AUD/USD پس از ناکامی در عبور از ناحیه عرضه 0.7180 (محدوده‌ای که معمولاً فروشندگان فعال می‌شوند) دوباره نزولی شد و با وجود تضعیف ملایم دلار آمریکا، در جلسه اروپا تا کف جدید هفتگی حوالی 0.7135 پایین آمد. نفت خام اندکی افت کرد، چون بازارها «پیشرفت محتاطانه» در مذاکرات دیپلماتیک آمریکا و ایران را در قیمت‌ها لحاظ کردند و نگرانی از اختلال در عرضه انرژی کمتر شد. این افت به کاهش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا (سود اوراق دولتی) کمک کرد و معمولاً به ضرر دلار است، اما این جفت‌ارز حمایت چندانی نگرفت؛ چون انتظار برای ادامه افزایش نرخ بهره از سوی بانک مرکزی استرالیا (RBA) کمرنگ شده است.

آمار استرالیا این تغییر نگاه را تقویت کرد. اداره آمار استرالیا اعلام کرد تورم مصرف‌کننده (CPI؛ شاخص قیمت کالاها و خدمات مصرفی) در آوریل از 4.6% در مارس به 4.2% سالانه کاهش یافته است؛ هم‌زمان نرخ بیکاری برخلاف انتظار به 4.5% بالا رفت و اشتغال کاهش پیدا کرد. معامله‌گران فقط حدود 10% احتمال افزایش نرخ بهره در ژوئن را قیمت‌گذاری می‌کنند و بیشتر به تثبیت نرخ‌ها یا حداکثر یک افزایش 25 واحد پایه (bps؛ هر 25 واحد پایه یعنی 0.25 درصد) در ادامه سال متمایل‌اند. ریسک ژئوپلیتیک همچنان پابرجاست؛ واشنگتن و تهران بر سر برنامه هسته‌ای و تنگه هرمز در تنش‌اند و حملات جدید آمریکا به ایران امیدها برای پایان جنگی که سه ماه از آن می‌گذرد را تضعیف کرد. بازارها همچنین دست‌کم یک افزایش 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) در سال 2026 را هم در قیمت‌ها دارند و با چرخش توجه به سطوح پایین‌تر از 0.7100، فشار نزولی حفظ شده است.

واگرایی سیاست پولی و ضعف داده‌های استرالیا

به نظر می‌رسد دلار استرالیا پس از ناتوانی در حفظ رشد نزدیک سطح 0.7180 همچنان زیر فشار بماند. عامل اصلی، بزرگ‌تر شدن فاصله سیاست پولی بین بانک مرکزی استرالیا (که محتاط‌تر شده) و فدرال رزرو آمریکا (که سخت‌گیرتر است) است. بنابراین انتظار می‌رود AUD/USD در هفته‌های آینده بیشتر افت کند.

بعید است RBA در ژوئن نرخ بهره را بالا ببرد، به‌ویژه پس از کند شدن تورم استرالیا به 4.2% و افزایش نرخ بیکاری به 4.5%. داده‌های تازه هفته گذشته نشان داد فروش خرده‌فروشی (خریدهای مصرف‌کننده در فروشگاه‌ها) در آوریل 0.5% کاهش یافته است؛ نشانه‌ای از کند شدن اقتصاد. در چنین شرایطی نگهداری دلار استرالیا نسبت به ارزهای هم‌گروه جذابیت کمتری دارد.

چشم‌انداز نزولی و موقعیت‌گیری

در مقابل، دلار آمریکا می‌تواند حمایت بگیرد، چون داده‌های اخیر نشان داد تورم «Core PCE» (تورم هسته هزینه‌های مصرف شخصی؛ معیار تورمی مورد توجه فدرال رزرو که اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را کنار می‌گذارد) در 2.9% سالانه ثابت مانده است. این موضوع احتمال دست‌کم یک افزایش 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره در ادامه سال 2026 را زنده نگه می‌دارد. آخرین گزارش Commitment of Traders (گزارش موقعیت‌های معاملاتی در بازار آتی؛ نشان می‌دهد گروه‌های مختلف چه مقدار خرید/فروش دارند) نیز این نگاه منفی به دلار استرالیا را تأیید می‌کند: سفته‌بازان بزرگ (معامله‌گران بزرگ) فروش خالص خود را به بیش از 5 میلیارد دلار رسانده‌اند.

با این چشم‌انداز، خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص می‌دهد و از افت قیمت سود می‌گیرد) با سررسیدهای ژوئیه و اوت 2026 مطرح است تا از ریزش احتمالی استفاده شود. هدف، قیمت‌های اعمال (Strike؛ قیمتی که در اختیار معامله تعیین می‌شود) نزدیک 0.7100 و پایین‌تر است، چون احتمال آزمون دوباره کف‌های ماهانه وجود دارد. این روش ریسک مشخصی دارد، چون بیشترین زیان معمولاً به مبلغ پرداختی برای اختیار (پریمیوم) محدود می‌شود.