دلار آمریکا (گرین‌بک) روز چهارشنبه نوسان داشت؛ ابهام درباره درگیری‌های خاورمیانه مسیر قیمت‌ها را تعیین می‌کرد و در عین حال بازارها همچنان احتمال افزایش‌های بیشتر نرخ بهره فدرال رزرو را در قیمت‌ها لحاظ می‌کردند. شاخص دلار آمریکا (DXY) کمی بالاتر از ۹۹.۰۰ در محدوده‌های آشنا باقی ماند و توجه به آمار «سفارش کالاهای بادوام» (Durable Goods Orders؛ سفارش خرید کالاهایی با عمر مصرفی طولانی مثل خودرو و ماشین‌آلات)، شاخص PCE، «بازنگری دوباره رشد تولید ناخالص داخلی» فصل اول (Q1 GDP Growth Rate؛ ارزش کل تولید اقتصاد) و همچنین «درآمد شخصی» و «هزینه‌کرد شخصی» معطوف شد. پس از آن، «درخواست اولیه بیمه بیکاری» (Initial Jobless Claims؛ تعداد متقاضیان جدید بیمه بیکاری) و «فروش خانه‌های نوساز» (New Home Sales) می‌آیند، در کنار گزارش هفتگی «ذخایر نفت خام» اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA؛ میزان موجودی نفت در انبارهای آمریکا). همچنین قرار است ویلیامز، مقام فدرال رزرو، سخنرانی کند.

در میان ارزهای گروه G10 (۱۰ ارز اصلی جهان)، EUR/USD تا محدوده ۱.۱۶۵۰ و سقف چندروزه بالا رفت؛ پیش از انتشار «اعتماد مصرف‌کننده» نهایی منطقه یورو، «انتظارات تورم مصرف‌کنندگان» و «صورت‌جلسه سیاست پولی» بانک مرکزی اروپا (ECB Monetary Policy Accounts؛ گزارش مکتوب بحث‌ها و تصمیم‌های جلسه). همچنین قرار است لِین، لاگارد، چیپولونه و شنابل صحبت کنند. GBP/USD پیرامون ۱.۳۴۵۰ پرنوسان بود؛ هم‌زمان با انتشار «تولید سالانه خودرو» در بریتانیا و سخنرانی بریدن از بانک مرکزی انگلیس (BoE). USD/JPY نیز تا میانه ۱۵۹ بالا رفت؛ پیش از آمار هفتگی «سرمایه‌گذاری در اوراق قرضه خارجی» ژاپن، «شروع ساخت‌وساز مسکن» و «سفارش‌های ساخت‌وساز»، به‌علاوه اظهارات اوئدا، رئیس بانک مرکزی ژاپن (BoJ). AUD/USD تا حوالی ۰.۷۱۲۰ عقب نشست؛ پیش از آمار «مخارج سرمایه‌ای بخش خصوصی» استرالیا (Private Capital Expenditures؛ هزینه شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاری مثل ماشین‌آلات و ساختمان) و «هزینه‌کرد خانوار». هم‌زمان نفت WTI (نفت خام شاخص آمریکا) به زیر ۸۸ دلار در هر بشکه و کف چند هفته‌ای رفت و طلا تا حوالی ۴,۴۰۰ دلار به ازای هر اونس تروا (troy ounce؛ واحد رایج برای فلزات گران‌بها) کاهش یافت و به «میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه» (200-day SMA؛ متوسط قیمت ۲۰۰ روز گذشته برای سنجش روند) نزدیک شد.

چشم‌انداز دلار آمریکا و اثر سیاست فدرال رزرو

دلار آمریکا در یک دامنه محدود معامله می‌شود، چون بازارها منتظر داده‌های مهم تورمی این هفته هستند. مهم‌ترین رویداد، شاخص قیمت «مخارج مصرف شخصی» (PCE؛ یکی از سنجه‌های اصلی تورم مورد توجه فدرال رزرو) است، چون می‌تواند تصمیم بعدی فدرال رزرو را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد. اگر عدد تورم بالاتر از انتظار باشد، احتمال کاهش نرخ بهره می‌تواند باز هم به ماه‌های بعد موکول شود.

برداشت غالب این است که فدرال رزرو فعلاً نرخ‌ها را تغییر ندهد. قیمت‌گذاری بازار طبق ابزار CME FedWatch (ابزاری که احتمال تصمیم‌های فدرال رزرو را از قیمت قراردادهای آتی استخراج می‌کند) نشان می‌دهد احتمال کاهش نرخ بهره تا نشست سپتامبر کمتر از ۵۰٪ است. این رویکرد «نرخ بهره بالا برای مدت طولانی‌تر» (higher for longer) از دلار حمایت می‌کند. بنابراین فعلاً نباید روی تضعیف بزرگ دلار حساب باز کرد.