روپیه هند پس از آن‌که بانک مرکزی هند (RBI) برای نگه داشتن آن زیر سطح 95.00 وارد بازار شد، باثبات‌تر شده و توجه‌ها به تصمیم سیاستی روز جمعه معطوف شده است. پس از دوره‌ای از ثبت کف‌های تاریخی ارز، افزایش 25 واحد پایه‌ای (bp) به‌عنوان سناریویی محتمل دیده می‌شود؛ آن هم در کنار افزایش نرخ در اندونزی و چرخش به موضعی هاوکیش‌تر در کره‌جنوبی. جداگانه، RBI رکورد سود سهامی به میزان 2.87 تریلیون روپیه (30.1 میلیارد دلار) را برای سال 2026 به دولت منتقل کرده است، با این حال نرخ‌های داخلی تغییر محسوسی نداشت و بازده اوراق دولتی هند (IGB) 10ساله حوالی 7.00% باقی ماند.

منابع به ترجیح دفاع از روپیه از مسیر مداخله ارزی و اقداماتی برای جذب ورودی دلار، به‌جای بالا بردن هزینه‌های استقراض اشاره می‌کنند. هدف، حمایت از ارز و کاهش اثر تورم وارداتی انرژی خواهد بود. تمرکز کلان همچنین روی داده‌های روز جمعه است؛ رشد تولید ناخالص داخلی فصل اول (1Q) احتمالاً از 7.8% سال‌به‌سال در فصل چهارم (4Q) به 6.8% سال‌به‌سال کاهش می‌یابد.

استراتژی RBI: مداخله در برابر افزایش نرخ بهره

به نظر می‌رسد بانک مرکزی هند برای USD/INR در سطح 95.00 «خط قرمز» تعیین کرده و با مداخله سنگین، این جفت‌ارز را به پایین رانده است. این اقدام تهاجمی فعلاً روپیه را تثبیت کرده، اما بازار در آستانه تصمیم سیاستی این جمعه، 5 ژوئن، متشنج است. پرسش کلیدی این است که آیا این مداخله جایگزین افزایش نرخ بهره است یا مقدمه‌ای برای آن.

پیش‌بینی تعدیل رشد GDP در فصل اول به 6.8% به RBI دلیل محکمی می‌دهد تا از افزایش نرخ‌ها اجتناب کند؛ اقدامی که می‌تواند فعالیت اقتصادی را بیش از پیش تضعیف کند. این الگو قبلاً هم دیده شده است؛ در دوره‌های عدم‌قطعیت جهانی، RBI غالباً رشد را در اولویت قرار داده و از ذخایر ارزی برای مدیریت نوسان ارز استفاده کرده است. با توجه به این‌که ذخایر ارزی هند طبق آخرین گزارش RBI در سطح مناسب 652 میلیارد دلار قرار داشته، این بانک «مهمات» کافی برای تداوم مداخلات دارد.

پیامدهای بازار و استراتژی معاملاتی

فشارهای منطقه‌ای، مانند افزایش اخیر نرخ بهره در اندونزی، یک عامل است؛ اما نبرد اصلی تورمی هند با هزینه‌های وارداتی انرژی است. نفت برنت در بیشتر فصل گذشته سرسختانه بالای 90 دلار به ازای هر بشکه مانده و این موضوع، تقویت روپیه را به ابزاری مستقیم‌تر برای مقابله با تورم نسبت به افزایش نرخ بهره تبدیل می‌کند. این امر از دیدگاهی حمایت می‌کند که RBI مدیریت ارز و اقدامات جذب ورودی دلار را بر انقباض سیاست پولی ترجیح خواهد داد.

بازار اوراق نیز عدم‌قطعیت خود را نشان می‌دهد؛ بازده 10ساله با وجود دریافت سود سهام رکوردی توسط دولت، در 7.00% محکم مانده است. این موضوع نشان می‌دهد معامله‌گران اوراق همچنان ریسک تورمی را قیمت‌گذاری می‌کنند و قانع نشده‌اند که RBI بتواند برای مدت طولانی از افزایش نرخ اجتناب کند. این واگرایی میان اقدام محتمل بانک مرکزی و احساسات بازار اوراق، یک فرصت معاملاتی ایجاد می‌کند.

با توجه به ریسک دودویی نشست این هفته، به نظر ما اتخاذ موقعیت برای افزایش نوسان، رویکرد محتاطانه‌تری است. ما به خرید استرادل‌های کوتاه‌سررسید USD/INR نگاه می‌کنیم تا از حرکت تند در هر دو جهت پس از اعلام تصمیم، منتفع شویم. یک افزایش غافلگیرکننده 25 واحد پایه‌ای می‌تواند جهش لحظه‌ای ایجاد کند، در حالی که تثبیت نرخ با لحن داویش همراه با موضع‌گیری قوی در حوزه FX می‌تواند به تقویت روپیه تا محدوده 93.50 منجر شود.