طلا پس از آنکه میانگین متحرک ۲۰۰روزه خود را شکست، با بازقیمتگذاری بازارها به سمت موضع انقباضیتر فدرال رزرو کاهش یافت؛ در عین حال، نگرانیهای تورمیِ ناشی از جهش نفت نیز فشار را تشدید کرد. این حرکت موجی از فروش سریع را رقم زد و سپس قیمتها باثباتتر شد؛ در حالی که طلا برای مدت کوتاهی به زیر ۴٬۳۰۰ دلار افت کرده بود. همزمان، با کاهش تنش میان ایران و اسرائیل، نفت بخشی از رشد خود را پس داد. افزایش بازدهیها و دادههای قویتر آمریکا نیز جذابیت دفاعی طلا را در دورههای فشار ژئوپلیتیک کاهش داده است.
تحولات سیاستی در بازارهای نوظهور نیز لایه دیگری از ریسک را افزود. هند تعرفه واردات طلا و نقره را از ۶٪ به ۱۵٪ افزایش خواهد داد (از ۱۳ مه ۲۰۲۶ لازمالاجرا)؛ اقدامی با هدف مهار واردات. با وجود آنکه انتظار میرود تقاضای بانکهای مرکزی همچنان مقاوم بماند، برخی بانکهای مرکزی در اقتصادهای نوظهور ممکن است برای تأمین نقدینگی دلاری و حمایت از ارزها، به بسیج/نقد کردن ذخایر شمش روی آورند؛ بانک مرکزی ترکیه برای تثبیت لیر (TRY) حدود ۱۳۰ تن طلا را فروخت یا بهصورت وام در اختیار بازار گذاشت. در این فضا، OCBC پیشبینی قیمت پایان سال ۲۰۲۶ خود را از ۵٬۳۵۰ دلار به ۵٬۱۰۰ دلار به ازای هر اونس کاهش داد، هرچند همچنان به محرکهایی مانند تضعیف ارزش پول (currency debasement)، ریسکهای مالیه عمومی و تکهتکه شدن ژئوپلیتیک اشاره کرد.
فشارهای تکنیکال کوتاهمدت و راهبردهای معاملاتی
از نگاه ما طلا در کوتاهمدت پس از شکست به زیر میانگین متحرک ۲۰۰روزه، همچنان تحت فشار باقی میماند؛ میانگین مذکور اکنون در حوالی ۴٬۴۰۰ دلار به ازای هر اونس بهعنوان مقاومت عمل میکند. این شکست تکنیکال در پی بازقیمتگذاری انتظارات از فدرال رزرو و پس از انتشار دادههای اقتصادی غافلگیرکننده و قدرتمند رخ داده است. فضای بازدهی بالاتر اوراق و تقویت دلار آمریکا، مانعهای قابلتوجهی در برابر فلز گرانبها ایجاد میکند.
گزارش قدرتمند اشتغال ماه مه که نشان داد اقتصاد آمریکا بیش از ۲۵۰ هزار شغل ایجاد کرده، بازدهی اوراق ۱۰ساله خزانهداری را دوباره به بالای ۴٫۷۵٪ رسانده است. این موضوع باور بازار را تقویت میکند که فدرال رزرو انقباضی باقی میماند و هرگونه کاهش احتمالی نرخ بهره را تا اواخر امسال یا حتی اوایل ۲۰۲۷ به تعویق میاندازد. برای معاملهگران ابزارهای مشتقه، این بدان معناست که در هفتههای پیشرو سقف رشد طلا محدود خواهد بود.
با توجه به این چشمانداز، معتقدیم فروش اسپرد «کال» خارج از پول (out-of-the-money call spreads) برای چند هفته آینده راهبردی جذاب است. این رویکرد به معاملهگران اجازه میدهد با این فرض که قیمت طلا از سطوح کلیدی مقاومت عبور نخواهد کرد، پرمیوم دریافت کنند. این یک روش حسابشده برای موقعیتگیری در دورهای از نوسان/تثبیت قیمت پیش از ازسرگیری روند صعودی بلندمدت است.
تقاضای بانکهای مرکزی، ریسکها و چشمانداز بلندمدت
تقاضای بانکهای مرکزی ــ که یکی از ستونهای اصلی حمایت از قیمت است ــ نیز با چالشهایی روبهرو شده است. هرچند خرید کلی در سهماهه نخست ۲۰۲۶ مقاوم بود، فروش ۱۳۰ تنی اخیر از سوی ترکیه برای دفاع از لیر نشان میدهد فشار ارزی در اقتصادهای نوظهور میتواند به نقد کردن طلا منجر شود. این روند را از نزدیک رصد میکنیم، زیرا فروشهای بیشتر میتواند به ضعف کوتاهمدت قیمت اضافه کند.
با وجود این فشارهای فوری، معتقدیم استدلال ساختاری به نفع طلا همچنان پابرجاست؛ به دلیل تداوم تکهتکه شدن ژئوپلیتیک و ریسکهای مالی بلندمدت در اقتصادهای بزرگ. از این رو، هر افت بیشتر به سمت سطح حمایتی ۴٬۲۰۰ دلار را فرصتی راهبردی برای خرید اختیار خرید (Call) با سررسیدهای بلندتر میدانیم. این امر امکان موقعیتگیری برای جهش احتمالی را فراهم میکند، در حالی که ریسک سرمایه اولیه محدود میماند.
این فشار کوتاهمدت باعث شده پیشبینی پایان سال ۲۰۲۶ خود را اندکی به ۵٬۱۰۰ دلار به ازای هر اونس کاهش دهیم. این وضعیت یادآور چرخه انقباضی سال ۲۰۱۸ است؛ زمانی که طلا در ابتدا تحت تأثیر فدرال رزرو انقباضی تضعیف شد، اما در نهایت وارد یک رالی بزرگ چندساله شد. انتظار داریم الگوی مشابهی شکل بگیرد؛ به این معنا که دوره تثبیت فعلی، بستر حرکت معنادار بعدی به سمت سطوح بالاتر را فراهم خواهد کرد.
