رشد تاب‌آور اقتصاد آمریکا و تداوم چسبندگی تورم PCE باعث شده است دلار حتی با بهبود ریسک‌پذیری بازارها در پی پیشرفت‌ها به‌سوی توافق آمریکا-ایران، همچنان مورد حمایت بماند. شاخص دلار (DXY) نزدیک به یک سال است در محدوده 96.00 تا 100.00 معامله می‌شود، در حالی‌که تورم PCE سرفصل و هسته هر دو بالاتر از برآورد 2026 کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) یعنی 2.7% قرار داشته‌اند. PCE خدمات هسته (بدون مسکن) در ماه آوریل برای دومین ماه متوالی 3.5% نسبت به سال قبل ثبت شد و همچنان به‌مراتب بالاتر از سرعتی است که با بازگشت به هدف 2.0% فدرال رزرو سازگار باشد.

برآورد GDPNow فدرال رزرو آتلانتا برای سه‌ماهه دوم به رشد سالانه‌شده 3.8% کاهش یافت (در مقایسه با 4.3% در انتشار 21 مه)، اما همچنان از رشد بالاتر از روند حکایت دارد. داده‌های PMI ماه مه نیز نشان‌دهنده افزایش برتری رشد آمریکا نسبت به همتایان است. به‌طور جداگانه، گزارش‌ها درباره نزدیک شدن به توافق آمریکا-ایران موجب رشد دارایی‌های ریسکی شده است؛ گفته می‌شود چارچوب این توافق شامل تمدید 60 روزه آتش‌بس و بازگشایی تنگه هرمز است.

چشم‌انداز دلار در سایه داده‌های قدرتمند اقتصاد کلان آمریکا

با توجه به قدرت اقتصاد آمریکا، انتظار داریم شاخص دلار (DXY) در هفته‌های پیش‌رو آماده عبور از سقف دیرپای 100.00 باشد. در تاریخ امروز، 29 مه 2026، DXY حوالی 99.85 معامله می‌شود و عملاً در حال آزمون بالاترین بخش دامنه خود است. تداوم عملکرد بهتر اقتصاد آمریکا، باد موافق قدرتمندی برای دلار ایجاد کرده که کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک نیز نمی‌تواند به‌طور کامل آن را خنثی کند.

دست فدرال رزرو به‌دلیل تورم سرسخت بسته است و همین از دلار قوی‌تر حمایت می‌کند. داده‌های اخیر نشان داد PCE هسته—شاخص تورمی ترجیحی فد—برای آوریل 3.1% نسبت به سال قبل ثبت شده که به‌مراتب بالاتر از هدف 2.0% و حتی فراتر از برآورد خود فد یعنی 2.7% برای سال است. بنابراین کاهش نرخ بهره در کوتاه‌مدت بسیار بعید به نظر می‌رسد و باید به موقعیت‌گیری در قراردادهای آتی SOFR که بر تداوم نرخ‌های بالا تا پایان سه‌ماهه سوم حساب می‌کنند، فکر کرد.

سیاست‌گذاری، موقعیت‌گیری و رهبری جهانی دلار

رشد آمریکا همچنان از همتایان جهانی پیشی می‌گیرد و برتری دلار را تقویت می‌کند. هرچند مدل GDPNow فدرال رزرو آتلانتا پیش‌بینی رشد سه‌ماهه دوم را به 3.8% تعدیل کرد، اما آخرین شاخص ترکیبی PMI آمریکا از S&P Global برای ماه مه به 54.4 رسید؛ بالاترین سطح دو ساله که در تضاد آشکار با عدد 51.9 منطقه یورو است. این واگرایی نشان می‌دهد معاملات مشتقه به نفع دلار در برابر یورو—مانند خرید اختیار فروش (Put) روی جفت‌ارز EUR/USD—منطقی و قابل اتکا است.

از منظر تاریخی، دوره‌هایی که هم‌زمان شاهد عملکرد بهتر هماهنگ اقتصاد آمریکا و رویکرد تهاجمی‌تر (Hawkish) فدرال رزرو بوده‌ایم، به رالی‌های پایدار دلار منجر شده است؛ مشابه آنچه در سال 2022 دیده شد. بنابراین می‌توان به خرید اختیار خرید (Call) روی DXY یا ETFهای ردیاب دلار برای بهره‌گیری از حرکت بالقوه صعودی فکر کرد. شکست صعودی سطح 100.00 می‌تواند حرکت سریعی به‌سوی ناحیه 102.50 ایجاد کند.

در حالی‌که پیشرفت در توافق آمریکا-ایران ریسک‌پذیری را بهبود می‌دهد، این عامل را برای دلار در درجه دوم اهمیت می‌دانیم. هرگونه تضعیف موقتی دلار ناشی از این خبر باید به‌عنوان فرصتی برای ورود به موقعیت‌های خرید در سطوح مطلوب‌تر تلقی شود. بنیان‌های اقتصادیِ تورم بالا و رشد قوی همچنان محرک‌های اصلی و بادوام‌تر قدرت دلار باقی می‌مانند.