رسانه‌های دولتی ایران اعلام کردند تهران پیش‌نویس اولیه یک چارچوب «یادداشت تفاهم» (MOU؛ توافق‌نامه غیرالزام‌آور و اولیه) ۱۴ بندی با ایالات متحده را دریافت کرده است؛ چارچوبی که به بازگشایی تنگه هرمز، لغو «محاصره دریایی» (یعنی جلوگیری نیروی دریایی آمریکا از تردد و پهلوگیری) در بنادر ایران و عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی از خاک ایران منجر می‌شود. کمی بعد، کاخ سفید در شبکه اجتماعی X اعلام کرد این گزارش درست نیست و این یادداشت تفاهم ساختگی است. با این حال، قیمت نفت به همان خبر اولیه واکنش نشان داد: نفت برنت حدود ۳٪ افت کرد و به نزدیکی ۹۳.۰۰ دلار در هر بشکه رسید و نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI؛ شاخص نفت آمریکا) نزدیک ۴٪ پایین آمد و به حدود ۹۰.۰۰ دلار رسید. متن منتسب به این توافق به‌عنوان یک طرح کلی یک‌صفحه‌ای توصیف شده که موضوعات اصلی، از جمله «غنی‌سازی هسته‌ای» (افزایش درصد ایزوتوپ اورانیوم در فرایند هسته‌ای)، را به بازه ۶۰ روزه مذاکره موکول می‌کند؛ در حالی‌که واشنگتن وجود هرگونه سند را رد می‌کند.

در پس‌زمینه، محدودیت‌های عملیاتی هم مطرح است. ایران تنگه را مین‌گذاری کرده و گفته می‌شود «مین‌روبی» (پاکسازی مین‌های دریایی) هفته‌ها زمان می‌برد. همچنین «آژانس بین‌المللی انرژی» (IEA؛ نهاد بین‌المللی پایش بازار انرژی) برآورد کرده ذخایر جهانی نفت در مجموع ماه‌های مارس و آوریل حدود ۲۵۰ میلیون بشکه کاهش یافته است؛ موجودی «کشورهای OECD» (کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) در انبارهای زمینی در آوریل ۱۴۶ میلیون بشکه افت کرده است. برنت نزدیک ۹۳.۰۰ دلار معامله می‌شود؛ در حالی‌که «میانگین متحرک نمایی» ۵۰روزه (50 EMA؛ میانگین وزنی قیمت‌های اخیر) نزدیک ۹۸.۰۰ دلار و 200 EMA صعودی حدود ۸۲.۰۰ دلار است و سطح ۹۲.۰۰ دلار به‌عنوان یک سطح مهم «بسته‌شدن روزانه» مطرح شده است. سطوح ۹۶.۵۰ و ۱۰۰.۰۰ دلار به‌عنوان «مقاومت» (سطحی که عبور قیمت از آن سخت‌تر است) ذکر می‌شوند و «استوکاستیک RSI» (Stoch RSI؛ شاخص نوسان‌نمای قدرت نسبی برای سنجش شتاب حرکت قیمت) در نمودار درون‌روزی از ناحیه «اشباع فروش» (جایی که فروش شدید بوده) رو به بالا می‌چرخد، در حالی‌که شتاب روزانه همچنان نزولی است. جداگانه، گزارش هفتگی «اداره اطلاعات انرژی آمریکا» (EIA؛ نهاد آماری انرژی آمریکا) به پنجشنبه ساعت ۱۴:۳۰ به وقت گرینویچ موکول شده است؛ هفته گذشته کاهش ۱.۳ میلیون بشکه‌ای موجودی را نشان داد و ذخایر آمریکا حدود ۴٪ پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله بود.

واکنش بازار و شکاف میان احساسات و واقعیت

بازار تصمیم گرفته شایعه توافق آمریکا و ایران را بفروشد و تکذیب کاخ سفید مبنی بر نبود هرگونه توافق را نادیده بگیرد. افت برنت تا حوالی ۹۳ دلار در هر بشکه نشان می‌دهد معامله‌گران پایان درگیری را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند. این موضوع شکاف قابل‌توجهی میان احساسات بازار و واقعیت پیچیده ایجاد می‌کند.

این خوش‌بینی زودهنگام به نظر می‌رسد، به‌ویژه چون داده‌های بازار فیزیکی (خریدوفروش واقعی نفت و فرآورده‌ها، نه صرفاً معاملات کاغذی) همچنان از کمبود عرضه حکایت دارد. آمار تازه «مؤسسه نفت آمریکا» (API؛ گزارش هفتگی موجودی‌ها از سوی یک نهاد صنعتی) در سه‌شنبه افزایش غیرمنتظره موجودی نفت خام را نشان داد، اما این اثر با کاهش بزرگ ۴.۵ میلیون بشکه‌ای موجودی بنزین خنثی شد؛ نشانه‌ای از تقاضای قوی پیش از فصل سفرهای تابستانی. در همین حال، نرخ‌های بیمه کشتیرانی برای نفتکش‌هایی که از خلیج فارس عبور می‌کنند در سقف‌های تاریخی مانده و نشان می‌دهد صنعت کاهش فوری ریسک را محتمل نمی‌داند.

بازار زمان لازم برای بازگشت جریان عادی نفت را—even اگر همین امروز توافقی امضا شود—کم‌برآورد می‌کند. گزارش اخیر آژانس بین‌المللی انرژی تأکید کرده که ذخایر جهانی نفت در مارس و آوریل ۲۵۰ میلیون بشکه کاهش یافته و مین‌روبی تنگه هرمز و هماهنگی برای پایان‌دادن به محاصره دریایی هفته‌ها زمان می‌خواهد، نه چند روز. واقعیت عرضه با یک امضا حل نمی‌شود.

این نخستین بار نیست که تیترهای خبری چنین جابه‌جایی‌های تند و موقت در بازار انرژی ایجاد می‌کنند. در مراحل ابتدایی جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲، قیمت‌ها با شایعات دیپلماتیک که در نهایت به نتیجه نرسید نوسان شدید داشت و به ضرر معامله‌گرانی تمام شد که دنبال حرکت اولیه رفتند. اینجا هم وضعیت مشابه است؛ امیدواری بیشتر از داده‌های واقعی، قیمت‌ها را هدایت می‌کند.

سطوح تکنیکال و چشم‌انداز معامله‌گری

از نظر «تحلیل تکنیکال» (بررسی نمودار و رفتار قیمت)، موج فروش برنت را به محدوده حمایتی مهم ۹۲ تا ۹۳ دلار رسانده است. این ناحیه می‌تواند بیش از آن‌که دلیل دنبال‌کردن افت باشد، فرصتی برای خرید در برابر فروش باشد؛ چون اگر روایت صلح تضعیف شود، نسبت سود به زیان به سمت رشد قیمت متمایل می‌شود. بسته‌شدن روزانه بالای ۹۶.۵۰ دلار می‌تواند نشان دهد شتاب نزولی شکست خورده و ۱۰۰ دلار دوباره در دسترس است.

برای معامله‌گرانی که به «اختیار معامله» (Options؛ قرارداد حق خرید/فروش در قیمت مشخص تا زمان مشخص) نگاه می‌کنند، نااطمینانی بالا، خرید «نوسان‌پذیری» (Volatility؛ شدت تغییرات قیمت) را جذاب می‌کند. خرید «اسپرد خرید» کوتاه‌مدت (Call Spread؛ خرید اختیار خرید در یک قیمت و فروش اختیار خرید در قیمت بالاتر برای کاهش هزینه) مانند اختیارهای هفتگی ژوئن با قیمت‌های اعمال ۹۵/۹۸ دلار، راهی کم‌هزینه برای موقعیت‌گیری در صورت برگشت سریع قیمت با بدتر شدن اخبار است. این روش «ریسک محدود» (حداکثر زیان از پیش مشخص) دارد و بدون پذیرش ریسک نامحدودِ جهت‌دار، امکان استفاده از چرخش سریع بازار را می‌دهد.

گزارش با تأخیر EIA در پنجشنبه، داده زمان‌بندی‌شده بعدی است. هرچند افت بزرگ موجودی‌های آمریکا معمولاً به رشد قیمت کمک می‌کند، انتظار می‌رود اثر آن بر بازار محدود باشد. حرکت بزرگ بعدی قیمت به احتمال زیاد با یک تیتر تازه از تهران یا واشنگتن رقم می‌خورد، نه با اعداد هفتگی ذخایر.