USD/CNY نزدیک 6.78 معامله می‌شد، در حالی که مدل کومرتس‌بانک به فیکس (نرخ مرجع) اندکی قوی‌ترِ بانک خلق چین نسبت به روز قبل اشاره داشت. لحن یوآن تحت تأثیر تصمیم پکن برای اتکا به ذخایر داخلی نفت به‌جای رقابت تهاجمی در بازارهای جهانی نفت خام شکل گرفته است؛ آن هم در شرایطی که تورم تولیدکننده و مصرف‌کننده مسیرهای متفاوتی را طی کردند. در ماه مه، PPI نسبت به سال قبل 3.9% افزایش یافت (در برابر 2.8% در آوریل)، در حالی که CPI سالانه 1.2% رشد کرد که پایین‌تر از اجماع بلومبرگِ 1.3% بود. CPI هسته نیز از 1.2% در آوریل به 1.1% کاهش یافت و بر فشار بر حاشیه سود تأکید کرد، بدون آن‌که واکنش تند و تیزی در بازار ارز ایجاد کند.

برای مدیریت اثر جنگ در ایران، چین در حال کاهش ذخایر تجاری و راهبردی است؛ داده‌های ماهواره‌ای نشان می‌داد در ماه منتهی به 7 ژوئن نزدیک به 25 میلیون بشکه برداشت شده است. پیش‌بینی می‌شود برداشت از موجودی‌ها در ماه‌های پیشِ رو حدود 1 میلیون بشکه در روز باشد؛ رقمی معادل حدود یک‌سومِ عرضه‌ای که پس از نزدیک به مسدود شدن تنگه هرمز از دسترس چین خارج شده، در حالی که این کسری در برابر برآورد کل ذخایر 1.2 میلیارد بشکه‌ای سنجیده می‌شود. پالایشگران دولتی نرخ‌های فرآورش را به کف‌های رکوردی کاهش داده‌اند و صادرات سوخت نیز تحت قواعد حفظ ذخایر در زمان جنگ محدود شده است.

راهبرد ذخایر پکن و ثبات یوآن

شوک جهانی نفت که با جنگ در ایران تشدید شده، با دقت از سوی پکن مدیریت می‌شود و در نتیجه یوآن به شکل غافلگیرکننده‌ای باثبات مانده است. ما تداوم USD/CNY در حوالی سطح 6.78 را محتمل می‌دانیم، زیرا چین به‌جای خرید در بازار آزاد، از ذخایر داخلی نفت خام استفاده می‌کند. این اقدام نیاز به خرید دلار آمریکا را کاهش می‌دهد و یک سپر قدرتمند برای ارز فراهم می‌کند.

با عبور قراردادهای آتی نفت برنت از 145 دلار به ازای هر بشکه، این راهبرد ذخایر برای تاب‌آوری ارزی کلیدی است. در بازار مشتقه نیز این موضوع در نوسان ضمنی یک‌ماهه USD/CNY بازتاب یافته که به کف 3.5% افت کرده است. این نشان می‌دهد معامله‌گران انتظار حرکت‌های تند در هفته‌های پیشِ رو را ندارند.

فشارهای اقتصادی داخلی و چشم‌انداز ارز

با این حال، باید فشار رو به رشد بر اقتصاد داخلی را زیر نظر داشت؛ جایی که شکاف میان جهش هزینه‌های کارخانه‌ای و ضعف قیمت‌های مصرف‌کننده، به بیشترین سطح از ژوئن 2022 رسیده است. این فشردگی سود شرکت‌ها با آخرین رقم PMI تولیدی کایشین در سطح 50.1 تأیید می‌شود؛ رقمی که نشان می‌دهد ضعف تقاضای داخلی سقفی برای هرگونه تقویت معنادار یوآن ایجاد خواهد کرد. تصویر بنیادی اقتصاد با یک رالی قدرتمند همخوانی ندارد.

با توجه به این نیروهای متضاد، معتقدیم مؤثرترین رویکرد، موقعیت‌گیری برای بازار رِنج (دامنه‌ای) است. ترکیب مدیریت رسمی و ضعف بنیادهای زیرین، راهبردهایی را که از نوسان پایین منتفع می‌شوند مناسب می‌سازد؛ از جمله فروش استرَنگل. در کوتاه‌مدت انتظار شکست محدوده نداریم؛ نه عبور به بالای 6.80 و نه افت به زیر 6.75.

این وضعیت یادآور بحران انرژی 2022 است؛ زمانی که استفاده مشابه از ذخایر دولتی و مداخله، یوآن را در مسیری کنترل‌شده نگه داشت، در حالی که سایر ارزهای جهانی با نوسانات شدید روبه‌رو بودند. انتظار داریم تاریخ تکرار شود و اقدامات سیاستی، ارز را به‌طور مؤثر از بدترین بخش شوک قیمتی جهانی مصون کند.