جان ویلیامز، رئیس فدرالرزرو نیویورک، گفت مسیر آینده سیاست پولی به دادههای جدیدی که منتشر میشود، چشماندازی که تغییر میکند و توازن ریسکها بستگی دارد. او به بهبود بهرهوری آمریکا اشاره کرد و گفت جهش بهرهوری قبل از رشد هوش مصنوعی شروع شده و بازتاب پویایی گستردهتر اقتصاد است، هرچند انتظار دارد هوش مصنوعی هم در بلندمدت به رشد بهرهوری کمک کند. ویلیامز اقتصاد را «محکم» توصیف کرد و گفت وضعیت پایه بازار کار خوب است، اما جنگ خاورمیانه را کانالی برای افزایش ریسک دانست؛ از مسیر بالاتر رفتن هزینه انرژی و بههمخوردن زنجیرههای تأمین (مسیر انتقال کالا از تولیدکننده تا مصرفکننده).
ویلیامز گفت آمریکا نسبت به شوکهای نفتی (جهش ناگهانی قیمت نفت) مثل گذشته حساس نیست و انتظار دارد فشار تورمی ناشی از افزایش انرژی کوتاهمدت باشد؛ بهطوری که اثر آن بر تورم احتمالاً طی چند ماه آینده به اوج میرسد. او افزود اثر تعرفهها (مالیات واردات) نیز احتمالاً در چند ماه آینده به اوج خواهد رسید. او تورم کوتاهمدت را حدود ۴٪ و تورم هسته (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و خوراکی) را حدود ۳٪ برآورد کرد و تأکید کرد «لنگر شدن انتظارات تورمی» (ثابت ماندن انتظار مردم و بازار از تورم در آینده و خارج نشدن از کنترل) حیاتی است؛ با اینکه انتظارات کوتاهمدت بالاست، شاخصهای بلندمدت باثبات ماندهاند. ویلیامز گفت اگر تورم برای مدت طولانی بالا بماند، نرخهای بهره بالاتر لازم میشود. شاخص دلار آمریکا (Dollar Index؛ سنجش ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) تقریباً بدون تغییر در ۹۹.۲۰ بود.
چشمانداز سیاست فدرالرزرو و نرخهای بهره
ما معتقدیم این نگاه که اثر تورم احتمالاً طی چند ماه آینده به سقف میرسد، نشان میدهد فدرالرزرو احتمالاً نرخ بهره را تا پایان تابستان ثابت نگه میدارد. آخرین گزارش CPI (شاخص قیمت مصرفکننده؛ سنجه اصلی تورم در سبد کالا و خدمات خانوار) نشان داد تورم سرفصل روی ۳.۹٪ ثابت مانده و این دیدگاه را تقویت میکند که فدرالرزرو قبل از تصمیمگیری به دادههای بیشتری نیاز دارد. در نتیجه، نوسان کوتاهمدت نرخها باید محدود باشد، اما احتمال تغییر مسیر سیاست در ادامه سال بیشتر میشود.
بازار هم همین تغییر احتمالی را نشان میدهد: منحنی بازده اوراق خزانهداری ۲ساله و ۱۰ساله همچنان معکوس است (یعنی بازده کوتاهمدت بالاتر از بلندمدت است) و اختلاف آن حدود ۴۰ واحد پایه است (واحد پایه؛ یکصدم درصد). ما به «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید/فروش را با قیمت مشخص میدهد) روی «قراردادهای آتی» اوراق خزانهداری (قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت تعیینشده) نگاه میکنیم تا برای «شیبدار شدن» منحنی آماده شویم؛ یعنی حالتی که در آن نرخهای بلندمدت سریعتر از نرخهای کوتاهمدت کاهش پیدا کند، وقتی بازار کاهش نرخ بهره در آینده را قیمتگذاری میکند. این رویکرد کمک میکند پیش از «چرخش سیاست» فدرالرزرو (تغییر جهت از سیاست سختگیرانه به سیاست ملایمتر) موقعیتگیری کنیم.
پیامدهای بازار و راهبردهای معاملاتی
برای شاخصهای سهام، این چشمانداز مثبت است چون تهدید فوری افزایش دوباره نرخ بهره (که میتواند به اقتصاد آسیب بزند) کمتر میشود. با توجه به اینکه گزارش اشتغال آوریل رشد ۲۱۰ هزار شغل را نشان داد، ما فروش اختیار فروشِ خارج از پول (اختیار فروشی که قیمت اعمال آن پایینتر از قیمت فعلی شاخص است و احتمال اجرای آن کمتر است) روی S&P 500 را بررسی میکنیم تا از «پریمیوم» (حقبیمه/مبلغی که خریدار اختیار پرداخت میکند) ناشی از نااطمینانی باقیمانده درآمد بگیریم. با VIX (شاخص نوسان بازار؛ سنجه ترس/نوسان مورد انتظار در سهام آمریکا) در حوالی ۱۸، اندازه موقعیتها را طوری تنظیم میکنیم که ریسک در حوالی انتشار دادههای مهم کنترل شود.
با توجه به اینکه فدرالرزرو به سقف چرخه نرخ بهره نزدیک میشود، احتمال تضعیف دلار در برابر ارزهای اصلی دیگر را میبینیم. برای نمونه، بانک مرکزی اروپا هنوز با فشارهای تورمی خودش روبهروست که میتواند سیاست آن را برای مدت طولانیتری سختگیرانه نگه دارد. ما از اختیار معامله استفاده میکنیم تا موقعیتهایی بسازیم که از کاهش دلار سود ببرند، بهویژه در برابر یورو طی سهماهه آینده.
