یورو روز چهارشنبه کمی در برابر دلار بالا رفت و نزدیک ۱.۱۶۴۰ معامله شد و اندکی پایین‌تر از محدوده ۱.۱۶۵۰ِ این هفته قرار گرفت. این حمایت پس از آن ایجاد شد که مقام‌های بانک مرکزی اروپا لحنی انقباضی‌تر (تمایل به افزایش نرخ بهره برای کنترل تورم) گرفتند: ایزابل شنابل، عضو هیات‌مدیره، گفت بانک دیگر نمی‌تواند جهش تورم را «نادیده بگیرد» و اشاره کرد در ژوئن احتمالاً نیاز به اقدام با نرخ بهره وجود دارد. فیلیپ لین، اقتصاددان ارشد، هم به نیکی گفت نیازی به راهنمایی اضافه درباره مسیر سیاست پولی نمی‌بیند و نسبت به انتظار بازار برای سخت‌گیری بیشتر (بالا رفتن نرخ‌ها) آرام به نظر رسید. رشد دلار هم محدود بود، چون بازارها امید به پایان مذاکره‌ایِ درگیری آمریکا و ایران را می‌سنجند؛ موضوعی که نفت را بسیار پایین‌تر از اوج‌های هفته قبل نگه داشته و فشار کوتاه‌مدت بر رشد منطقه یورو را کمتر کرده است.

در آمریکا، لوری لوگان رئیس فدرال رزرو دالاس گفت گام بعدی سیاست پولی می‌تواند «افزایش» یا «کاهش» نرخ باشد؛ یعنی مسیر نرخ‌ها را تا آستانه انتشار شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE) در پنجشنبه باز گذاشت. از نظر تکنیکال (تحلیل بر پایه نمودار قیمت)، یورو/دلار در ۱.۱۶۳۸ بود و زیر سقف یک کانال افقی ۱۰روزه قرار داشت؛ کف این کانال حدود ۱.۱۵۵۰ تا ۱.۱۵۶۰ بود. شاخص RSI در نمودار ۴ساعته (شاخص قدرت نسبی برای سنجش شدت خرید/فروش) از شتاب صعودی ملایم حکایت داشت و MACD (شاخص همگرایی/واگرایی میانگین‌های متحرک برای سنجش روند و شتاب) مثبت ماند. عبور از ۱.۱۶۶۰ می‌تواند هدف‌های ۱.۱۷۲۰ و سپس ۱.۱۷۹۰ را فعال کند، در حالی که حمایت‌ها در ۱.۱۶۱۵ و ۱.۱۵۷۵ قرار دارند و شکست آن‌ها می‌تواند محدوده ۱.۱۵۰۵ تا ۱.۱۵۲۵ را در معرض دید بگذارد.

واگرایی سیاست پولی و عوامل بنیادی تورم

با توجه به اینکه بانک مرکزی اروپا احتمال افزایش نرخ بهره در ژوئن را مطرح می‌کند، تفاوت روشنی با فدرال رزرو آمریکا دیده می‌شود که محتاط‌تر عمل می‌کند. این تفاوت سیاستی، محرک اصلی قدرت اخیر یورو بوده است. این وضعیت نشان می‌دهد در هفته‌های آینده مسیر محتمل‌تر برای جفت‌ارز یورو/دلار حرکت رو به بالا است.

همچنین تورم منطقه یورو در ماه‌های اخیر «سخت‌کاهش» بوده؛ یعنی به‌راحتی پایین نیامده است. آخرین داده‌ها تورم هسته را ۲.۷٪ نشان می‌دهد (تورم هسته یعنی تورمی که اقلام پرنوسان مثل انرژی و خوراکی را کنار می‌گذارد تا روند اصلی قیمت‌ها بهتر دیده شود) و همین، استدلالِ طرفداران افزایش نرخ بهره را تقویت می‌کند. در مقابل، آخرین رقم شاخص PCE آمریکا هم ۲.۷٪ بوده است (PCE شاخص تورمیِ مورد توجه فدرال رزرو است و تغییر قیمت کالاها و خدماتی را که خانوارها می‌خرند می‌سنجد)، و این به فدرال رزرو اجازه می‌دهد صبر کند. این داده‌های بنیادی (عوامل اصلی اقتصادی مثل تورم و رشد) دیدگاه افزایش ظرفیت رشد یورو در برابر دلار را تقویت می‌کند.

استراتژی معامله، ریسک‌ها و پس‌زمینه بازار نفت

با توجه به احتمال شکست مقاومت ۱.۱۶۶۰، گزینه خریدِ «اختیار خرید» (Call) روی یورو/دلار مدنظر است. قرارداد با قیمت اعمال نزدیک ۱.۱۷۰۰ و سررسید اواخر ژوئن کمک می‌کند از احتمال رشد تا ۱.۱۷۲۰ یا ۱.۱۷۹۰ بهره ببریم. این روش، امکان سود از رشد را می‌دهد و در عین حال زیانِ بیشینه را به «پریمیوم/حق‌بیمه» پرداختی محدود می‌کند (پریمیوم یعنی مبلغی که برای خرید اختیار پرداخت می‌شود).

مهم‌ترین ریسک این سناریو، انتشار داده PCE آمریکاست. اگر تورم بالاتر از انتظار منتشر شود، می‌تواند سریعاً رشد یورو را برگرداند. برای کاهش این ریسک می‌توان از «اسپرد صعودی اختیار خرید» (Bull Call Spread) استفاده کرد؛ یعنی هم‌زمان یک اختیار خرید بخریم و یک اختیار خرید با قیمت اعمال بالاتر بفروشیم تا هزینه اولیه کمتر و نقطه سر‌به‌سر (قیمتی که از آن به بعد معامله وارد سود می‌شود) پایین‌تر شود.