شاخص دلار آمریکا (DXY) روز پنج‌شنبه پس از آن عقب‌نشینی کرد که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ گفت حملات به ایران را که برای شامگاه برنامه‌ریزی شده بود لغو کرده است؛ اقدامی که بخشی از رشد قبلی را که در پی هشدارهای آمریکا مبنی بر اینکه ایران را «بسیار سخت» هدف قرار خواهد داد و زیرساخت‌های نفتی مانند جزیره خارک را نشانه می‌گیرد، تعدیل کرد. این شاخص پس از آنکه برای مدتی کوتاه تا 100.31 (بالاترین سطح در بیش از دو ماه) صعود کرده بود، نزدیک 99.85 معامله می‌شد. تنش‌ها در خلیج فارس در پی اقدامات تلافی‌جویانه این هفته تشدید شده است؛ از جمله ادعای ساقط کردن یک بالگرد آپاچی آمریکا توسط ایران در نزدیکی تنگه هرمز، در حالی که کانال‌های دیپلماتیک نیز فعال باقی ماندند؛ پس از آنکه نیویورک‌پست گزارش داد تهران پیش‌نویس جدیدی از توافق را برای انتقال به واشنگتن به میانجی‌های قطری ارائه کرده است.

با این حال افت دلار محدود بود، زیرا بازارها احتمال سخت‌گیرانه‌تر شدن سیاست پولی فدرال رزرو (Fed) را در صورت تداوم فشارهای قیمتی ناشی از انرژی ارزیابی می‌کردند. تورم شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) در ماه مه به 6.5٪ در مقیاس سالانه از 5.7٪ در آوریل افزایش یافت و تورم شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) نیز از 3.8٪ به 4.2٪ رسید که بالاترین سطح از آوریل 2023 است. معیارهای هسته باثبات‌تر بودند: PPI هسته در 4.9٪ ثابت ماند و CPI هسته از 2.8٪ به 2.9٪ افزایش جزئی داشت. توجه بازار اکنون به داده‌های اولیه شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان برای ژوئن در روز جمعه معطوف شده است؛ از جمله انتظارات تورمی یک‌ساله و پنج‌ساله.

تقاضای دارایی امن و فشارهای تورمی

مشاهده می‌کنیم که شاخص دلار آمریکا در حوالی سطح 105.50 مقاوم باقی مانده است؛ سطحی که با ترکیبی از نااطمینانی ژئوپولیتیک و تورم چسبنده حمایت می‌شود. مشابه دوره‌های گذشته که تنش‌های خاورمیانه موجب حرکت سرمایه به سمت دارایی‌های امن شده بود، اصطکاک‌های کنونی در سطح جهان جذابیت دلار به‌عنوان پناهگاه امن را تقویت می‌کند. در چنین فضایی، هرگونه کاهش تنش غیرمنتظره در درگیری‌های جهانی می‌تواند عقب‌نشینی تند اما موقتی دلار را رقم بزند.

محرک اصلی قدرت دلار همچنان تورم داخلی است که پایدار و سرسختانه باقی مانده است. آخرین قرائت شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) برای ماه مه 2026 برابر با 3.1٪ در مقیاس سالانه منتشر شد که همچنان به‌مراتب بالاتر از هدف فدرال رزرو است. تداوم فشارهای قیمتی، توان فد را برای اندیشیدن به تسهیل سیاست پولی محدود می‌کند و بازار را نسبت به اتخاذ موضعی انقباضی (هاوکیش) در وضعیت آماده‌باش نگه می‌دارد.

واکنش بازار و ملاحظات راهبردی

با توجه به تورم چسبنده، بازارهای آتی اکنون حدود 25٪ احتمال یک نوبت افزایش دیگر نرخ بهره فدرال رزرو تا پایان سال را قیمت‌گذاری کرده‌اند. این نگاه از راهبردهایی حمایت می‌کند که از دلار قوی یا در حال تقویت منتفع می‌شوند. ما معتقدیم خرید اختیار خرید (Call) روی DXY یا اختیار فروش (Put) روی جفت‌هایی مانند EUR/USD می‌تواند راهی مؤثر برای موقعیت‌گیری در برابر تداوم تاب‌آوری دلار باشد.

افزایش قیمت انرژی جزء کلیدی این تصویر تورمی است؛ به‌طوری‌که نفت خام WTI به‌طور پیوسته بالای 85 دلار به‌ازای هر بشکه معامله می‌شود. این موضوع به‌طور مستقیم به قیمت‌های تولیدکننده و هزینه‌های مصرف‌کننده منتقل می‌شود و کار فدرال رزرو را پیچیده‌تر می‌کند. باید بازار انرژی را با دقت رصد کنیم، زیرا جهش بیشتر قیمت نفت می‌تواند فد را ناچار به واکنش کرده و نوسان قابل‌توجهی در بازار ارز ایجاد کند.

در هفته‌های پیش رو، تمرکز ما بر انتشار بعدی CPI و نظرسنجی اولیه احساسات دانشگاه میشیگان خواهد بود. این داده‌ها برای سنجش انتظارات تورمی و شکل‌دهی روایت فدرال رزرو حیاتی‌اند. انتظار داریم با نزدیک شدن به این انتشارها، نوسان ضمنی افزایش یابد و در نتیجه راهبردهای مبتنی بر اختیار معامله که از نوسان‌های قیمتی بهره می‌برند، بالقوه سودآور شوند.