شاخص فعالیت ملی فدرال رزرو شیکاگو (CFNAI) در آوریل به ۰.۱۴ افزایش یافت و از ۰.۲- در ماه قبل برگشت؛ موضوعی که بهبود فعالیت کلی اقتصاد نسبت به روند بلندمدت را نشان می‌دهد. این حرکت، پس از عدد منفی ماه مارس، شاخص را دوباره وارد محدوده مثبت کرد.

CFNAI یک شاخص ترکیبی است که با استفاده از مجموعه گسترده‌ای از داده‌ها، سرعت فعالیت اقتصادی کشور و فشارهای تورمی مرتبط را رصد می‌کند. افزایش آوریل به ۰.۱۴ از ۰.۲- نشان می‌دهد شرایط نسبت به ماه قبل بهتر شده است؛ پس از افت موقت در مارس.

رشد مقاوم و پیامدهای بازار

تغییر اخیر این شاخص از محدوده منفی به مثبت نشان می‌دهد رشد اقتصادی از روند بلندمدت خود جلو زده است. این برگشت می‌تواند نشانه‌ای از مقاومت اقتصاد باشد که بازار هنوز به‌طور کامل آن را در قیمت‌ها لحاظ نکرده است. به‌نظر می‌رسد این وضعیت از چشم‌انداز بهتر برای دارایی‌های ریسکی (مثل سهام و صندوق‌های سهامی) در هفته‌های آینده حمایت می‌کند.

این تصویر قوی‌تر از اقتصاد، به‌ویژه همراه با گزارش اشتغال اخیر که از اضافه شدن حدود ۲۵۰ هزار شغل خبر می‌دهد، مسیر کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو را دشوارتر می‌کند. با توجه به اینکه تورم هسته (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) هنوز کمی بالای ۳٪ است، به نظر می‌رسد قیمت‌گذاری بازار برای کاهش نرخ بهره در ماه ژوئیه بیش از حد خوش‌بینانه باشد. بنابراین، در حال کاهش قرارگیری در ابزارهای مشتقه (قراردادهای مالی مانند اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) هستیم که روی کاهش سریع نرخ‌ها شرط می‌بندند.

این داده‌ها ترس فوری از رکود (افت گسترده و طولانی‌مدت فعالیت اقتصادی) را کمتر می‌کند و می‌تواند نوسان بازار را پایین نگه دارد. شاخص VIX (شاخص نوسان ضمنی بازار سهام آمریکا که به «شاخص ترس» معروف است) اکنون نزدیک ۱۳ معامله می‌شود و از نظر تاریخی، چنین غافلگیری مثبت اقتصادی می‌تواند آن را به محدوده ۱۲ برساند. در این فضا، فروش اختیار فروش دور از قیمت (out-of-the-money put؛ یعنی اختیار فروشی که قیمت اعمال آن پایین‌تر از قیمت فعلی بازار است و معمولاً ارزان‌تر است) روی شاخص‌های بزرگ می‌تواند فرصت باشد تا با کاهش ترس از رکود، حق‌بیمه (premium؛ مبلغی که فروشنده اختیار معامله دریافت می‌کند) دریافت شود.

در مشتقات شاخص‌های سهامی، این شرایط به نفع استفاده از استراتژی‌هایی برای بهره‌گیری از رشد بازار است؛ مثل «اسپرد خرید صعودی» (bull call spread؛ خرید یک اختیار خرید و همزمان فروش یک اختیار خرید دیگر با قیمت اعمال بالاتر برای محدود کردن هزینه و تعیین سقف سود). این روش امکان استفاده از رشد احتمالی بازار را می‌دهد و در عین حال، بیشترین ریسک را مشخص می‌کند. تمرکز ویژه بر صنایع و کالاهای مصرفی بادوام/اختیاری (consumer discretionary؛ مثل خودرو، لوازم خانگی و خرده‌فروشی غیرضروری) است که معمولاً از رشد بالاتر از روند بیشترین نفع را می‌برند.

پیامدهای ارزی و واگرایی جهانی

داده‌های قوی اقتصاد آمریکا همچنین استدلال برای تقویت دلار را پررنگ‌تر می‌کند. این واگرایی در مقایسه با شاخص PMI تولیدی اروپا روشن است؛ PMI (شاخص مدیران خرید؛ نظرسنجی از مدیران خرید که وضعیت تولید، سفارش‌ها و اشتغال را می‌سنجد) در اروپا اخیراً پایین‌تر از ۵۰ و در محدوده انقباض (یعنی کوچک شدن فعالیت بخش تولید) مانده است. بنابراین تمرکز بر راهبردهای اختیار معامله‌ای است که از تقویت دلار در برابر یورو طی یک تا دو ماه آینده سود می‌برند.