نفت خام روز سه‌شنبه به روند نزولی خود ادامه داد؛ زیرا انتشار جزئیات اولیه از یک تفاهم میان آمریکا و ایران، انتظارات درباره امکان بازگشایی تنگه هرمز را تقویت کرد. شاخص نفت آمریکا، وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI)، در سطح ۷۷.۷۷ دلار معامله شد که پایین‌ترین قیمت از اوایل مارس محسوب می‌شود؛ آن هم پس از افتی نزدیک به ۲۵٪ طی چهار هفته گذشته. روزنامه اسرائیلی «هاآرتص» به نقل از افراد آگاه از روند مذاکرات گزارش داد که این ترتیبات، آزادسازی حدود ۲۴ میلیارد دلار از دارایی‌های مسدودشده ایران را در ازای بازگشایی بدون دریافت عوارض تنگه پیش‌بینی می‌کند.

تخت‌روانچی، معاون وزیر امور خارجه ایران، گفت موضوعات مورد اختلاف هسته‌ای در مرحله بعدی بررسی خواهد شد؛ از جمله ذخایر، غنی‌سازی اورانیوم و نیازهای هسته‌ای ایران. توجه بازار در ادامه به گزارش هفتگی ذخایر نفت خام آمریکا از سوی مؤسسه نفت آمریکا (API) معطوف می‌شود؛ گزارشی که انتظار می‌رود نشان‌دهنده کاهش ۴.۵ میلیون بشکه‌ای در هفته منتهی به ۵ ژوئن باشد؛ پس از افت ۹.۱ میلیون بشکه‌ای در هفته قبل از آن. ذخایر تجاری نفت از اواسط آوریل به‌طور پیوسته کاهش یافته‌اند، در حالی که پویایی‌های کلی قیمت همچنان متاثر از عرضه و تقاضا، سیاست تولید اوپک و دلار آمریکا است و ارقام موجودی‌ها همچنین از طریق اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز رصد می‌شود.

تحولات ژئوپلیتیک و واکنش بازار

با شکسته شدن سطح ۷۸ دلار برای هر بشکه در نفت WTI، ما توافق در حال شکل‌گیری آمریکا–ایران را محرک اصلی بازار در آینده قابل پیش‌بینی می‌دانیم. بازگشایی احتمالی تنگه هرمز و آزادسازی دارایی‌های ایران، فشار قابل‌توجهی را بر قیمت‌ها به سمت پایین ایجاد کرده است. این تغییر ژئوپلیتیک فعلاً سیگنال‌های سنتی عرضه و تقاضا را تحت‌الشعاع قرار داده است.

اهمیت بازگشایی کامل تنگه هرمز را نمی‌توان دست‌کم گرفت؛ زیرا به‌طور تاریخی حدود ۲۱ میلیون بشکه در روز، یا ۲۰٪ مصرف جهانی نفت، از این مسیر عبور می‌کند. کاهش تنش‌ها در این گلوگاه حیاتی، بخش بزرگی از «پریمیوم ریسک» را که سال‌ها در قیمت‌ها لحاظ شده بود حذف می‌کند. ما معتقدیم بازار تازه در حال قیمت‌گذاری این واقعیت جدیدِ بهبود امنیت مسیرهای عرضه است.

چشم‌انداز عرضه و راهبردهای معاملاتی

ما برای افت بیشتر قیمت‌ها موقعیت‌گیری کرده‌ایم؛ زیرا بازار در حال پیش‌خور کردن بازگشت نفت ایران است. ایران این ظرفیت را دارد که ظرف چند ماه پس از رفع تحریم‌ها، تولید خود را دست‌کم ۱ میلیون بشکه در روز افزایش دهد؛ سناریویی مشابه آنچه پس از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ رخ داد. این احتمالِ ورود موج جدید عرضه، یک محرک مهم نزولی (Bearish) است.

برای معامله‌گران بازار مشتقات، این شرایط خرید اختیار فروش (Put Options) روی قراردادهای آتی WTI و برنت را به راهبردی جذاب برای بهره‌برداری از ضعف مورد انتظار قیمت تبدیل می‌کند. حتی با کاهش قیمت‌ها، نوسان ضمنی در هفته گذشته افزایش یافته که نشان می‌دهد بازار انتظار نوسانات قیمتی بزرگ‌تری را دارد. تمرکز ما بر قراردادهایی با سررسید ۴۵ تا ۹۰ روز آینده است تا اثر میان‌مدت این توافق را شکار کنیم.

هرچند افت مورد انتظار ۴.۵ میلیون بشکه‌ای ذخایر آمریکا در حالت عادی یک عامل صعودی محسوب می‌شود، اما فعلاً تحت‌الشعاع قرار گرفته است. ما این کاهش موجودی‌ها را عامل ثانویه می‌بینیم که بازتاب تقاضای قوی تابستانی است؛ تقاضایی که به‌زودی با افزایش عرضه جهانی پاسخ داده خواهد شد. بازار آینده‌نگر است و چشم‌انداز نفت بیشترِ ایران در آینده، بر واقعیتِ کمتر بودن بشکه‌های آمریکا در امروز می‌چربد.

از منظر تکنیکال نیز WTI در جریان افت اخیر ۲۵٪ خود، چندین سطح حمایتی کلیدی را شکسته است. اکنون سطح ۷۵ دلار برای هر بشکه را به‌عنوان کف روانی و تکنیکال مهم بعدی زیر نظر داریم. شکست قاطع این سطح می‌تواند مسیر افت به سمت محدوده ۷۰ دلارِ پایین را در هفته‌های آینده باز کند.