شاخص‌های ماه مه چین، طبق ارزیابی استاندارد چارترد از داده‌های نظرسنجی و فعالیت، از تداوم ثبات در خروجی کارخانه‌ها اما تضعیف شرایط تقاضا حکایت داشت. PMI رسمی بخش تولید از 50.3 به 50.0 کاهش یافت و پایین‌تر از انتظار اجماع قرار گرفت؛ در حالی که هم شاخص سفارش‌های جدید و هم شاخص سفارش‌های جدید صادراتی وارد محدوده انقباض شدند و از نرم‌تر شدن خط لوله تقاضا خبر دادند.

با این حال انتظار می‌رفت تولید صنعتی تا حدی شتاب بگیرد؛ به‌طوری که رشد تولید صنعتی (IP) در ماه مه نسبت به مدت مشابه سال قبل 5.0% برآورد شد (پس از 4.1% در آوریل)، که با اتکا به فعالیت قوی صادرات و حمایت تولیدات های‌تک همراه بود. در مقابل، سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت پیش‌بینی شد طی 5M-2025 نسبت به مدت مشابه سال قبل 2.0% منقبض شود، زیرا رکود بخش مسکن تداوم داشت؛ همچنین انتظار می‌رفت رشد اعتبارات باز هم کندتر شود، چرا که تقاضا ضعیف باقی مانده است.

تداوم ضعف در تقاضای داخلی

به نظر ما داده‌های اخیر ماه مه چین شکاف روشنی میان تولید مقاوم و تقاضای داخلی رو به تضعیف را نشان می‌دهد. PMI رسمی بخش تولید در ماه مه تا 49.5 افت کرد و دوباره به محدوده انقباضی بازگشت و علامتی داد مبنی بر اینکه خروجی کارخانه‌ها از سفارش‌های جدید پیشی گرفته است. این امر نشان می‌دهد ممکن است موجودی انبارها در حال افزایش باشد؛ موضوعی که می‌تواند در کوتاه‌مدت فشار کاهشی بر قیمت‌ها وارد کند.

این ضعف تقاضا عمدتاً حول بحران ادامه‌دار بخش املاک و مصرف محتاطانه خانوارها شکل گرفته است. ماه گذشته، قیمت مسکن نوساز در 70 شهر بزرگ برای یازدهمین ماه پیاپی کاهش یافت و رشد «تأمین مالی اجتماعی کل» به کف تاریخی رسید؛ امری که تأیید می‌کند تقاضا برای اعتبار همچنان پایین است. این رکود مداوم در املاک احتمالاً در افق قابل پیش‌بینی سقفی بر سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت نگه می‌دارد.

تاب‌آوری تولید صنعتی و پیامدهای راهبردی

از سوی دیگر، تولید صنعتی به شکل غافلگیرکننده‌ای قوی بوده و در ماه مه 6.7% رشد کرده است؛ رشدی که از فعالیت پرقدرت صادرات، به‌ویژه در بخش‌های های‌تک، نیرو گرفته است. با این حال زیرشاخص «سفارش‌های جدید صادراتی» در PMI به زیر 50 لغزیده که نشان می‌دهد این پشتوانه بیرونی ممکن است به‌زودی کمرنگ شود. این وضعیت شرایطی شکننده ایجاد می‌کند که در آن، قدرت فعلی می‌تواند آسیب‌پذیری آینده را پنهان کند.

در هفته‌های پیش‌رو، معتقدیم این واگرایی زمینه‌ساز راهبردهایی است که از ضعف داخلی بهره می‌گیرند. معامله‌گران می‌توانند خرید اختیار فروش (Put) روی شاخص Hang Seng China Enterprises (HSCEI) یا ETFهای متمرکز بر بخش املاک و بانکداری چین را مدنظر قرار دهند. این موقعیت‌ها از تداوم اثر منفی رکود مسکن و کندی احساسات مصرف‌کننده منتفع می‌شوند.

همزمان، سیگنال‌های متناقض میان تولید قویِ فعلی و تضعیف سفارش‌های آینده احتمالاً نوسان بازار را افزایش می‌دهد. بنابراین، موقعیت‌های «لانگ نوسان‌پذیری» (Long Volatility) مانند خرید استرادل (Straddle) روی شاخص‌های کلیدی چین می‌تواند گزینه جذابی باشد. همچنین فرصت‌هایی در فروش استقراضی (Short) قراردادهای آتی کالاهای صنعتی مانند مس و سنگ‌آهن می‌بینیم، زیرا چشم‌انداز تقاضای ساخت‌وساز داخلی همچنان ضعیف است.