شناورهایی را که به بنادر و آبهای ساحلی ایران رفتوآمد میکنند برداشته است، و در همین حال محمولههای نفت خامی که پیشتر گیر افتاده بودند شروع به حرکت کردند. جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، گفت طی شب گذشته ۱۲.۵ میلیون بشکه نفت بدون مداخله ایران از تنگه عبور کرده است، همزمان با آنکه کویت از افزایش تدریجی تولید خبر داد؛ با این حال، رابوبانک به احتمال اعمال هزینههای دریایی پس از پایان دوره ۶۰روزه اشاره کرد و دویچهبانک نیز از تداوم عدمقطعیت درباره مذاکرات بلندمدتتر سخن گفت.
ریسک افت بیشتر WTI در پی بهبود چشمانداز عرضه
با فروکش سریع پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک، ما در کوتاهمدت افت بیشتری را برای WTI محتمل میدانیم. ازسرگیری ارسال محمولهها و برنامه افزایش تولید از سوی کویت به بازاری اشاره دارد که در حال بهتر تأمین شدن است. تازهترین گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) که از افزایش ذخایر نفت خام به میزان ۲.۸ میلیون بشکه حکایت دارد نیز این چشمانداز نزولی را تقویت میکند و نشان میدهد قیمتهای کوتاهمدت هنوز جا برای کاهش بیشتر دارند.
نوسانپذیری و موقعیتگیری راهبردی با نزدیک شدن به ضربالاجل ۶۰روزه
افت تند قیمت نفت خام باعث کاهش نوسان ضمنی (implied volatility) شده است، اما ما معتقدیم این میتواند یک فرصت باشد. هرچند شاخص نوسانپذیری نفت خام CBOE (OVX) از اوجهای اخیر نزدیک ۴۰ به ۳۱ کاهش یافته، اما همچنان در سطوح بالا قرار دارد و منعکسکننده عدمقطعیت پیرامون توافق ۶۰روزه است. ما در راهبردهایی ارزش میبینیم که با نزدیک شدن به موعد پایان این توافق در ماه اوت، از افزایش نوسانپذیری منتفع میشوند.
با اینکه عبور ۱۲.۵ میلیون بشکه از تنگه هرمز تحول مثبتی است، این حجم همچنان به شکل معناداری پایینتر از میانگین روزانه پیش از بحران، یعنی حدود ۲۱ میلیون بشکه، قرار دارد. این موضوع نشان میدهد بازار هنوز با ظرفیت کامل کار نمیکند و در برابر گرههای لجستیکی یا وقفههای سیاسی آسیبپذیر است. ما این ارقام عبور روزانه را بهعنوان معیار کلیدی برای سنجش سرعت بازگشت واقعی عرضه به وضعیت عادی زیر نظر داریم.
این الگو را پیشتر در شعلهور شدنهای ژئوپلیتیک قبلی هم دیدهایم؛ جایی که با برقرار شدن دوباره مسیرهای عرضه، پرمیومهای ریسک اولیه به سرعت از بین میروند. بنابراین، در حال بررسی فروش اختیار خریدهای خارج از پول (out-of-the-money) روی قراردادهای سررسید نزدیک هستیم تا از کاهش پرمیوم و روند قیمتی محتملِ خنثی تا نزولی بهره ببریم. برای افق میانمدت نیز خرید اختیار فروشهای با سررسید بلندتر را بهعنوان روشی کمهزینه برای پوشش ریسک شکست مذاکرات پس از پایان دوره ۶۰روزه مدنظر داریم.
