WTI پس از افت نزدیک به ۵٪ در جلسه قبلی، در معاملات آسیایی صبح چهارشنبه در محدوده ۷۵.۸۰ دلار به ازای هر بشکه تثبیت شد و نزدیک ۷۶.۰۰ دلار نوسان کرد. قیمتها با انتظار بازارها برای دستیابی آمریکا و ایران به یک توافق موقت در سوئیس در روز جمعه کاهش یافت؛ توافقی که مشوقهای اقتصادی برای تهران را آزاد میکند و امکان ازسرگیری فوری صادرات نفت ایران را فراهم میسازد. همچنین با اجرایی شدن این توافق، انتظارات درباره امنتر شدن تردد نفتکشها از تنگه هرمز افزایش یافته است.
با وجود این، پرسشها درباره زمانبندی و پایداری هرگونه بهبود در حملونقل دریایی و جریانهای انرژی همچنان باقی است، زیرا شرایط ژئوپلیتیکی هنوز سیال است. انتظارات عرضه نیز تحت تأثیر احتمال ورود بشکههای بیشتر و افزایش موجودی پالایشگاههای جهان قرار دارد؛ همزمان با سهمیههای صادراتی بالاتر اوپکپلاس و افزایش تولید امارات پس از خروج پیشین این کشور از ائتلاف در جریان درگیریها. این چشمانداز در تضاد با انبارهای محدودتر آمریکا است، پس از آنکه دادههای صنعتی نشان داد موجودی نفت خام هفته گذشته ۸.۳ میلیون بشکه کاهش یافته است.
نوسان بازار و احتمال جهشهای قیمتی
با توجه به اینکه نفت خام WTI پیش از توافق آمریکا-ایران نزدیک به ۵٪ افت کرده، ما معتقدیم بخش بزرگی از اخبار منفی اکنون در قیمتها منعکس شده است. تمرکز فوری باید به سمت نوسانپذیری تغییر کند؛ زیرا هر اختلالی در امضای توافق در روز جمعه یا تأخیر در اجرای آن میتواند یک چرخش تند قیمتی ایجاد کند. ما بیش از آنکه انتظار یک روند نزولی یکنواخت داشته باشیم، برای افزایش دامنه نوسانات قیمت موضع میگیریم.
در هفتههای پیشرو سناریوی بالقوه «شایعه را بفروش، خبر را بخر» را محتمل میدانیم. تاریخ نشان میدهد زمانی که ایران پس از توافق هستهای ۲۰۱۵ به بازار بازگشت، افزایش واقعی عرضه تدریجی بود نه فوری. ایران بهطور واقعبینانه میتواند حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز به عرضه جهانی اضافه کند، اما احتمالاً چند ماه زمان لازم است تا این موضوع بهطور کامل عملی شود؛ بنابراین هر تأخیر گزارششده میتواند فرصتهایی برای بازگشتهای مقطعی قیمت ایجاد کند.
راهبردهای اختیار معامله و محرکهای متضاد بازار
با توجه به ریسکهای ژئوپلیتیکی مطرحشده و تردید نسبت به بازگشت بدون اصطکاک بشکههای ایران، ما به راهبردهای اختیار معاملهای نگاه میکنیم که از حرکتهای بزرگ قیمتی سود میبرند. خرید استردِل (Straddle) یا استرَنگِل (Strangle) به ما امکان میدهد از یک نوسان بزرگ قیمت بهرهمند شویم؛ چه در قالب سقوط بیشتر اگر توافق فراتر از انتظارات پیش برود، و چه در قالب جهش تند اگر توافق با مشکل مواجه شود. نوسان ضمنی در اختیار معاملههای نفت همین هفته بیش از ۸٪ افزایش یافته که نشان میدهد بازار خود را برای یک رویداد مهم آماده میکند.
همچنین بهدقت در حال رصد تقابل میان اخبار نزولی عرضه جهانی و سیگنالهای صعودی تقاضای داخلی هستیم. افت گزارششده ۸.۳ میلیون بشکهای در موجودیهای نفت آمریکا قابل توجه است و در تضاد آشکار با روایت شکلگیری مازاد عرضه قرار میگیرد. اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) بهطور مستمر از تقاضای قوی تابستانی در آمریکا گزارش داده است؛ موضوعی که نشان میدهد بازار ممکن است از آنچه تیترهای مربوط به ایران القا میکند، محدودتر باشد.
