GBP/USD روز جمعه اندکی بالاتر رفت و با بهبود اشتهای ریسک، از کف‌های درون‌روزی بازگشت؛ این حرکت در پی گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال شکل‌گیری یک تفاهم سیاسی میان آمریکا و ایران رخ داد. این جفت‌ارز حوالی 1.3460 معامله می‌شد و در مسیر ثبت عملکرد هفتگی تقریباً بدون تغییر قرار داشت. رویترز به نقل از یک منبع ایرانی گزارش داد که توافقی حاصل شده اما نهایی نشده است؛ این خبر پس از گزارش‌هایی درباره پیشنهاد «یادداشت تفاهم» ۶۰ روزه برای تمدید آتش‌بس و بازگشایی تنگه هرمز منتشر شد. در اظهارات جداگانه، دونالد ترامپ گفت محاصره دریایی بنادر ایران برداشته خواهد شد و خواستار آن شد که ایران از دستیابی به سلاح هسته‌ای صرف‌نظر کند؛ او همچنین خواهان بازگشایی تنگه بدون دریافت عوارض برای کشتیرانی دوطرفه شد.

این لحن نرم‌تر به زیان دلار آمریکا تمام شد و به استرلینگ کمک کرد؛ به‌طوری که شاخص دلار (DXY) پس از لمس سقف هفت‌هفته‌ای 99.54 در روز پنج‌شنبه، حوالی 98.80 معامله شد. قیمت نفت کاهش یافت؛ WTI نزدیک 86 دلار به ازای هر بشکه بود و به سمت ثبت نخستین افت ماهانه در پنج ماه اخیر حرکت می‌کرد، هرچند همچنان بالاتر از سطوح پیش از جنگ قرار دارد و بنابراین ریسک‌های تورمی همچنان در کانون توجه است. تمرکز سیاستی بر تورم و نرخ‌ها باقی ماند: اندرو بیلی از بانک انگلستان به ضعف اقتصاد و عدم‌قطعیت ناشی از جنگ اشاره کرد، در حالی که جف اشمید، رئیس فدرال رزرو کانزاس‌سیتی، بر استدلال برای اتخاذ موضعی محدودکننده‌تر تأکید کرد. کانون توجه هفته آینده شامل انتشار شاخص‌های اولیه PMI و گزارش وضعیت اشتغال آمریکا است که NFP، نرخ بیکاری و رشد دستمزدها را پوشش می‌دهد.

کاهش ریسک‌های جهانی و نمایان شدن واگرایی سیاستی

ما احتمال دستیابی به یک توافق آمریکا–ایران را یک رویداد مهم کاهش ریسک برای اقتصاد جهانی می‌دانیم. اثر فوری آن عقب‌نشینی قیمت نفت بوده است؛ به‌طوری که نفت خام WTI در ماه مه نزدیک به 8% افت کرده و نخستین زیان ماهانه خود از دسامبر 2025 را ثبت کرده است. این موضوع بخشی از فشار بر دلار آمریکا به‌عنوان دارایی امن را کم می‌کند و به ارزهایی مانند پوند بریتانیا برای بازیابی کمک می‌کند.

با این حال، قدرت اخیر پوند بریتانیا ممکن است دوام زیادی نداشته باشد، زیرا به نظر می‌رسد بانک انگلستان به سمت رویکردی محتاطانه‌تر چرخش کرده است. بیلی به‌روشنی نگران ضعف اقتصادی است؛ دیدگاهی که با آخرین شاخص ترکیبی PMI بریتانیا از S&P Global/CIPS نیز تقویت می‌شود؛ این شاخص عدد 48.9 را ثبت کرد که نشان‌دهنده انقباض فعالیت بخش خصوصی است. این امر حاکی از آن است که چرخه افزایش نرخ بهره بانک انگلستان—که نرخ بانکی را به 5.50% رسانده—احتمالاً فعلاً به پایان رسیده است.

در مقابل، به نظر می‌رسد فدرال رزرو آمریکا برای مهار تورم سرسختانه بالا همچنان به سیاست انقباضی بیشتر پایبند است. آخرین قرائت Core CPI آمریکا با 3.8% سالانه همچنان به‌مراتب بالاتر از هدف 2% فدرال رزرو قرار دارد و پیام تندروانه مقامات فدرال رزرو را تقویت می‌کند. این واگرایی رو به رشد در سیاست بانک‌های مرکزی، تم غالبی است که به اعتقاد ما در هفته‌های پیش رو محرک اصلی بازارهای ارز خواهد بود.

پیامدهای معاملاتی و داده‌های کلیدی قابل رصد

برای معامله‌گران مشتقه، این محیط می‌تواند نشان‌دهنده کاهش بالقوه نوسان در بازار نفت باشد. با فروکش کردن عامل اصلی ریسک ژئوپلیتیک، شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX) ممکن است از سطوح بالایی که در دوره درگیری مشاهده شد پایین بیاید. ما معتقدیم راهبردهایی که از کاهش نوسان منتفع می‌شوند—مانند فروش استرادل روی قراردادهای آتی نفت—می‌توانند جذاب‌تر شوند.

با توجه به واگرایی سیاستی، پس از محو شدن اثر آرام‌بخش خبرهای ایران، انتظار داریم در جفت‌ارز GBP/USD ضعف زیربنایی نمایان شود. ما به دنبال استفاده از اختیار معامله برای موقعیت‌گیری جهت حرکت نزولی هستیم؛ احتمالاً از طریق خرید اختیار فروش (Put) با هدفی پایین‌تر از سطح 1.3300. این یک روش با ریسک تعریف‌شده برای شرط‌بندی روی دلار قوی‌تر و اقتصاد کم‌تحرک‌تر بریتانیاست.

با نگاه به هفته آینده، گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا (NFP) نقطه داده حیاتی خواهد بود. اجماع بازار رشد حدود 190 هزار شغل را نشان می‌دهد و رقم قوی می‌تواند موضع تندروانه فدرال رزرو را تأیید کرده و بازیابی دلار را سرعت ببخشد. این گزارش را با دقت دنبال خواهیم کرد، زیرا می‌تواند محرک حرکت بزرگ بعدی در بازارهای ارز و نرخ بهره باشد.