USD/JPY پس از جهش روز سه‌شنبه از حوالی 160.00 تا کمی پایین‌تر از 160.50 و سپس پایان‌دادن معاملات اندکی زیر سقف روز، دوباره به سطوحی بازگشته که خرید ین توسط ژاپن در اواخر آوریل را تحریک کرد. مداخله رکوردی و یک اقدام تکمیلی مشکوک در اوایل مه، این جفت‌ارز را حدود پنج «فیگور» (نزدیک به 500 پیپ) پایین‌تر برده بود، اما این برتری اکنون با محو شدن اثر هشدارهای رسمی درباره حرکت‌های یک‌طرفه—که تنها تسکینی کوتاه‌مدت ایجاد کردند—از بین رفته است. همچنین قیمت‌های بالای نفت خام از مسیر افزایش صورت‌حساب واردات ژاپن به ین فشار وارد می‌کند، در حالی که وزارت دارایی تا اینجا واکنش خود را عمدتاً به سیگنال‌های کلامی محدود کرده است.

قیمت‌گذاری بازار همچنان حاکی از احتمال حدود 80% برای افزایش نرخ سیاستی بانک مرکزی ژاپن به 1.00% در نشست 15–16 ژوئن است؛ سطحی که بالاترین مقدار در سه دهه اخیر خواهد بود. تولید ناخالص داخلی نهایی ژاپن در سه‌ماهه اول به 0.5% فصلی بازبینی شد (در برابر انتظار 0.3%) و به‌صورت سالانه‌سازی‌شده 1.8% ثبت شد؛ با این حال اختلاف نرخ‌ها همچنان زیاد است و فدرال رزرو در محدوده 3.50% تا 3.75% قرار دارد. از منظر تکنیکال، USD/JPY بالاتر از EMA 50روزه نزدیک 159.00 و EMA 200روزه حوالی 156.00 قرار دارد؛ در حالی که Stoch RSI در محدوده 90 حفظ شده و مقاومت کمی بالاتر از 160.50 دیده می‌شود. تمرکز اکنون به CPI آمریکا در روز چهارشنبه ساعت 12:30 به وقت گرینویچ معطوف است: اجماع بازار 0.5% ماهانه و 4.2% سالانه (در مقایسه با 3.8% قبلی) است، در حالی که هسته تورم 0.3% ماهانه و 2.9% سالانه برآورد می‌شود.

مداخله ژاپن و شکاف نرخ بهره

اکنون دقیقاً به همان سطحی بازگشته‌ایم که مقامات ژاپنی تنها شش هفته پیش در آن مداخله کردند؛ جایی که کراس USD/JPY تا 160.50 پیشروی کرد. شاهد بودیم که توکیو—طبق گزارش‌ها—در آوریل و مه تقریباً ¥10 تریلیون هزینه کرد و اکنون تمام آن تلاش عملاً خنثی شده است. بازار در حال «بلوف‌خوانی» وزارت دارایی است و فعلاً هشدارهای کلامی آنها را تهدیدهای توخالی تلقی می‌کند.

دلیل بنیادین تداوم ضعف ین همچنان شکاف عظیم نرخ‌های بهره است؛ شکافی که با یک افزایش کوچک از سوی بانک مرکزی ژاپن ترمیم نخواهد شد. افزایش نرخ آتی BoJ به 1.00% در برابر نرخ سیاستی فدرال رزرو که با فاصله بالای 3.50% قرار دارد بسیار کوچک است. این اختلاف همان عاملی است که باعث می‌شود معامله‌گران کری (carry) همچنان فروشنده ین باشند؛ موضوعی که در فاصله بازدهی اوراق خزانه‌داری 2ساله آمریکا (بیش از 4.7%) و بازدهی اوراق 2ساله ژاپن (حدود 0.3%) نیز دیده می‌شود.

تمرکز بازار: CPI آمریکا و استراتژی‌های معاملاتی

اکنون تمام نگاه‌ها به داده امروز شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) آمریکا دوخته شده است؛ داده‌ای که احتمالاً حرکت بزرگ بعدی را تعیین می‌کند. گزارش قوی اشتغال ماه مه، که 272 هزار شغل اضافه کرد، از پیش دیدگاه «نرخ‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر» را برای فدرال رزرو تقویت کرده است. ثبت تورم بالاتر از انتظار امروز احتمالاً دلار را در برابر ین بیش از پیش تقویت می‌کند و ژاپن را در برابر این تصمیم قرار می‌دهد که آیا دوباره مداخله کند یا نه.

برای معامله‌گرانی که به سناریوی صعودی نگاه می‌کنند، ما خرید اختیار خرید (Call) کوتاه‌سررسید با قیمت اعمال بالاتر از 160.50 را ریسکی حساب‌شده در صورت انتشار CPI قوی می‌دانیم. این کار امکان بهره‌برداری از شکست احتمالی به سمت 161.00 را فراهم می‌کند، در حالی که حداکثر زیان مشخص می‌ماند. با این حال باید آماده برداشت سریع سود بود، زیرا ریسک مداخله در آن محدوده به‌شدت بالا می‌رود.

در مقابل، اگر نگرانی از مداخله ناگهانی یا خوانش تورمی ضعیف وجود داشته باشد، اختیار فروش (Put) می‌تواند نقش پوشش ریسک ارزشمندی داشته باشد. هر افتی در تمام سال جاری فرصت خرید بوده است، اما خرید چند اختیار فروش ارزانِ خارج از پول (out-of-the-money) با قیمت اعمال نزدیک 159.00 محافظتی در برابر یک برگشت ناگهانی و تند ایجاد می‌کند. این رویکرد اجازه می‌دهد دیدگاه صعودی حفظ شود، در عین حال ریسک نزولی قابل‌توجه ناشی از ورود توکیو مدیریت شود.