بانک خلق چین (PBoC) نرخ مرجع (فیکسینگ) USD/CNY برای پنج‌شنبه را 6.8240 تعیین کرد که از 6.8291 روز چهارشنبه قوی‌تر است، اما بالاتر از برآورد رویترز (6.7861) قرار گرفت. این نرخ مرجع، چارچوب «دامنه نوسان» (بازه مجاز تغییرات روزانه) یوانِ داخل سرزمین اصلی چین (Onshore) را برای آن جلسه معاملاتی مشخص می‌کند و در چارچوب مأموریت کلی بانک مرکزی برای حفظ ثبات قیمت‌ها—از جمله ثبات نرخ ارز—همراه با حمایت از رشد اقتصادی و پیشبرد اصلاحات مالی برای بازتر و عمیق‌تر کردن بازارها قرار دارد.

بانک خلق چین یک نهاد دولتی زیر نظر جمهوری خلق چین است و بنابراین «مستقل» (غیروابسته به دولت) محسوب نمی‌شود. دبیر کمیته حزب کمونیست چین (که توسط رئیس شورای دولتی معرفی می‌شود) مسیر مدیریت و تصمیم‌گیری را تعیین می‌کند و پان گونگ‌شِنگ هر دو سمت را در اختیار دارد. سیاست‌گذاری با چند ابزار اجرا می‌شود، از جمله «نرخ رپو معکوس ۷روزه» (وام‌گیری کوتاه‌مدت بانک‌ها از بانک مرکزی در برابر وثیقه)، «تسهیلات وام‌دهی میان‌مدت» (MLF؛ وام‌دهی چندماهه بانک مرکزی به شبکه بانکی) و «مداخله ارزی» (خرید/فروش ارز برای اثرگذاری بر نرخ)، در کنار «نسبت سپرده قانونی» (RRR؛ سهمی از سپرده‌ها که بانک‌ها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند). «نرخ وام‌دهی مبنا» (LPR) نرخ مرجع بهره در چین است و روی هزینه وام‌گیری و سود سپرده‌ها اثر می‌گذارد. چین همچنین ۱۹ بانک خصوصی دارد؛ از وام‌دهندگان دیجیتال مهم می‌توان به WeBank و MYbank اشاره کرد که به‌ترتیب با حمایت تنسنت و اَنت‌گروپ فعالیت می‌کنند، و این بخش از سال ۲۰۱۴ برای ورود بازیگران دارای سرمایه داخلی باز شد.

جهت‌گیری سیاستی و حمایت از اقتصاد

بانک خلق چین نرخ روزانه USD/CNY را به‌طور معناداری ضعیف‌تر از برآورد بازار تعیین کرده است؛ این موضوع از نگاه ما یعنی مقام‌های رسمی «با ضعیف‌تر شدن یوان کنار می‌آیند». این «کاهش مدیریت‌شده ارزش پول» (تضعیف کنترل‌شده) برای حمایت از اقتصاد انجام می‌شود، چون قیمت صادرات چین را پایین‌تر و رقابتی‌تر می‌کند. از نظر ما این یک جهت‌گیری روشن سیاستی است، نه یک نوسان کوتاه‌مدت بازار.

این اقدام پس از آن انجام می‌شود که داده‌های آوریل ۲۰۲۶ از افت غیرمنتظره ۱.۵٪ صادرات نسبت به سال قبل خبر داد و تولید صنعتی هم پایین‌تر از پیش‌بینی‌ها بود. ادامه رکود در بخش مسکن نیز فشار را بیشتر کرده و مقام‌ها را به استفاده از نرخ ارز به‌عنوان ابزار حمایت اقتصادی سوق می‌دهد. ما انتظار داریم بانک مرکزی یوان را به‌تدریج پایین‌تر هدایت کند تا اثر این فشارها بر اقتصاد داخلی کمتر شود.

پیامدهای بازار و راهبردهای پوشش ریسک

برای معامله‌گران، این یعنی احتمال افزایش «نوسان» (بالا و پایین شدن قیمت) ارز در هفته‌های پیش رو. انتظار داریم «نوسان ضمنی» در اختیارمعامله‌های USD/CNH (معیاری که از قیمت اختیارها برداشت می‌شود و انتظار بازار از نوسان آینده را نشان می‌دهد) از سطوح پایین فعلی بالاتر برود. در این شرایط می‌توان روی خودِ نوسان معامله کرد، چون بانک مرکزی احتمالاً برای جلوگیری از افت بی‌نظم وارد عمل می‌شود و این رفت‌وبرگشت‌ها به نوسان قیمت دامن می‌زند.

ما به خرید «اختیار خرید» (Call؛ حق خرید) USD/CNH با سررسید ۳ تا ۶ ماه فکر می‌کنیم. «قیمت اعمال» (Strike؛ قیمتی که حق خرید بر مبنای آن تعریف می‌شود) حوالی 7.38 منطقی به نظر می‌رسد؛ چون سطحی است که مقام‌ها در گذشته از آن دفاع کرده‌اند، به‌ویژه در دوره ابهام اقتصادی اواخر ۲۰۲۳. این راهبرد برای سناریوی تضعیف تدریجی و کنترل‌شده یوان مناسب است.

اختلاف نرخ بهره بین آمریکا و چین نیز به نفع تضعیف یوان است. با توجه به اینکه بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا در مه ۲۰۲۶ بالای ۴.۳٪ باقی مانده، «هزینه نگهداری» (Carry منفی؛ زیان ناشی از تفاوت نرخ بهره هنگام نگهداری یک ارز) برای نگه داشتن یوان همچنان قابل توجه است. این فشار بنیادی باعث می‌شود «خرید و نگهداری یوان» از نظر هزینه جذاب نباشد.