روزنامه نیویورکتایمز روز سهشنبه گزارش داد که به گفته مقامهای آمریکایی و دیپلماتهای حاضر در مذاکرات با تهران، آمریکا و ایران به توافق بر سر چهار محور هستهای نزدیک شدهاند؛ چارچوبی که میتواند برنامه هستهای ایران را برای حدود ۱۵ سال متوقف کند. یکی از نکات کلیدی، تعلیق غنیسازی اورانیوم است: واشنگتن خواهان توقف ۲۰ساله بوده، ایران ۱۰ سال را پیشنهاد کرده و مذاکرهکنندگان ۱۵ سال را بهعنوان سازشی احتمالی میبینند.
محور دیگر به ذخایر موجود اورانیوم غنیشده ایران مربوط میشود که قرار است رقیق یا «داونبلند» (کاهش عیار) شود؛ اقدامی با همکاری آمریکا و آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA)، هرچند مقامهای ایرانی گفتهاند نقش آمریکا به سطح ناظر محدود خواهد بود. آمریکا همچنین بر برچیدن هر سه سایت عمده هستهای در نطنز، فردو و اصفهان فشار آورده است، در حالی که گزارش میگوید تهران دو سایت را برمیچیند؛ ابهامها همچنان باقی است، بهویژه با توجه به احیای قبلی فردو برای تولید سوخت نزدیک به درجه تسلیحاتی. محور نهایی، بازرسیهای «سرزده» در هر زمان و هر مکان است، هرچند دسترسی میتواند در مواردی که تاسیسات مشکوک داخل پایگاههای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار دارند، با چالش و مناقشه روبهرو شود.
سیگنالهای نزولی برای قیمت نفت پس از گزارشهای توافق هستهای
بر مبنای گزارشها درباره احتمال دستیابی به توافق هستهای، این موضوع را در هفتههای پیشرو یک سیگنال عمده نزولی برای قیمت نفت خام ارزیابی میکنیم. با توجه به اینکه نفت خام WTI تا تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶ در محدوده ۸۵ دلار به ازای هر بشکه معامله میشود، چشمانداز بازگشت عرضه ایران به بازار، ریسک نزولی معناداری ایجاد میکند. به باور ما منطقیترین واکنش، ایجاد موقعیتهای مشتقهای است که از افت قیمت نفت سود ببرند.
نهاییشدن توافق میتواند بیش از ۱ میلیون بشکه در روز نفت ایران را دوباره به بازار جهانی بازگرداند. بر اساس تازهترین گزارش ماهانه اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، بازارهای جهانی نفت در حال حاضر برای سهماهه سوم ۲۰۲۶ با کمبود اندک عرضه پیشبینی شدهاند. این ورود بالقوه عرضه میتواند آن کسری را از بین ببرد و به مازاد تبدیل کند و فشار نزولی مستقیم بر قراردادهای آتی نفت خام وارد آورد.
سابقه تاریخی و راهبرد معاملاتی
برای راهنمایی میتوان به سابقه تاریخی آخرین توافق عمده هستهای در سال ۲۰۱۵ رجوع کرد. در ماههای پیرامون اعلام توافق ژوئیه ۲۰۱۵، قیمت WTI بیش از ۲۰٪ افت کرد، زیرا بازار بازگشت تدریجی بشکههای ایران را پیشاپیش در قیمتها لحاظ کرد. این موضوع نشان میدهد معاملهگران منتظر شروع جریان واقعی نفت نمیمانند و ممکن است پیش از آن اقدام به فروش کنند؛ بنابراین اقدام سریع اهمیت دارد.
ابهام مطرحشده در گزارشها، بهویژه درباره بازرسیها و برچیدن سایتها، به احتمال زیاد نوسان بازار را افزایش خواهد داد. از این رو، در حال بررسی خرید «آپشن فروش» (Put) روی قراردادهای آتی نفت برای سررسیدهای اوت و سپتامبر ۲۰۲۶ هستیم. این راهبرد به ما امکان میدهد از افت احتمالی قیمت منتفع شویم، در حالی که حداکثر ریسک ما بهصورت دقیق محدود و تعریف میشود.
