جفت‌ارز NZD/USD پس از آن‌که «بانک مرکزی نیوزیلند» (RBNZ) نرخ بهره را بدون تغییر نگه داشت اما لحنش «انقباضی» (یعنی متمایل به سخت‌گیری و احتمال افزایش نرخ بهره) بود، برگشت و افت جلسه قبل تا کف نزدیک به یک هفته را جبران کرد؛ با این حال، در معاملات صبح اروپا رشد قیمت نزدیک 0.5880 محدود ماند. RBNZ برای سومین جلسه پیاپی در ماه مه «نرخ بهره رسمی» یا OCR (نرخ سیاستی اصلی بانک مرکزی) را بدون تغییر نگه داشت، اما در بیانیه خود اعلام کرد OCR احتمالاً زودتر و بیش از برآورد ماه فوریه افزایش خواهد یافت.

این حرکت با تضعیف «دلار آمریکا» تقویت شد؛ زیرا پیشرفت محتاطانه در گفت‌وگوهای آمریکا و ایران، نگرانی از اختلال در عرضه انرژی را کمتر کرد و قیمت نفت خام را پایین آورد و در نتیجه فشار تورمی را کاهش داد. با این حال، خوش‌بینی به دلیل اختلاف‌های حل‌نشده درباره برنامه هسته‌ای تهران و «تنگه هرمز» (مسیر حیاتی صادرات نفت) محدود ماند؛ همچنین حملات آمریکا به ایران ریسک‌های ژئوپلیتیک را بالا نگه داشت و امید به پایان جنگ سه‌ماهه را تضعیف کرد. انتظار اینکه «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) تا پایان سال نرخ بهره را افزایش دهد، از افت بیشتر دلار جلوگیری کرد. در نتیجه، NZD/USD نزدیک «میانگین متحرک ساده ۲۰۰ دوره‌ای» (SMA؛ شاخصی برای سنجش روند با میانگین‌گیری از قیمت در ۲۰۰ کندل/بازه) در نمودار چهارساعته با مقاومت روبه‌رو است؛ با نبود داده مهم آمریکا در روز چهارشنبه، توجه بازار به «شاخص قیمت PCE» آمریکا (معیار تورم مورد استفاده فدرال رزرو) و آمار اولیه «تولید ناخالص داخلی» (GDP؛ اندازه کل تولید اقتصاد) در روز پنج‌شنبه معطوف می‌شود.

سخت‌گیری RBNZ در برابر تورم پایدار

جفت‌ارز NZD/USD پس از آن‌که RBNZ هفته گذشته OCR را در 5.50% ثابت نگه داشت، حمایت پیدا کرد و بخشی از افت قبلی را پس گرفت. لحن RBNZ برخلاف انتظار «انقباضی» بود و بر این نکته تأکید داشت که تورم همچنان یک نگرانی جدی است؛ موضوعی که در کوتاه‌مدت به دلار نیوزیلند کمک می‌کند. با این حال، این جفت‌ارز در عبور قاطع از محدوده 0.6150 موفق نیست.

موضع سخت‌گیرانه بانک مرکزی در حالی است که «شاخص قیمت مصرف‌کننده» یا CPI (نرخ تورم مصرف‌کننده) فصلی نیوزیلند 4.0% ثبت شده که هنوز دو برابر هدف 2% بانک مرکزی است. تداوم تورم به این معناست که RBNZ احتمالاً دیرتر از بسیاری بانک‌های مرکزی بزرگ به فکر کاهش نرخ بهره می‌افتد و این موضوع «اختلاف نرخ بهره» (برتری بازدهی یک ارز نسبت به ارز دیگر) را به نفع دلار نیوزیلند نگه می‌دارد. در گذشته، چنین تفاوتی در سیاست پولی معمولاً از یک ارز حمایت می‌کند.

سیاست فدرال رزرو، نوسان‌های جهانی و راهبردهای تاکتیکی

در سوی دیگر، دلار آمریکا با این انتظار پشتیبانی می‌شود که فدرال رزرو نیز کاهش نرخ بهره را به تعویق بیندازد. با ثابت ماندن «شاخص قیمت PCE» در 2.7%، بازار اکنون احتمال کاهش نرخ بهره فدرال رزرو قبل از پایان 2026 را کمتر از 50% قیمت‌گذاری می‌کند. این نگاهِ «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» مانع مهمی برای رشد NZD/USD است.

در کنار آن، افزایش دوباره نگرانی‌ها از تجارت جهانی معمولاً تقاضا برای دلار آمریکا به‌عنوان «دارایی امن» (ارزی که در دوره‌های ریسک‌گریزی بیشتر خریداری می‌شود) را بالا می‌برد. این فضا اثر لحن انقباضی RBNZ را خنثی می‌کند و ارزهای «ریسک‌پذیر» مانند دلار نیوزیلند را تحت فشار نگه می‌دارد. این نااطمینانی سیاسی فعلاً سقفی طبیعی برای رشدهای مقطعی ایجاد می‌کند.

برای معامله‌گران «ابزارهای مشتقه» (قراردادهایی که ارزششان از دارایی پایه مثل ارز گرفته می‌شود)، این کشمکش می‌تواند یعنی «نوسان ضمنی» (برآورد بازار از میزان نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله استخراج می‌شود) پایین‌تر از واقعیت است. در چنین شرایطی، خرید راهبردهای اختیار معامله مثل «استرادل» (خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) می‌تواند مفید باشد؛ چون با یک حرکت بزرگ قیمت به هر سمت سود می‌دهد. در حال حاضر، گرفتن یک موضع کاملاً یک‌طرفه زود است.