استخدام در بخش خصوصی آمریکا در اواخر ماه مه کندتر شد؛ به‌طوری‌که «NER Pulse» — گزارش هفتگی همراهِ «گزارش ملی اشتغال ADP» — نشان داد شرکت‌ها در چهار هفته منتهی به ۳۰ مه، به‌طور میانگین هفته‌ای ۲۵.۵ هزار شغل اضافه کرده‌اند. این رقم در مقایسه با ۲۹ هزارِ قبلی کاهش داشته و از تضعیف ملایمِ بیشتر در شتاب جذب نیرو حکایت دارد.

در بازارها، دلار آمریکا پس از عقب‌نشینی روز دوشنبه، در حوالی ۹۹.۷۰ نوسان کرد و در شاخص دلار آمریکا (DXY) برای مدت کوتاهی به اوج دو روزه رسید. افت هفتگی دلار با کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک خاورمیانه مرتبط بود؛ در حالی‌که معامله‌گران هم‌زمان در حال ارزیابی یادداشت تفاهم (MOU) تازه اعلام‌شده میان آمریکا و ایران بودند. جدا از این، شرایط بازار کار و رشد دستمزدها همچنان از ورودی‌های اصلی سیاست‌گذاری پولی است: فدرال‌رزرو با مأموریت دوگانه «حداکثر اشتغال» و «ثبات قیمت‌ها» عمل می‌کند، در حالی‌که تمرکز بانک مرکزی اروپا (ECB) بر تورم است؛ با این حال هر دو، روندهای اشتغال را به‌عنوان یک سنجه کلیدی — با توجه به ارتباط آن با تورم — مدنظر قرار می‌دهند.

کند شدن بازار کار و کاهش تورم

کندی اخیر در استخدام بخش خصوصی، سیگنالی است که آن را جدی می‌گیریم. این موضوع با گزارش رسمی اشتغال ماه مهِ اداره آمار کار آمریکا (BLS) نیز تقویت شد؛ گزارشی که نشان داد اشتغال غیرکشاورزی (Nonfarm Payrolls) تنها ۱۵۰ هزار شغل اضافه کرده و از پیش‌بینی اجماعی ۱۸۰ هزار کمتر بوده است. این روند نشان می‌دهد تنگنای بازار کار سرانجام در حال کاهش است.

هم‌زمان می‌بینیم این کندی با فروکش کردن فشارهای قیمتی همراه شده؛ به‌طوری‌که تازه‌ترین شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) در ماه مه به نرخ سالانه ۲.۸٪ کاهش یافت. با توجه به اینکه هر دو ضلع مأموریت دوگانه فدرال‌رزرو — اشتغال و تورم — اکنون نشانه‌هایی از تعدیل نشان می‌دهند، استدلال برای افزایش بیشتر نرخ‌ها به‌سرعت در حال تضعیف است. مقام‌های فدرال‌رزرو نیز لحن خود را به «وابسته به داده‌ها» تغییر داده‌اند؛ یعنی گام بعدی آن‌ها کاملاً به گزارش‌های پیشِ رو گره خورده است.

پیامدهای بازار و فرصت‌های معاملاتی

در نتیجه، انتظار داریم دلار آمریکا در هفته‌های آینده با عوامل بازدارنده (Headwinds) مواجه شود. بازار مشتقه نیز از هم‌اکنون این سناریو را قیمت‌گذاری کرده است؛ به‌طوری‌که احتمالات ابزار CME FedWatch اکنون از بیش از ۵۰٪ شانس کاهش نرخ بهره تا ماه سپتامبر حکایت دارد. از منظر تاریخی، چنین چرخشی در انتظارات نسبت به فدرال‌رزرو اغلب پیش‌درآمد دوره‌هایی از تضعیف پایدار دلار در برابر ارزهای اصلی بوده است.

در این فضا، خرید اختیار خرید (Call Option) روی جفت‌ارزهایی مانند EUR/USD جذاب به نظر می‌رسد، زیرا می‌تواند از افت دلار منتفع شود. همچنین به مشتقات نرخ بهره، مانند قراردادهای آتی SOFR، نگاه می‌کنیم تا برای احتمال کاهش نرخ‌ها در ادامه سال موقعیت‌گیری کنیم. نوسان‌پذیری ضمنی (Implied Volatility) پیرامون نشست بعدی فدرال‌رزرو و تاریخ‌های انتشار CPI، استفاده از راهبردهای اختیار معامله را به‌ویژه برای مدیریت ریسک مفیدتر می‌کند.