ذخایر ارزی اندونزی در ماه مه از ۱۴۶.۲ میلیارد دلار در آوریل به ۱۴۴.۹ میلیارد دلار کاهش یافت و روند نزولی از اوج دسامبر ۲۰۲۵ در سطح ۱۵۶.۵ میلیارد دلار را ادامه داد؛ آن هم در شرایطی که بانک اندونزی برای تثبیت روپیه دست به مداخله زد. این ارز از ابتدای سال تا کنون ۷.۳۸٪ افت کرده و ماه مه را در نرخ ۱۷,۸۷۴ روپیه به ازای هر دلار آمریکا به پایان رساند؛ موضوعی که تقاضا برای عملیات ارزی را در سطوح بالا نگه داشته است.

حتی پس از این کاهش، سطح ذخایر معادل ۵.۶ ماه واردات (یا ۵.۵ ماه با احتساب بازپرداخت بدهی خارجی دولت) بود و همچنان بالاتر از معیار کفایت ۳.۰ ماه قرار دارد. چارچوب سیاستی مورد اشاره شامل چرخش به سمت موضع پولی انقباضی‌تر و استفاده از تعدیل نرخ‌های بهره در کنار مداخله است؛ به‌طوری‌که نرخ سیاستی (نرخ مبنا) تا پایان ۲۰۲۶ در ۶.۰۰٪ پیش‌بینی می‌شود. هم‌زمان، دولت نیز برای حمایت از ذخایر ناخالص، انتشار اوراق قرضه حاکمیتی با ارز خارجی را افزایش داده است.

فشار بر روپیه و واکنش سیاستی

از نگاه ما، روپیه اندونزی همچنان تحت فشار دلار قدرتمند آمریکا قرار دارد؛ دلاری که با تداوم رویکرد «نرخ‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر» از سوی فدرال رزرو تقویت می‌شود. مداخلات قابل‌توجه بانک اندونزی که ذخایر ارزی را تا ۱۴۴.۹ میلیارد دلار کاهش داده، نشان‌دهنده تعهد جدی این بانک به ثبات ارزی است. این دفاع فعال از روپیه، در هفته‌های پیشِ رو فرصت‌های مشخصی برای معامله‌گران ابزارهای مشتقه ایجاد می‌کند.

انتظار برای ادامه افزایش نرخ مبنای بانک اندونزی تا نزدیکی ۶.۰۰٪، محور اصلی راهبرد ماست. با توجه به اینکه آخرین داده‌های تورمی اندونزی همچنان بالاتر از هدف بانک مرکزی و در سطح ۴.۲٪ سال‌به‌سال قرار دارد، بانک اندونزی هم از منظر داخلی و هم از منظر خارجی انگیزه کافی برای انقباض سیاستی دارد. ما معتقدیم اتخاذ موقعیت برای نرخ‌های کوتاه‌مدت بالاتر از طریق ابزارهایی مانند سوآپ‌های نرخ بهره می‌تواند رویکردی محتاطانه باشد.

چشم‌انداز و راهبردهای معاملاتی

انتظار داریم نوسان در جفت‌ارز USD/IDR افزایش یابد، زیرا بازار در حال آزمون میزان عزم بانک اندونزی است. نوسان ضمنی یک‌ماهه در حال حاضر نزدیک ۹.۵٪ و در سطوح بالا قرار دارد؛ امری که بازتاب این عدم‌قطعیت است و راهبردهای اختیار معامله را به‌ویژه جذاب می‌کند. این فضا نشان می‌دهد خرید ساختارهای آپشنی، مانند استرادل، می‌تواند برای بهره‌برداری از حرکت قیمتی قابل‌توجه در هر دو جهت مفید باشد.

در حالی که مسیر کم‌مقاومت برای روپیه ظاهراً تضعیف بیشتر است، اقدامات گذشته بانک اندونزی—مانند دوره فروش گسترده دارایی‌های بازارهای نوظهور در سال ۲۰۱۸—نشان می‌دهد که این بانک می‌تواند به‌طور موقت روند تضعیف را متوقف کند. بنابراین، به‌جای موقعیت‌گیری ساده در بازار نقد، استفاده از قراردادهای فوروارد غیرقابل‌تحویل (NDF) بر روی USD/IDR امکان شرط‌بندی هدفمندتر روی تضعیف بیشتر را فراهم می‌کند. همچنین، در حال بررسی «ریسک ریورسال»‌ها هستیم تا با هزینه اولیه کمتر، برای نرخ بالاتر USD/IDR موقعیت‌گیری کنیم.