USD/CAD روز جمعه به رشد خود ادامه داد؛ زیرا افت قیمت نفت باعث تضعیف دلار کانادا شد و بازارها همچنین به احتمال دستیابی به نوعی تفاهم میان آمریکا و ایران چشم دوخته‌اند که می‌تواند به بازگشایی تنگه هرمز منجر شود. این جفت‌ارز پس از آن‌که روز پنج‌شنبه تا 1.4024 صعود کرد—بالاترین سطح از نوامبر 2025—اکنون در حوالی 1.3979 معامله می‌شود. در همین حال، نفت خام WTI نزدیک 83.50 دلار به ازای هر بشکه نوسان داشت و در مجاورت کف‌های دوماهه قرار گرفت؛ ضمن آن‌که این ارز از ناحیه تفاوت بازدهی نرخ‌های بهره و شتاب نسبتاً قوی‌تر اقتصاد آمریکا نیز تحت فشار بود.

از منظر تکنیکال، سوگیری جفت‌ارز همچنان صعودی است و قیمت بالای میانگین‌های متحرک ساده 50، 100 و 200 روزه حفظ شده است. سیگنال‌های مومنتوم از روندی قدرتمند اما کشیده حکایت دارند: RSI نزدیک 75 و ADX حدود 33 است؛ موضوعی که امکان تداوم حرکت را نشان می‌دهد، اما ریسک مکث/اصلاح را نیز افزایش می‌دهد. مقاومت‌ها در 1.4000 و سپس 1.4100 متمرکز هستند. حمایت در میانگین متحرک 200 روزه نزدیک 1.3817 قرار دارد و پس از آن، SMA 50 روزه حوالی 1.3767 و SMA 100 روزه نزدیک 1.3729 دیده می‌شود.

محرک‌های بنیادی و پیامدهای معاملاتی

با توجه به این‌که USD/CAD در حال آزمون سطح 1.4000 است، روند غالب را صعودی می‌دانیم؛ روندی که از قیمت‌های ضعیف نفت و قدرت دلار آمریکا تغذیه می‌کند. این پس‌زمینه بنیادی نشان می‌دهد راهبردهای متمایل به ادامه رشد همچنان می‌توانند معتبر باشند. این جفت‌ارز از اواخر 2025 نتوانسته بود این سطوح را به‌طور پایدار حفظ کند؛ نکته‌ای که بیانگر وجود مومنتوم قابل‌توجه در بازار است.

به باور ما، اختلاف نرخ بهره میان آمریکا و کانادا عامل کلیدیِ حمایت از این حرکت است. داده‌های اخیر نشان می‌دهد بانک مرکزی کانادا در مه 2026 نرخ سیاستی خود را به 4.50% کاهش داده، در حالی‌که فدرال رزرو آمریکا روی 5.25% ثابت مانده است؛ در نتیجه واگرایی سیاستی افزایش یافته است. این فاصله، نگهداری دلار آمریکا را جذاب‌تر می‌کند و احتمالاً همچنان بر دلار کانادا فشار وارد خواهد کرد.

ریسک‌های تکنیکال و راهبردهای معاملاتی

با این حال، با توجه به اینکه شاخص قدرت نسبی (RSI) اکنون بالای 75 قرار دارد، باید ریسک یک عقب‌نشینی کوتاه‌مدت را نیز پذیرفت. برای معامله‌گرانی که از قبل در موقعیت خرید هستند، زمان مناسبی است که خرید اختیار فروش (Put) محافظتی با قیمت اعمال نزدیک 1.3900 را برای پوشش ریسک افت احتمالی مدنظر قرار دهند. این اختیارها می‌توانند سودهای اخیر را قفل کنند و در عین حال، اگر رالی ادامه یابد امکان بهره‌مندی از رشد بیشتر را حفظ کنند.

برای کسانی که قصد ورود جدید دارند، سیگنال اشباع خرید نشان می‌دهد صبر منطقی‌تر است. ما افت قیمت به سمت ناحیه حمایتی 1.3800 تا 1.3820 را یک فرصت بالقوه برای خرید می‌دانیم. فروش اختیار فروش‌های خارج از پول (Out-of-the-money Put) در سطوح پایین‌تر نیز می‌تواند راهبردی موثر برای دریافت پرمیوم باشد، در حالی که معامله‌گر منتظر نقطه ورود مطلوب‌تر می‌ماند.

احتمالاً نوسان‌پذیری در حوالی قیمت‌های فعلی افزایش می‌یابد، زیرا مقاومت روانی 1.4000 اهمیت بالایی دارد. انتظار داریم پرمیوم اختیارها این عدم‌قطعیت را منعکس کند؛ بنابراین راهبردهایی که از بازار رِنج/خنثی سود می‌برند، مانند شورت استرنگل (Short Strangle)، می‌توانند جذاب باشند—با این فرض که جفت‌ارز پیش از حرکت بزرگ بعدی، وارد فاز تراکم شود.

در مرور گذشته، جهش تند به بالای 1.4500 در دوره تنش بازارِ ابتدای 2020 نشان می‌دهد این جفت‌ارز پس از عبور از سطوح مهم بلندمدت، تا چه اندازه می‌تواند سریع حرکت کند. هرچند ما چنین حرکت شدیدی را پیش‌بینی نمی‌کنیم، اما این رخداد یادآوری می‌کند که شکست قاطع 1.4000 می‌تواند روند را شتاب دهد. بنابراین هرگونه موقعیت فروش باید با کنترل ریسک سخت‌گیرانه مدیریت شود.